Co łączymy i po co
Po kodzie karty awizacji system pobiera dane planowanej dostawy z systemu awizacji klienta i wstępnie wypełnia formularz. Integracja wymaga prac wdrożeniowych po stronie obu systemów, więc planuje się ją jako osobny etap, a nie drobną konfigurację.
Cel jest praktyczny: ochrona nie przepisuje danych z awizacji, a stan placu pokazuje te same dostawy, które widzi logistyka. Rozbieżności między systemami zaczynają się zwykle od ręcznego przepisywania.
Krok 1: ustal, który system jest źródłem prawdy
Zanim zaczniecie integrację, ustalcie, który system jest źródłem danych o planowanej dostawie. System awizacji zostaje źródłem planu, a InnerWeb przejmuje dane na bramie i uzupełnia je faktami z placu.
Zapiszcie, które pola przechodzą do formularza: dane przewoźnika, pojazdu, magazyn docelowy, okno czasowe. Pola, których awizacja nie dostarcza, ochrona uzupełnia ręcznie.
Przykładowa kolejność prac wdrożeniowych w tygodniach
Krok 2: integracja i wstępnie wypełniony formularz
Uruchomcie pobieranie danych po kodzie karty awizacji i sprawdźcie wstępnie wypełniony formularz na kilkudziesięciu rzeczywistych awizacjach. Zwracajcie uwagę na rzadkie przypadki: zmiana pojazdu, kilka magazynów w jednej dostawie, dostawa bez awizacji.
Dostawa bez awizacji musi mieć ścieżkę ręczną, inaczej ochrona będzie zmuszona do obejść. Ścieżka ręczna jest też miejscem, w którym najłatwiej zauważyć problemy organizacyjne w logistyce.
Krok 3: wydanie lokalizatora i ustawienia kierowcy
Po wypełnieniu formularza ochrona wydaje lokalizator i zapisuje trzy ustalenia: czy kierowca chce nawigacji głosowej, w jakim języku oraz czy dostawa jest pod szczególnym nadzorem. To krok, który łączy awizację z mapą: pojazd pojawia się na mapie online w kolorze zależnym od ustawień.
Trasa dostawy wynika z nadajników BLE wykrytych przez lokalizator, a nie z GPS. Pozycja jest uśredniana z sygnałów wielu nadajników na mapie, co działa także w miejscach bez zasięgu satelitów.
Krok 4: weryfikacja trasy i postojów
Operator może wyizolować jedną aktywną dostawę na mapie i zobaczyć trasę od wjazdu do chwili obecnej, miejsca postoju dłuższego niż minuta i pinezkę zadeklarowanego celu. To pozwala porównać zadeklarowany cel z rzeczywistym przebiegiem.
Na etapie wdrożenia porównajcie kilkanaście dostaw: czy pinezka celu zgadza się z magazynem z awizacji i czy postoje odpowiadają rozładunkowi. Rozbieżności wskażą błędy w danych albo w układzie nadajników.
Pułapki wdrożeniowe
Najczęstsze pułapki to niezgodność nazw magazynów między awizacją a systemem, brak ścieżki dla dostaw bez awizacji i niespójne wydawanie lokalizatorów: pytanie o język czasem pada, czasem nie.
Ustalcie właściciela integracji po stronie logistyki i po stronie IT oraz dzień przeglądu po pierwszych dwóch tygodniach pracy. Wtedy macie dane, nie wrażenia.
Co raportować po uruchomieniu
Po uruchomieniu zbierajcie trzy proste wskaźniki: odsetek dostaw wstępnie wypełnionych z awizacji, liczbę dostaw wprowadzonych ręcznie oraz liczbę rozbieżności między celem z awizacji a rzeczywistym postojem. Pierwszy pokazuje jakość integracji, drugi szczelność procesu, trzeci zgodność placu z systemem logistycznym.
Raporty cykliczne dostaw mogą trafiać e-mailem do logistyki w formie PDF. Porównujcie je z danymi systemu awizacji co tydzień przez pierwszy miesiąc, a potem co miesiąc. Rozbieżności wyjaśniajcie na krótkim spotkaniu logistyki i ochrony, zamiast poprawiać dane po cichu.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy integracja z awizacją to konfiguracja?
Nie, wymaga prac wdrożeniowych. Planuje się ją jako osobny etap razem z zespołem IT.
Co z dostawą bez awizacji?
Ochrona wypełnia formularz ręcznie. Ścieżka ręczna powinna być opisana przed uruchomieniem.
Czy trasa dostawy pochodzi z GPS?
Nie. Wynika z nadajników BLE wykrytych przez lokalizator.
Połączmy awizację z placem
Opisz nam system awizacji i sposób przyjmowania dostaw. Zaplanujemy kolejność prac integracyjnych razem z Twoim działem IT.
Porozmawiajmy