Cztery strefy jako punkt wyjścia
Praktyka sprawdza się w większości zakładów: strefa publiczna (parking, recepcja, biura dla gości), strefa zakładowa (teren za bramą, drogi, magazyny ogólne), strefa ruchowa (hale produkcyjne, instalacje, place technologiczne) i strefa krytyczna (sterownie, rozdzielnie, serwerownie OT, magazyny substancji niebezpiecznych). Więcej niż cztery poziomy zwykle rozmywa odpowiedzialność, mniej nie pozwala odróżnić gościa od operatora.
Każdą strefę opisuje się tym samym zestawem: właściciel, cel, reguła wejścia, lista ról, sposób potwierdzania prawa wejścia i sposób zapisu. Opis zmieści się na jednej stronie i trafia do dokumentacji podmiotu krytycznego.
Granica strefy musi być w terenie
Strefa istnieje wtedy, gdy ma fizyczną granicę: ogrodzenie, ścianę, drzwi, śluzę lub bramę, a w otwartym terenie wyraźne oznaczenie i kontrolę. Granica narysowana tylko na planie wprowadza w błąd, bo ochrona i wykonawcy kierują się tym, co widzą.
Przy pracach prowadzonych w wielu miejscach (ciąg rurociągu, zestaw zaworów, kilka regałów) pomaga zobrazowanie obszaru. W InnerWeb zezwolenie obejmujące wiele lokalizacji rysuje się na mapie jako jeden obrys wszystkich miejsc, a pracownik widzi, jak daleko stoi od miejsca prac. Obrys jest wizualizacją lokalizacji zezwolenia, a nie wyznaczeniem strefy niebezpiecznej w rozumieniu przepisów.
Liczba pozycji uprawnień do utrzymania
Uprawnienia przez role, nie przez osoby
Uprawnienia do stref przypisuje się rolom: operator, utrzymanie ruchu, ochrona, sekretariat, gość, kurier, wykonawca. Role mają dziedziczenie i macierz zakresów, więc zmiana reguły dla strefy krytycznej zmienia się w jednym miejscu. Nadawanie ról odbywa się po drabinie starszeństwa: nikt nie nada roli wyższej niż własna.
Kalkulacja przykładowa: przy czterech strefach i 120 osobach indywidualne przypisania to do 480 pozycji do utrzymania. Przy pięciu rolach i czterech strefach macierz ma 20 pól. Założenia: każda osoba wymagałaby osobnego wpisu dla każdej strefy; w praktyce część wpisów pomija się, ale każda zmiana kadrowa wymaga przeglądu wszystkich.
Warunki wejścia zależne od strefy
Im wyższa strefa, tym więcej warunków. Do strefy zakładowej wystarczy ważne konto i szkolenie wstępne. Do strefy ruchowej dochodzi szkolenie stanowiskowe, a do krytycznej kwalifikacje do prac niebezpiecznych oraz zezwolenie na dziś. W InnerWeb werdykt na bramie składa się z ważnych szkoleń, kwalifikacji, zezwolenia w toku i aktywnego konta; ochrona widzi brakujące elementy zamiast pełnego widoku zezwoleń.
Przeglądy i dowody
Strefy starzeją się wraz z zakładem. Po remoncie, zmianie technologii i zmianie właściciela obszaru lista ról i granice wymagają przeglądu. Przegląd kwartalny składa się z trzech czynności: porównania mapy z terenem, sprawdzenia listy ról dla strefy krytycznej oraz losowego odtworzenia wejść z rejestru. Zapis przeglądu jest dowodem do audytu.
Pamiętaj o dostępie awaryjnym. Procedura wejścia służb ratowniczych i ewakuacji musi być zgodna z granicami stref, a lista osób na terenie ze skanów na bramie odświeża się co 13 sekund i pokazuje, kto jest w zakładzie.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Ile stref powinien mieć zakład?
Cztery to dobry punkt wyjścia. Dodatkowe poziomy wprowadza się tylko wtedy, gdy różnią się regułą wejścia.
Czy obrys na mapie jest strefą niebezpieczną?
Nie. To wizualizacja lokalizacji zezwolenia, a strefy w rozumieniu przepisów wyznacza zakład na podstawie oceny ryzyka.
Jak często przeglądać strefy?
Co kwartał oraz po każdej zmianie technologii, remoncie lub zmianie właściciela obszaru.
Źródła
Uporządkujmy strefy w Twoim zakładzie
Narysujemy z Tobą macierz stref i ról i pokażemy werdykt na bramie. Umów rozmowę z zespołem InnerWeb.
Porozmawiajmy