InnerWeb
Przejdź do treści

Separacja kluczy na karcie: jak podzielić aplikacje między dostawców

Gdy jedna karta obsługuje kontrolę dostępu, stołówkę i szkolenia, pytanie o klucze staje się pytaniem o odpowiedzialność. Karta MIFARE DESFire EV3 pozwala trzymać każdą funkcję w osobnej aplikacji z własnymi kluczami. Pokazujemy, jak z tego skorzystać w projekcie IT/OT, aby wyciek jednego klucza nie otwierał pozostałych.

14
kluczy na aplikację karty DESFire EV3 według producenta
AES-128
standard kluczy aplikacji

Co daje karta z wieloma aplikacjami

Karta MIFARE DESFire EV3 ma wiele aplikacji, a każda aplikacja ma własne klucze. Według producenta karta ma jeden klucz główny i do 14 kluczy na aplikację, w standardzie AES-128. To architektura, w której różni dostawcy mogą mieć swoje miejsce na tej samej karcie.

Klucze aplikacji są oddzielone od klucza głównego karty, a integralność danych zapewnia 8-bajtowy kod CMAC. Dzięki temu dostawca stołówki utrzymuje swoją aplikację bez znajomości kluczy dostawcy kontroli dostępu. Karta jest zgodna z normą ISO/IEC 14443, więc czytnik obsługujący tę normę odczyta jej aplikacje po poprawnym uwierzytelnieniu.

Zasada podziału: kto jest właścicielem którego klucza

Separacja ma sens tylko wtedy, gdy każda aplikacja ma jednego właściciela klucza i gdy właściciele się nie powtarzają. Dobra praktyka to tabela odpowiedzialności sporządzona przed pierwszą personalizacją kart: aplikacja, funkcja, dostawca, właściciel kluczy, miejsce przechowywania i procedura rotacji.

Najważniejsze rozstrzygnięcie dotyczy klucza głównego karty. Kto go zna, może tworzyć i usuwać aplikacje. W projekcie z wieloma dostawcami klucz główny powinien należeć do zakładu lub do jednego zaufanego podmiotu, a nie do dostawcy jednej z funkcji.

  • aplikacja kontroli dostępu: klucze u dostawcy KD,
  • aplikacja stołówki lub płatności: klucze u dostawcy tej usługi,
  • aplikacja szkoleń lub identyfikacji: klucze u właściciela procesu BHP,
  • klucz główny karty: zakład lub wskazany podmiot zaufany.

Przykład przydziału: klucze aplikacji na jednej karcie (kalkulacja przykładowa)

Przykład przydziału: klucze aplikacji na jednej karcie (kalkulacja przykładowa)Przykładowy przydział: trzy klucze dla KD, dwa dla stołówki i dwa dla szkoleń.0123kluczyKontrola dostępu: 3 kluczy3 kluczyKontrola dostępuStołówka: 2 kluczy2 kluczyStołówkaSzkolenia: 2 kluczy2 kluczySzkolenia
Źródło: Kalkulacja przykładowa: założony przydział w granicach limitu 14 kluczy na aplikację

Co InnerWeb robi na tym łańcuchu, a czego nie

InnerWeb nie produkuje ani nie wymienia czytników KD i nie personalizuje kart. Przyjmuje zdarzenia odbicia z istniejącego systemu KD przez webhook, z uwierzytelnieniem kontem technicznym i tokenem JWT ważnym 12 godzin, a w zdarzeniu numer karty ma postać kod_obiektu-numer. Klucze kryptograficzne kart zostają po stronie dostawcy KD.

To rozdzielenie jest korzystne dla separacji: oprogramowanie, które łączy odbicie z szkoleniami i RCP, nie wymaga znajomości kluczy aplikacji. Nie ma więc potrzeby przekazywania kluczy kolejnemu podmiotowi.

Rotacja, wycofanie i incydent

Zaplanuj z góry trzy scenariusze: planowana rotacja kluczy, utrata karty i podejrzenie wycieku klucza dostawcy. Przy rotacji kluczy aplikacji nie musisz dotykać pozostałych aplikacji, co jest sednem separacji. Przy utracie karty działa unieważnienie po stronie KD, a przy przejściach z kodem QR unieważnienie plakietki wystawia nową z zachowaniem historii.

Przy podejrzeniu wycieku sprawdź zakres: który klucz, której aplikacji i u kogo. Jeśli wyciekł klucz aplikacji stołówki, a klucze KD są inne, incydent nie zmienia stanu kontroli dostępu. Wymaga to jednak odpowiedniej dokumentacji, której brak jest najczęstszym powodem, dla którego separacja istnieje tylko w teorii.

Błędy, które niwelują separację

Najczęstszy błąd to ten sam klucz dla wszystkich aplikacji, bo „tak było prościej przy wdrożeniu”. Drugi to przechowywanie kluczy w arkuszu lub w tym samym repozytorium, do którego dostęp ma kilku dostawców. Trzeci to dywersyfikacja kluczy bez udokumentowania wzoru, przez co po zmianie dostawcy nikt nie potrafi odtworzyć kluczy.

Czwarty błąd to pominięcie planu wyjścia: umowa z dostawcą powinna jasno mówić, kto i w jakim terminie przekazuje lub niszczy klucze po zakończeniu współpracy.

Lista kontrolna

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy każdy dostawca potrzebuje klucza głównego karty?

Nie. Klucz główny pozwala tworzyć i usuwać aplikacje, więc powinien zostać u zakładu lub podmiotu zaufanego. Dostawcy potrzebują tylko kluczy swoich aplikacji.

Czy InnerWeb zna klucze kart?

Nie. InnerWeb przyjmuje zdarzenia odbicia z systemu KD i nie personalizuje kart, więc klucze zostają u dostawcy KD.

Co chroni integralność danych na karcie?

Według producenta integralność zapewnia 8-bajtowy kod CMAC, a klucze aplikacji są oddzielone od klucza głównego.

Źródła

Projektujesz karty z wieloma dostawcami?

Pomożemy ustalić, gdzie w łańcuchu jest miejsce InnerWeb i co zostaje u dostawców kart. Umów rozmowę.

Porozmawiajmy