Czy każdy zakład dostaje osobną instancję, czy jedną wspólną?
Domyślny model InnerWeb to izolowana instancja dla klienta, z własną bazą danych i własnym systemem poczty. Instancje działają w kontenerach Docker, także na serwerze klienta, więc zakład, który wymaga danych na własnej infrastrukturze, nie jest wyjątkiem od standardu. Dla grupy kapitałowej oznacza to, że można zachować odrębność zakładów albo oprzeć je na wspólnym środowisku, a decyzja zależy od tego, kto ma widzieć dane i gdzie mają leżeć.
Praktyczna różnica jest taka: osobna instancja na zakład ogranicza skutki awarii i uprawnień do jednego miejsca, a wspólna ułatwia raporty zbiorcze. Szczegółowe porównanie opisaliśmy w uwagach wdrożeniowych o instancji na zakład i o instancji wspólnej. Dyrektor operacyjny powinien tę decyzję podjąć przed wdrożeniem drugiego zakładu, bo zmiana modelu po fakcie oznacza przenoszenie danych.
Co powtarzamy w kolejnym zakładzie, a co trzeba zrobić od nowa?
Powtarzalna jest logika, a lokalna jest geometria. Struktura zakładu w InnerWeb ma stałe poziomy: działka, widok (wydział), budynek, linia i lokalizacja. Dokumenty, nagrania audio i wideo przypisuje się na każdym z tych poziomów z dziedziczeniem w dół drzewa, a ryzyka przypisuje się do lokalizacji i do typu pracy niebezpiecznej. To, co zbudowano raz jako wzorzec, można skopiować do kolejnego zakładu i dopasować.
Od nowa powstaje mapa konkretnego zakładu: obrys budynków, georeferencja, rozmieszczenie nadajników. W budynku przyjmujemy orientacyjnie jeden nadajnik na 100–200 m², a na drogach zakładowych jeden mniej więcej co 100 m; pozycja jest liczona z sygnałów wielu nadajników i uśredniana na mapie, a system działa bez GPS. W przykładzie planistycznym z wykresu poniżej przyjęliśmy, że około 60 procent pracy konfiguracyjnej to elementy powtarzalne, a 40 procent to prace lokalne. To założenie przykładowe, nie wynik pomiaru w konkretnym zakładzie.
Przykładowy podział pracy konfiguracyjnej w kolejnym zakładzie
Jak system współpracuje z istniejącymi systemami grupy?
InnerWeb jest niezależnym systemem uzupełniającym systemy, które grupa już ma: kontrolę dostępu, RCP, HR i ERP. Ma 18 modułów w jednej platformie, więc można zacząć od jednego obszaru, na przykład zezwoleń na prace niebezpieczne, i dołączać kolejne. Nie wymieniamy czytników kontroli dostępu ani nie sprzedajemy kart: system przyjmuje zdarzenia odbicia z istniejącego systemu KD i łączy je z kwalifikacjami, zezwoleniami i obecnością.
Dla grupy, w której każdy zakład ma innego dostawcę KD, to ważna informacja. Integracja jest oparta o zdarzenia z istniejących systemów, więc zakład nie musi ujednolicać sprzętu, żeby dołączyć do wspólnego standardu bezpieczeństwa.
Jakie jest ryzyko rozszerzenia i czy pilotaż je znosi?
W dotychczasowych wdrożeniach i pilotażach InnerWeb odnotowuje 100 procent przejścia pilotażu we wdrożenie przy 20 wdrożeniach i pilotażach. To statystyka firmy, a nie gwarancja dla konkretnego zakładu, i warto ją czytać jako dowód, że pilotaż daje rzetelny obraz, a nie jako obietnicę.
Realne ryzyka rozszerzenia leżą gdzie indziej: w rozbieżnych nazwach i strukturach lokalizacji między zakładami, w niejednolitych rolach i w niedoszacowanej pracy nad mapą. Pierwsze dwa neutralizuje wspólny standard przygotowany przed uruchomieniem drugiego zakładu, trzecie rozwiązuje wcześniejsza wizja lokalna.
Kto w grupie zarządza uprawnieniami?
Uprawnienia wynikają z ról z dziedziczeniem, macierzy zakresów i drabiny nadawania ról. Najważniejsza zasada dla grupy: nie można nadać roli wyższej niż własna. Administrator zakładu nie rozda więc uprawnień ponad swój poziom, a centrala zachowuje kontrolę nad rolami wysokiego szczebla. Rekomendowany układ ról dla grupy opisaliśmy osobno w rekomendacjach dotyczących ról i uprawnień w grupie zakładów.
Jak sprawdzić, że rozszerzenie się udało?
Najprościej porównać zakłady tymi samymi miarami. Ta sama lista kontrolna BHP może być uruchamiana na wielu obiektach, a wyniki są porównywalne między obiektami i okresami. Raporty cykliczne konfiguruje się osobno dla każdego produktu (zezwolenia, pracownicy, zgłoszenia, szkolenia, dostawy) z kadencją dzienną, tygodniową albo miesięczną i przesyła e-mailem, z załącznikiem PDF i opcjonalnie XLSX. Dzięki temu dyrektor operacyjny dostaje te same zestawienia z każdego zakładu bez składania ich ręcznie.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy drugi zakład musi mieć taką samą strukturę jak pierwszy?
Nie musi, ale warto zachować te same poziomy (widok, budynek, linia, lokalizacja) i spójne nazwy. Wtedy listy kontrolne, ryzyka i raporty działają tak samo, a wyniki są porównywalne.
Czy można zacząć od jednego modułu i dokładać kolejne?
Tak. Platforma ma 18 modułów, więc zakład może zacząć na przykład od zezwoleń na prace niebezpieczne i rozszerzać zakres wraz z gotowością załogi.
Czy kolejny zakład musi zmieniać dostawcę kontroli dostępu?
Nie. InnerWeb integruje się z istniejącym systemem KD i przyjmuje zdarzenia odbicia, bez wymiany czytników czy kart.
Kiedy podjąć decyzję o modelu instancji?
Przed uruchomieniem drugiego zakładu. Zmiana modelu po wdrożeniu oznacza przenoszenie danych i ponowne ustawienie uprawnień.
Planujesz rozszerzenie na kolejne zakłady?
Porozmawiajmy o standardzie grupy i kolejności uruchamiania. Przygotujemy plan rozbudowy dopasowany do Twoich zakładów.
Porozmawiajmy