Gdzie działa system i kto go utrzymuje?
Każdy klient ma izolowaną instancję z własną bazą danych i własnym systemem poczty. Instancja uruchamia się w kontenerach Docker, także na serwerze klienta, a część środowisk pracuje na Kubernetes. Dane jednego zakładu nie mieszają się z danymi drugiego, więc dział IT ocenia ryzyko dla jednej, jasno ograniczonej instalacji.
Konfigurację opisuje kontrakt zmiennych środowiskowych bez wartości: lista nazw, które instancja przyjmuje, oraz opis ich znaczenia. Wartości, w tym sekrety, ustawia się po stronie środowiska uruchomieniowego, a nie w repozytorium kodu. Dla IT oznacza to prostą rzecz do uzgodnienia: kto i gdzie przechowuje wartości oraz jak wygląda ich rotacja.
Czy host aplikacji musi mieć dostęp do internetu?
Nie zawsze. Gdy sieć zakładu blokuje cały ruch wychodzący z hosta aplikacji, webhooki alarmowe zapisują się trwale w systemie, a zewnętrzny poller odbiera je kanałem przychodzącym. Alarm nie ginie dlatego, że zapora nie przepuściła połączenia wychodzącego.
Dla IT wynika z tego wybór architektury sieciowej. Można zostawić host bez ruchu wychodzącego i zbudować odbiór po stronie przychodzącej albo otworzyć wąską regułę do konkretnych adresów. Obie drogi są dopuszczalne, ale warto zapisać decyzję przed startem, bo od niej zależy zakres testów alarmów.
Zakres śladu audytowego po przeglądzie
Jak działa logowanie i czy da się włączyć MFA?
Uwierzytelnianie wieloskładnikowe oferuje dwa czynniki: 6-cyfrowy kod przesyłany e-mailem, ważny 10 minut z limitem 5 prób, oraz TOTP zgodny z Google Authenticator. MFA jest opcją włączaną per instalacja w ustawieniu bezpieczeństwa i domyślnie jest wyłączone, więc decyzję o włączeniu podejmuje zakład.
Urządzenie zaufane pamięta weryfikację przez 7 dni dzięki ciasteczku. Wpływa to na liczbę kodów, o które użytkownicy proszą w tygodniu, a więc także na obciążenie helpdesku. Rekomendacje dla IT zebraliśmy na osobnej stronie o MFA, a koszt obsługi logowania w kalkulacji przykładowej.
Czy system zasila konta z katalogu użytkowników zakładu?
Dokumentacja funkcji nie opisuje zasilania kont z katalogu użytkowników zakładu. Opisane SSO dotyczy wejścia z portalu kwalifikacji z identyfikatorem osoby w id_token. Integracja z katalogiem jest więc tematem do ustalenia z działem IT, a nie standardem, który można założyć w harmonogramie.
Praktycznie: IT przygotowuje listę kont i wskazuje źródło prawdy o osobach, a zespół wdrożeniowy wskazuje sposób ich wprowadzenia. Opisujemy to jako opcję na życzenie, z zakresem ustalonym przed startem. Poradnik o przygotowaniu listy kont jest na osobnej stronie.
Jak zabezpieczone jest API i integracje z portalem?
API dla portalu kwalifikacji wymaga tokenu maszynowego w nagłówku. Brak tokenu albo zły token daje odpowiedź 401. Zapytania wyszukujące wymagają co najmniej 3 liter lub cyfr i zwracają najwyżej 8 pozycji, co ogranicza ryzyko masowego pobierania danych.
Klucze integracji nie wychodzą do przeglądarki. Panel SSO pokazuje ustawienia tylko do odczytu, a akceptacja, odrzucenie i ponowienie decyzji o wniosku są ograniczone do jednej roli administracyjnej. Gdy włączona jest rejestracja z plakatu QR, ten sam token zakłada konta, firmy i wydaje przepustki, więc ocena ryzyka i plan rotacji tokenu powinny uwzględniać ten zakres.
Co zostaje w logach i jak system zgłasza błędy?
Ślad audytowy obejmuje encje zmieniane przez człowieka, a wykluczone są encje zapisywane maszynowo, bo ich historia jest danymi źródłowymi. W przeglądzie zakres wzrósł z 60 do 107 encji. Znaczniki czasu mają strefę Europe/Warsaw od października 2026, a wcześniejszych wpisów nie przeliczono.
Błędy trafiają do jednego wspólnego projektu Sentry z limitem 21 zdarzeń na godzinę na rodzaj błędu i 89 na godzinę na instancję dla wpisów logu. Alarmy bezpieczeństwa nie są wyciszane przez ten limit. Transport ma limit 1 sekundy na połączenie i 2 sekundy na odpowiedź, więc niedostępny odbiorca nie wydłuża obsługi błędu.
Jak wygląda poczta wychodząca i czy trzeba zmieniać SPF?
Wspólny adres nadawczy systemu leży w domenie InnerWeb, a rekordy SPF, DKIM i DMARC pozostają bez zmian. Zmienia się wyłącznie nazwa wyświetlana nadawcy i adres Reply-To. Osoba widnieje pod własnym imieniem i firmą z dopiskiem przez InnerWeb, a system jako System InnerWeb. Imię i firma są skracane do 34 znaków.
Wiadomości systemowe, takie jak reset hasła, kod MFA i potwierdzenie zmiany hasła, nie mają Reply-To. Poczta zakładu może oznaczać wiadomości jako podejrzane, gdy nadawca jest z zewnętrznej domeny, więc dobrą praktyką jest dodanie domeny nadawczej do listy zaufanych i uprzedzenie użytkowników. Szczegóły opisujemy w materiale o poczcie nadawczej.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy IT musi otwierać porty wychodzące z hosta?
Nie jest to konieczne. Przy zablokowanym ruchu wychodzącym webhooki alarmowe zapisują się trwale, a zewnętrzny poller odbiera je kanałem przychodzącym. Decyzję o architekturze zapisuje się przed startem.
Czy MFA jest włączone domyślnie?
Nie. MFA jest opcją włączaną per instalacja w ustawieniu bezpieczeństwa. Zakład decyduje, czy je włączyć, i może pozostawić urządzenia zaufane na 7 dni.
Czy system sam pobierze konta z katalogu użytkowników?
Dokumentacja funkcji tego nie opisuje. Zasilanie kont z katalogu ustala się z działem IT jako opcję na życzenie, z zakresem zapisanym przed startem.
Czy trzeba zmieniać rekordy SPF, DKIM i DMARC?
Nie. Wspólny adres nadawczy leży w domenie InnerWeb, a rekordy pozostają bez zmian. Zmienia się tylko nazwa wyświetlana nadawcy i adres Reply-To.
Źródła
Przejdźmy pytania IT razem
Umówmy krótką rozmowę z Waszym działem IT: przejdziemy przez sieć, konta, pocztę i logi i zapiszemy decyzje przed startem.
Porozmawiajmy