Dwa sposoby prowadzenia szkolenia
W InnerWeb szkolenie może mieć przebieg klasyczny albo scenariuszowy. W klasycznym uczestnik przegląda materiały przed testem, w wybranej kolejności (wideo i PDF), a potem rozwiązuje jeden test końcowy. Jeden materiał można oznaczyć jako przeglądany po teście, na przykład kartę z zasadami ewakuacji, do której wraca się po zaliczeniu.
W przebiegu scenariuszowym szkolenie składa się z kroków. Każdy krok to materiał, czyli strony PDF lub zakres czasu wideo, losowe pytania z zadanego zakresu i wymagana liczba poprawnych odpowiedzi. Nieudany krok powtarza fragment materiału, więc uczestnik wraca do treści, której nie opanował, zamiast przechodzić przez cały kurs od początku.
Wybór między nimi zależy od treści. Krótkie wprowadzenie dla gości i dostawców najlepiej sprawdza się w układzie klasycznym. Dłuższe szkolenie dla pracowników firm zewnętrznych, obejmujące kilka obszarów ryzyka, zyskuje na podziale na kroki.
Zasada 1: dziel materiał na obszary, nie na czas
Krok powinien odpowiadać jednemu obszarowi wiedzy: drogi ewakuacyjne, ruch pojazdów, praca na wysokości, substancje niebezpieczne. Nie dziel szkolenia według czasu trwania wideo, bo wtedy pytania przypadają na przypadkowe fragmenty. Uczestnik, który nie przeszedł kroku o ruchu pojazdów, wraca do fragmentu o ruchu pojazdów, a nie do losowej minuty.
Zakres materiału w kroku ustawiasz jako strony PDF albo przedział czasu wideo. To pozwala użyć jednego długiego filmu w wielu krokach, każdy z własnymi pytaniami, bez cięcia go na osobne pliki.
Przykładowe szkolenie: pula pytań i test w kroku
- Pula pytań
- Test w kroku
Zasada 2: pula pytań większa niż test
Losowe pytania z zadanego zakresu mają sens tylko wtedy, gdy pula jest większa niż liczba pytań w kroku. Przykładowo, krok z pulą 15 pytań i testem 5 pytań daje różne zestawy przy każdym podejściu. Uczestnik, który dostał zestaw A, nie przekaże koledze wiedzy o zestawie B.
Wymagana liczba poprawnych odpowiedzi powinna być niższa niż liczba pytań tylko wtedy, gdy zakład świadomie dopuszcza pomyłkę. Przy tematach krytycznych, takich jak ewakuacja czy praca w strefie zagrożenia, rozważ wymóg wszystkich poprawnych odpowiedzi. Przy tematach pomocniczych 4 z 5 jest rozsądnym progiem.
- Pula pytań na krok większa niż liczba pytań w teście, na przykład 15 do 5.
- Wymóg wszystkich poprawnych odpowiedzi dla tematów krytycznych.
- Próg 4 z 5 dla tematów pomocniczych.
- Pytania opisują sytuacje z zakładu, nie definicje z kodeksu.
Zasada 3: ocena po stronie serwera
Ocena zaliczenia szkolenia scenariuszowego dzieje się po stronie serwera, a odtwarzacz nie dostaje punktacji odpowiedzi. To ma dwa skutki praktyczne. Po pierwsze nie da się podejrzeć w narzędziach przeglądarki, które odpowiedzi są poprawne. Po drugie uczestnik nie może manipulować wynikiem, bo wynik liczy serwer, a nie jego telefon.
Dla trenera oznacza to konieczność skonfigurowania pytań i odpowiedzi w panelu, a nie w pliku, który mógłby krążyć między uczestnikami. Warto przeprowadzić próbne zaliczenie na własnym koncie, żeby sprawdzić, jak szkolenie wygląda z perspektywy uczestnika.
Z ostrożnością traktuj uwagę, że losowanie i ocena na serwerze rozwiązują problem ściągania. Uczestnik może nadal rozmawiać z kolegą przy tablecie. Odporność szkolenia na takie praktyki zwiększa tylko to, że pytania są różne i dotyczą sytuacji, a nie pamięciowych formułek.
Zasada 4: mieszanie odpowiedzi
Kolejność odpowiedzi w teście jest domyślnie mieszana, a każde pobranie szkolenia to nowe podejście z nowym wymieszaniem. Ustawienie można wyłączyć na szkoleniu. Zalecamy zostawić mieszanie włączone w prawie wszystkich przypadkach. Wyjątek to pytania, w których kolejność wynika z logiki, na przykład kolejność czynności przy awaryjnym wyłączeniu urządzenia.
Sam fakt mieszania odpowiedzi zabija najprostszą metodę ściągania, czyli przekazywanie ciągu liter typu „B, A, C, D”. Uczestnik musi znać odpowiedź, a nie jej pozycję.
Po wyłączeniu mieszania wyniki powinno się okresowo sprawdzać pod kątem podejrzanie jednakowych odpowiedzi w tej samej grupie.
Przykład układu szkolenia
Przykładowe szkolenie wprowadzające dla firm zewnętrznych może mieć 5 kroków: ewakuacja, ruch pojazdów, praca w pobliżu maszyn, substancje niebezpieczne, zgłaszanie zdarzeń. W każdym kroku pula 15 pytań, test 5 pytań, próg 4 poprawnych odpowiedzi, a w kroku o ewakuacji wszystkie 5. Łącznie uczestnik rozwiązuje 25 pytań z puli 75, a dwie osoby rzadko dostają ten sam zestaw.
Takie szkolenie trwa dłużej niż jeden test na końcu, ale daje trenerowi informację, w którym obszarze uczestnicy zawodzą. Jeśli 30 procent osób nie zalicza kroku o substancjach niebezpiecznych, problemem jest materiał, nie uczestnicy.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czym różni się szkolenie klasyczne od scenariuszowego?
Klasyczne ma materiały przed jednym testem końcowym. Scenariuszowe składa się z kroków z własnym materiałem, losowymi pytaniami i wymaganą liczbą poprawnych odpowiedzi.
Co się dzieje, gdy uczestnik nie zaliczy kroku?
Nieudany krok powtarza fragment materiału, więc uczestnik wraca do treści, której nie opanował.
Czy odpowiedzi są mieszane?
Domyślnie tak, a każde pobranie szkolenia to nowe podejście z nowym wymieszaniem. Ustawienie można wyłączyć na szkoleniu.
Kto ocenia test?
Serwer. Odtwarzacz nie dostaje punktacji odpowiedzi, co utrudnia manipulowanie wynikiem.
Porozmawiajmy o dopuszczeniu warunkowym
Pokażemy na przykładzie Twojego zakładu, jak szkolenia i kwalifikacje stają się warunkiem wejścia na teren. Umów krótką rozmowę lub demo.
Porozmawiajmy