Zasada: najwyżej jedna aktywna plakietka na osobę
Każda osoba ma w systemie najwyżej jedną aktywną plakietkę. Tej reguły nie pilnuje ograniczenie unikalności w bazie, tylko transakcja z blokadą wiersza przy wystawianiu. W praktyce oznacza to, że dwa równoległe wydruki dla tej samej osoby nie utworzą dwóch aktywnych tokenów: drugi czeka na pierwszy i widzi jego wynik.
Administrator powinien rozumieć różnicę, bo wpływa ona na sposób analizy danych. Nie szuka się duplikatów aktywnych tokenów przez klucz unikalny, tylko przez historię wystawień osoby. Jeśli w historii widać dwa aktywne wpisy tej samej osoby, to sygnał do zgłoszenia, a nie normalny stan.
Co zapisuje historia wymian
Unieważnienie plakietki nie nadpisuje starego wiersza. System wystawia nowy token, a stary zostaje w historii jako unieważniony. Każdy wiersz historii odpowiada jednemu tokenowi, więc przy wymianie powstaje ciąg wpisów od najstarszego do aktualnego.
Z perspektywy audytu najważniejsze są trzy fakty: który token był aktywny w danym dniu, kiedy został unieważniony i kiedy wydrukowano nową etykietę. Panel ochrony nie ujawnia samego tokenu w odpowiedziach API, tylko fakty pochodne, więc raport dla audytora można przygotować bez ujawniania wartości kodu.
- data wystawienia każdego tokenu,
- data unieważnienia starego tokenu,
- data wydruku etykiety dla nowego tokenu,
- powiązanie z osobą, a nie z numerem karty.
Powiązanie z mailem z kodem
Mail z kodem QR dostaje każda osoba najwyżej raz dzięki atomowemu znacznikowi w bazie. Nowa plakietka po wymianie kodu uruchamia nowy mail z nowym kodem. Dla administratora oznacza to, że wymiana tokenu ma przewidywalny skutek uboczny: osoba dostaje nową wiadomość, a stary mail traci znaczenie.
Mail wychodzi dopiero po zaliczeniu szkoleń wymaganych przy bramie. Osoba bez e-maila i bez telefonu dostaje wydruk od ochrony. Przy analizie zdarzeń warto więc sprawdzić nie tylko, który token był aktywny, ale też, czy osoba w ogóle miała prawo go otrzymać w danym dniu.
Jak przygotować odpowiedź dla audytora
Dobra praktyka to przygotowanie wzorcowego zapytania do historii i opis go w instrukcji administratora. Zapytanie przyjmuje osobę i datę, a zwraca token aktywny w tym dniu oraz okno jego ważności. Warto przetestować je na trzech przypadkach: osobie z jedną plakietką, osobie z jedną wymianą i osobie z wieloma wymianami w jednym miesiącu.
Drugą praktyką jest okresowy przegląd historii. Raz w kwartale administrator sprawdza, czy nie ma osób z częstymi wymianami. Powtarzające się wymiany to zwykle sygnał o zgubionych plakietkach albo o wizytach, których nie zamykano. Wynik przeglądu trafia do protokołu i jest kolejnym dowodem dla audytora.
Czego unikać
Nie zapisuj tokenów w arkuszach ani w komunikatorach. Historia w systemie jest wystarczającym źródłem, a kopie tokenu poza systemem tworzą nowy zasób do ochrony. Nie usuwaj ręcznie wierszy historii, nawet gdy wyglądają na pomyłkę: zastąp je wpisem wyjaśniającym. Usunięty wiersz odbiera zdolność wykazania, co się wydarzyło.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy baza blokuje dwie aktywne plakietki jednej osoby?
Zasadę pilnuje transakcja z blokadą wiersza przy wystawianiu, a nie ograniczenie unikalności w bazie. Analizy opieraj więc na historii wystawień.
Co dzieje się ze starym tokenem po wymianie?
Zostaje w historii jako unieważniony. System wystawia nowy token, a stary wiersz nie jest nadpisywany.
Czy osoba dostanie nowy mail po wymianie?
Tak. Nowa plakietka po wymianie kodu uruchamia nowy mail z nowym kodem, a każda osoba dostaje mail najwyżej raz na dany token.
Przygotujmy dowód dla audytora
Pokażemy historię wymian i sposób wykazania aktywnego tokenu w dniu zdarzenia. Umów rozmowę z zespołem InnerWeb.
Porozmawiajmy