Skąd się bierze okno ryzyka
Okno ryzyka to czas od chwili, gdy karta wypadła właścicielowi z rąk, do chwili, gdy system przestał ją honorować. Składa się z dwóch części. Pierwsza to czas do zauważenia utraty, który zależy od pracownika i bywa najdłuższy: karta zgubiona w drodze do domu jest zauważana następnego dnia rano. Druga to czas od zgłoszenia do blokady, który zależy od organizacji procedury.
Pierwszą część organizacja skraca słabo, bo wymaga to zmiany zachowań ludzi. Drugą skraca przez procedurę: ustalenie, kto przyjmuje zgłoszenie o każdej porze, kto blokuje kartę w systemie kontroli dostępu i czy zgłoszenie musi przejść przez kilka osób. To właśnie ona jest przedmiotem kalkulacji poniżej.
Założenia kalkulacji przykładowej
Przyjmujemy zakład zatrudniający 500 osób, w którym karta ma roczny odsetek utraty 3 proc. Daje to 15 zdarzeń rocznie, czyli średnio jedno co 3–4 tygodnie. Dla tych 15 zdarzeń porównujemy trzy warianty średniego czasu od zgłoszenia do blokady. Czasy są założeniami do rachunku, a nie pomiarem z konkretnego zakładu.
Wariant A: zgłoszenie czeka na kolejną zmianę biura i blokada następuje średnio po 18 godzinach. Wariant B: zgłoszenie przyjmuje dyżurny ochrony i przekazuje do administratora KD w godzinach pracy, średnio po 4 godzinach. Wariant C: dyżurny przyjmuje zgłoszenie o każdej porze i blokuje kartę od razu, średnio po 1 godzinie.
- Wariant A: 15 zdarzeń razy 18 godzin to 270 godzin ekspozycji rocznie.
- Wariant B: 15 zdarzeń razy 4 godziny to 60 godzin ekspozycji rocznie.
- Wariant C: 15 zdarzeń razy 1 godzina to 15 godzin ekspozycji rocznie.
Godziny ekspozycji rocznie przy trzech czasach blokady
Co oznacza 270, 60 i 15 godzin w praktyce
W wariancie A ważna karta, której właściciel nie ma, pozostaje w obiegu przez ponad 11 pełnych dób w roku. Wariant B skraca to do 2,5 doby, a wariant C do mniej niż doby. Każda godzina ekspozycji nie oznacza próby użycia karty, tylko możliwość jej użycia przez osobę nieuprawnioną.
Tej ekspozycji nie wycenia się złotówkami bez własnych danych zakładu, bo koszt zdarzenia zależy od tego, co chroni brama. Dla zakładu, w którym za bramą są magazyny z wartościowym towarem, godzina ekspozycji kosztuje inaczej niż dla zakładu z biurami. Dlatego strona nie podaje kwoty szkody, tylko liczbę godzin, które zakład może pomnożyć przez własny szacunek ryzyka.
Dlaczego blokada fizycznej karty i blokada dostępu to dwie rzeczy
InnerWeb jest producentem oprogramowania, a karty aktywne, czytniki i drukarki etykiet kupuje i integruje, dlatego procedura blokady karty fizycznej leży po stronie systemu KD, a procedura dostępu i obecności po stronie InnerWeb. Na bramie z systemem InnerWeb unieważniona karta RFID przestaje identyfikować dawnego właściciela, bo wyszukiwanie karty pomija karty z datą unieważnienia. Zakład skraca okno wtedy, gdy obie blokady, w KD i w systemie dostępu, następują w jednym kroku procedury.
Jak skrócić okno bez dodatkowych kart i sprzętu
Skrócenie okna to w pierwszej kolejności decyzja organizacyjna. Dyżurny ochrony jest obecny przez całą dobę, więc zgłoszenie przez niego eliminuje czekanie na biuro. Warunek jest jeden: dyżurny musi mieć uprawnienie do zablokowania karty albo bezpośredni kontakt z osobą, która je ma.
Drugim czynnikiem jest to, że karta zgubiona i zablokowana wciąż nie powinna zostawić pracownika bez możliwości wejścia. Plakietka tymczasowa z kodem QR, wystawiona przez ochronę lub sekretariat, pozwala pracownikowi wejść na teren w trakcie wymiany karty. Bez niej pracownicy niechętnie zgłaszają utratę, bo boją się dnia bez dostępu, a to wydłuża część pierwszą okna.
Jak zakład może przeliczyć te wartości na własne dane
Aby zastąpić założenia pomiarem, zakład potrzebuje trzech liczb: ile kart zgłoszono jako utracone w ostatnich 12 miesiącach, w jakim czasie od zgłoszenia nastąpiła blokada oraz ile zdarzeń zgłoszono poza godzinami pracy biura. Dwie pierwsze wynikają z rejestru zgłoszeń, trzecia z godzin zapisanych w zgłoszeniach. Po przeliczeniu zespół może porównać własny wynik z wariantami A, B i C powyżej i wybrać, który cel jest realny.
Roczna ekspozycja zgubionych kart w zakładzie 500 osób
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Liczba pracowników | 500 osób |
| Roczny odsetek utraty karty | 3 proc. |
| Zdarzenia utraty | 15 rocznie |
| Czas do blokady w wariancie A | 18 godz. |
| Czas do blokady w wariancie B | 4 godz. |
| Czas do blokady w wariancie C | 1 godz. |
Wynik: Ekspozycja roczna wynosi 270 godzin w wariancie A, 60 godzin w wariancie B i 15 godzin w wariancie C. Przejście z A na C zmniejsza ją o 255 godzin, czyli o ponad 94 proc.
Uwaga: Kalkulacja przykładowa. Czasy do blokady są założeniami do rachunku, a nie pomiarem z konkretnego zakładu. Zakład podstawia własne wartości z rejestru zgłoszeń.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy 3 proc. rocznej utraty kart to realistyczna wartość?
To założenie do kalkulacji, które zakład zastępuje własnym odsetkiem z rejestru zgłoszeń. Dla 500 osób daje 15 zdarzeń rocznie, czyli jedno co 3–4 tygodnie.
Czy skrócenie okna wymaga zakupu nowych czytników?
Nie. Skrócenie wynika z procedury: kto przyjmuje zgłoszenie, kto blokuje kartę i czy plakietka tymczasowa jest dostępna od ręki. InnerWeb nie sprzedaje czytników i integruje się z istniejącym systemem KD.
Czy ekspozycja w godzinach to to samo co ryzyko włamania?
Nie. Ekspozycja mierzy czas, w którym nieuprawniona osoba mogłaby użyć karty. Prawdopodobieństwo i skutek ocenia zakład na podstawie tego, co chroni dana brama.
Policz okno ryzyka dla swojego zakładu
Przeprowadzimy z Tobą kalkulację na Twoich danych z rejestru zgłoszeń i pokażemy, jak system ochrony skraca czas do blokady dostępu. Umów rozmowę z zespołem InnerWeb.
Porozmawiajmy