Po co inwentaryzacja przed importem
Typowy stan wyjściowy zakładu to polecenia pracy na papierze i w arkuszach Excel, firmy zapraszane przez różne osoby i ważność szkoleń pilnowana ręcznie. Dane są więc rozproszone, a każde źródło ma innego właściciela i inny format.
W systemie nie ma masowego importu kont, więc wprowadzenie osób jest pętlą wykonywaną na przygotowanej liście. Jakość tej listy decyduje o tym, ile poprawek zostanie po starcie. Inwentaryzacja jest jedyną chwilą, w której poprawki kosztują najmniej.
Pięć list, które trzeba zebrać
Inwentarz składa się z pięciu list: ryzyka, szkolenia, firmy, lokalizacje i formularze. Każdą opisuje się czterema polami: źródło, właściciel, stan i forma, w jakiej dane trafią do systemu.
Dla każdej listy zapisuje się też, czego brakuje. Brakującą daną zbiera się przed migracją, a nie w trakcie, bo w trakcie blokuje pracę zespołu.
- Ryzyka: z oceny ryzyka zawodowego, przypisane do miejsc pracy.
- Szkolenia: rodzaj, data i ważność, w tym ważność pilnowana ręcznie.
- Firmy zewnętrzne: kto je zapraszał i kto jest osobą kontaktową.
- Lokalizacje: hale, linie, pomieszczenia, miejsca maszyn.
- Formularze: wzory zezwoleń i poleceń pracy w obiegu.
Lokalizacje: struktura i źródło geometrii
Struktura zakładu ma pięć szczebli: działka, widok (wydział), budynek, linia, lokalizacja. Widok nie jest budynkiem, więc w inwentarzu rozdziela się listę wydziałów od listy budynków. Pomyłka tutaj ma skutek: potraktowanie budynków z planu jako widoków skasowało w jednym przypadku jedyny widok z kalibracją georeferencyjną, a edytor pokazał brak kalibracji i zgasło ortofoto.
Współrzędne lokalizacji w starych danych bywają zapisane w układzie innej hali, która nie ma georeferencji. Dlatego dla każdego wiersza notuje się, do której hali należy, zanim współrzędne zostaną użyte. Punkty na starej mapie 2D bywają prawdziwymi miejscami maszyn, a plan zatwierdzony do migracji bywa przybliżony: w jednym zakładzie 44 z 45 znaczników wypadło poza pole swojej linii po użyciu planu zamiast mapy starego systemu.
Formularze i szablony zezwoleń
Wzór wydruku zezwolenia może odwzorowywać papierowy formularz zakładu przez wgraną macierz szablonu. Dowolnego formularza nie obiecuje się bez prac wdrożeniowych nad macierzą, więc w inwentarzu zapisuje się, które formularze są kluczowe i muszą wyglądać tak jak dotąd.
Szablony zezwoleń, ich zadania i zakres konfiguruje się w danych instalacji, bez zmian w kodzie. Zespół zbiera więc listę zadań i zakresów z istniejących formularzy, a nie opisuje wymagań dla programistów.
Dowód dla audytu i czyszczenie przed startem
Inwentarz jest też dowodem dla audytu, że zakład znał stan danych przed migracją. Dla każdej listy zapisuje się liczbę wierszy, liczbę wierszy odrzuconych i powód odrzucenia. Po migracji te liczby służą do porównania z wynikiem w systemie.
Czyszczenie obejmuje usunięcie duplikatów osób, uzupełnienie e-maili lub numerów ewidencyjnych oraz sprawdzenie nazw firm. Kontrola duplikatów w systemie działa od wdrożenia, nie wstecz, więc czyszczenie przed startem oszczędza osobnej decyzji o scalaniu.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Ile czasu zajmuje inwentaryzacja?
Zależy od rozproszenia danych. Przy kilku źródłach zespół kończy ją przed ustaleniem harmonogramu migracji, a liczby z inwentarza służą do wyceny czasu zapisu.
Czy trzeba mieć kompletne dane przed startem pilotażu?
Nie wszystkie. Pilotaż może trwać kilka miesięcy bez dodatkowych kosztów, a moduły można testować równolegle na tej samej instancji.
Kto powinien prowadzić inwentaryzację?
Kierownik projektu z właścicielami list: BHP, działem kadr, kierownikami wydziałów i osobą odpowiedzialną za plany zakładu.
Zacznij od inwentarza, nie od importu
Przekażemy wzór inwentarza danych i przejdziemy z Wami pięć list przed pierwszym zapisem.
Porozmawiajmy