Jak zbudowana jest instancja
Każdy klient ma izolowaną instancję z własną bazą i własnym systemem poczty. Instancję uruchamia się w kontenerach Docker, także na serwerze klienta, a część środowisk pracuje na Kubernetes. Izolacja oznacza, że dane zakładu nie dzielą bazy z innymi klientami i że awaria jednej instancji nie przenosi się na pozostałe.
Konfigurację opisuje kontrakt zmiennych środowiskowych bez wartości: lista nazw przyjmowanych przez instancję. Wartości, w tym sekrety, dostarcza środowisko uruchomieniowe. Dla IT to jedyny formalny punkt styku z konfiguracją aplikacji.
Wymagania wobec hosta
Wymagania są zwykłe dla środowiska kontenerowego: serwer z zainstalowanym silnikiem Docker (albo klaster Kubernetes), miejsce na obrazy, bazę i kopie, zegar zsynchronizowany z serwerem czasu oraz konto serwisowe do uruchamiania kontenerów. Konkretne parametry zasobów ustala się indywidualnie, bo zależą od liczby użytkowników i urządzeń.
Zegar hosta ma znaczenie wykraczające poza porządek: znaczniki audytu mają strefę Europe/Warsaw od października 2026, a rozbieżność czasu między hostem a źródłami zewnętrznymi utrudnia analizę zdarzeń.
- Silnik Docker lub klaster Kubernetes w wersji wspieranej przez producenta.
- Synchronizacja czasu z serwerem NTP zakładu.
- Miejsce na obrazy, bazę danych i kopie zapasowe.
- Konto serwisowe z ograniczonymi uprawnieniami do kontenerów.
- Nazwa DNS i certyfikat dla adresu instancji.
Limity raportowania błędów i czas transportu
Sieć i ruch wychodzący
Gdy sieć klienta blokuje cały ruch wychodzący z hosta aplikacji, webhooki alarmowe zapisują się trwale, a zewnętrzny poller odbiera je kanałem przychodzącym. To ważne dla IT, bo nie trzeba otwierać połączeń wychodzących tylko po to, aby alarm doszedł.
Warto zdecydować przed startem, czy host ma ruch wychodzący ograniczony do wskazanych adresów, czy zamknięty w całości. W drugim przypadku trzeba zaplanować odbiór alarmów i przetestować ścieżkę od zdarzenia do powiadomienia.
Sekrety, poczta i kopie
Sekrety instancji przechowuje się poza repozytorium, w mechanizmie zakładu lub w zmiennych środowiska, z planem rotacji. Poczta jest własna dla instancji, a wspólny adres nadawczy leży w domenie InnerWeb, z rekordami SPF, DKIM i DMARC bez zmian. IT sprawdza tylko, jak poczta zakładu traktuje wiadomości z tej domeny.
Kopie zapasowe bazy powinny trafiać poza host instancji i mieć zapisany czas przywracania. Ślad audytowy obejmuje 107 encji zmienianych przez człowieka, a tabele danych maszynowych są z niego wyłączone, więc rozmiar kopii i dziennika da się przewidzieć.
Monitoring i odbiór hosta
Raportowanie błędów trafia do jednego wspólnego projektu Sentry, z limitem 21 zdarzeń na godzinę na rodzaj błędu i 89 na godzinę na instancję dla wpisów logu. Transport ma limit 1 sekundy na połączenie i 2 sekundy na odpowiedź, więc niedostępny odbiorca nie spowalnia aplikacji. Wersja wydania jest skrótem commitu wdrożonego obrazu.
Przy odbiorze hosta IT zapisuje wersję obrazu, wynik testu alarmu, wynik testu poczty i miejsce kopii. Taki zestaw to dowód dla audytu, że środowisko uruchomiono świadomie.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy instancja może działać na Kubernetes?
Tak, część środowisk pracuje na Kubernetes, a podstawowym modelem są kontenery Docker, także na serwerze klienta.
Czy host musi mieć dostęp do internetu?
Nie zawsze. Przy zablokowanym ruchu wychodzącym webhooki alarmowe zapisują się trwale, a poller odbiera je kanałem przychodzącym.
Gdzie zapisuje się wartości zmiennych środowiskowych?
Poza repozytorium, w mechanizmie środowiska uruchomieniowego zakładu. Kontrakt zmiennych opisuje tylko ich nazwy i znaczenie.
Źródła
Sprawdźmy Wasz host przed instalacją
Przejdziemy z Waszym IT przez wymagania wobec serwera, sieć i kopie i ustalimy, czy wystarczy Docker, czy lepszy będzie klaster.
Porozmawiajmy