Sytuacja: ruch ciągły, wiele firm, papierowe zezwolenia
Przypadek jest rodzajowy. Dane pochodzą z analizy zezwoleń zakładu w ruchu ciągłym z dwiema halami i liniami produkcyjnymi, ale struktura problemu jest taka sama w zakładzie chemicznym. Zakład dopuszcza do prac około 20 firm wykonawczych, z których część pracuje przy instalacjach technologicznych, a część w magazynie i na obiektach pomocniczych.
Pytania zakładu były trzy. Gdzie i kiedy pracują firmy zewnętrzne i które typy prac dominują? Jak poprawić dokładność lokalizacji zezwoleń? Jak kontrolować wejście firm zewnętrznych na portierni? Odpowiedzi nie dało się znaleźć w pamięci, bo zezwolenia wskazywały często budynek, a nie maszynę, więc nie było widać, gdzie naprawdę wraca serwis.
Metoda: analiza danych z instalacji
Analizę wykonano na danych z instancji zakładu: liczba zezwoleń w tygodniu, godziny i dni wystawiania, typy prac szczególnie niebezpiecznych, firmy wykonawcze, obszary zakładu. Na modelu 3D zakładu zbudowano mapę ciepła skupienia prac. Okres obejmował 9 tygodni, w których wystawiono 106 zezwoleń.
Pierwszy tydzień okresu miał 24 zezwolenia, prawdopodobnie prace postojowe, co wymaga potwierdzenia z klientem. W analizie nie było danych o kontroli bramy QR, szkoleniach i pracy w pojedynkę, bo tych funkcji w okresie analizy jeszcze nie używano, więc nie pokazujemy ich jako danych z systemu.
Zezwolenia według dnia tygodnia (106 w 9 tygodni)
Wyniki: kiedy, kto, gdzie
Zezwolenia wystawiano wąsko w czasie. 82% z nich powstało między 6:00 a 10:00, a 62 ze 106 przypadło na wtorek i środę. Żadne nie zostało wystawione w weekend. Dla dyżurów to jednoznaczna wskazówka: akceptujący i ochrona muszą być w pełnej obsadzie we wtorek i w środę rano, a nie równomiernie w całym tygodniu.
Koncentracja dotyczy też wykonawców. Cztery największe firmy wystawiły 63% zezwoleń. Priorytet szkoleń, matryc dopuszczeń i rozmów o jakości danych należy więc skierować najpierw do nich, a nie do wszystkich 20 firm równomiernie.
Rozkład typów prac pokazuje skalę ryzyka: 43 zezwolenia dotyczyły prac z ogniem, a 40 prac na wysokości. W obu przypadkach jest to materiał dla ochrony przeciwpożarowej i dla zespołu BHP, bo ryzyko skupia się w kilku typach prac. Dwie hale łącznie przyjęły 76 ze 106 zezwoleń; 24 z 39 zezwoleń w hali magazynowej dotyczyło pracy na wysokości, a 24 z 37 w hali produkcyjnej prac z ogniem.
- 82% zezwoleń między 6:00 a 10:00
- 62 ze 106 zezwoleń we wtorek i środę, 0 w weekend
- 43 prace z ogniem i 40 na wysokości
- cztery największe firmy: 63% zezwoleń
- dwie hale: 76 ze 106 zezwoleń
Problem jakości danych: budynek zamiast maszyny
Największym znaleziskiem nie był rozkład czasu, lecz jakość lokalizacji. 44 ze 106 zezwoleń miało lokalizację ogólną, której nazwa zaczynała się od słów takich jak „Budynek”, „Inna” lub „Cała linia”. Wynik oznacza, że w blisko 42% zezwoleń nie było wiadomo, przy której maszynie ma być wykonana praca.
Konsekwencje są bardzo praktyczne. Ochrona nie widzi prac na właściwej linii, służby utrzymania ruchu nie widzą powracających awarii w tym samym urządzeniu, a analiza ryzyka opiera się na ogólnikach. Wskaźnik udziału lokalizacji ogólnych warto mierzyć co kwartał i obniżać, bo mówi o jakości całego systemu zezwoleń.
Udział firm wykonawczych w zezwoleniach
Rozwiązanie: struktura zakładu do poziomu maszyny
Poprawa polega na dopracowaniu struktury zakładu w edytorze mapy 3D: lokalizacje, linie, kondygnacje, aż po konkretny punkt przy maszynie, na przykład filtr, sekcję, zasyp lub komorę. Wykonawca wybiera wtedy w zezwoleniu konkretne miejsce, a nie nazwę budynku. Zezwolenie obejmujące wiele lokalizacji, jak ciąg rurociągu lub zestaw zaworów, jest rysowane na mapie jako jeden obrys.
Do struktury zakładu można przypisać ryzyka i środki ochronne na każdym poziomie, co oznacza, że wykonawca widzi je przed rozpoczęciem pracy. Reguły bezpieczeństwa wymusza system: pracę szczególnie niebezpieczną zatwierdza lub odrzuca tylko użytkownik zakładu, a pracy z ogniem nie da się zamknąć bez okresu obserwacji wykonywanej przez strażnika po stronie wykonawcy.
Przeniesienie na postój remontowy w zakładzie chemicznym
Postój remontowy w zakładzie chemicznym zwiększa skalę, ale nie zmienia struktury problemu. Rośnie liczba firm i zezwoleń, szczyt przesuwa się na początek zmian, a prace z ogniem i na wysokości oraz w przestrzeniach zamkniętych tworzą większość ryzyka. Warto więc przed postojem wykonać trzy kroki: policzyć rozkład z poprzedniego postoju, uzupełnić strukturę lokalizacji do poziomu maszyny i ustawić dyżury akceptujących oraz ochrony pod szczyt poranny.
Przed postojem wykonawcy powinni też mieć szkolenie i dopuszczenie załatwione z wyprzedzeniem, żeby nie tworzyć kolejki przy bramie o 6:00. Kontrola kodu QR na portierni pokazuje wtedy szkolenie, uprawnienia i zezwolenie na dziś w jednym werdykcie.
Wnioski
Pierwszy wniosek: dane z zezwoleń są gotowym materiałem do planowania obsady. Drugi: koncentracja w kilku firmach i kilku typach prac pozwala skierować wysiłek tam, gdzie jest ryzyko. Trzeci: jakość lokalizacji zezwoleń jest wskaźnikiem jakości systemu i warto ją mierzyć. Dane pochodzą z jednego zakładu, więc nie wolno ich uogólniać na każdy postój, ale metoda analizy jest przenoszalna.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy 106 zezwoleń pochodzi z zakładu chemicznego?
Dane pochodzą z zakładu w ruchu ciągłym, a wzorzec jest przeniesiony na zakład chemiczny w postoju remontowym. Pokazuje metodę analizy i typowe zależności, a nie wynik konkretnego zakładu chemicznego.
Dlaczego lokalizacja ogólna jest problemem?
Zezwolenie wskazujące budynek zamiast maszyny nie pozwala zobaczyć, gdzie naprawdę wraca serwis, ani ocenić ryzyka konkretnego urządzenia. W analizie dotyczyło to 44 ze 106 zezwoleń.
Jak wykorzystać rozkład godzin w planowaniu dyżurów?
Obsadź akceptujących i ochronę w pełnym składzie we wtorek i środę rano, bo 82% zezwoleń powstało w godz. 6–10. Poza szczytem możliwa jest mniejsza obsada.
Źródła
Przeanalizuj zezwolenia przed postojem
Na danych Twojego zakładu pokażemy rozkład godzin, firm i typów prac. Umów rozmowę z InnerWeb.
Porozmawiajmy