InnerWeb
Przejdź do treści

Jak sprawdzić typ kart używanych w zakładzie

Zanim zarząd zdecyduje o wymianie kart, kierownik ochrony musi wiedzieć, jakie karty faktycznie są w obiegu, a w jednym zakładzie często współistnieją dwie lub trzy generacje. Typ karty ustala się w pięciu krokach: dokumentacja, nadruk, odczyt testowy, ustalenie sposobu odczytu w systemie KD i zapis wyniku w rejestrze. Cała inwentaryzacja zajmuje zwykle jeden dzień roboczy.

5 kroków
od dokumentacji do rejestru technologii kart
Źródło: karta
3 technologie
najczęściej spotykane w obiegu: 125 kHz, MIFARE Classic, DESFire

Po co ustalać typ kart przed jakąkolwiek decyzją

Ryzyko kopiowania karty zależy od technologii, a nie od wyglądu. Karty o tym samym kształcie i kolorze mogą należeć do różnych technologii: jedna to karta 125 kHz, która przekazuje stały numer bez uwierzytelnienia i bez szyfrowania, inna to MIFARE Classic z szyfrem Crypto1 i kluczem 48-bitowym, a trzecia to DESFire z AES 128-bit.

Bez wiedzy, która karta jest która, decyzja o wymianie opiera się na przypuszczeniach. Audytor zapyta o to w pierwszej kolejności, a wynik inwentaryzacji staje się podstawą rozmowy z działem IT i zakupów.

Krok 1: zbierz dokumentację od dostawcy kart i systemu KD

Najszybszym źródłem jest dokumentacja zamówień: faktury, specyfikacje i karty katalogowe kart, które zakład kupował w kolejnych latach. Z nich wynika model karty, a model wskazuje technologię. Dostawca KD zna zwykle konfigurację czytników i może potwierdzić, jakie technologie czytniki obsługują.

Warto zapytać o trzy rzeczy: jakie modele kart kupowano i w jakich latach, czy numer odczytywany przez system pochodzi z UID, czy z zaszyfrowanego sektora, oraz czy czytniki mają włączoną obsługę kilku technologii jednocześnie.

Długość klucza szyfrującego w trzech technologiach kart (bity)

Długość klucza szyfrującego w trzech technologiach kart (bity)Długość klucza: 125 kHz 0 bitów, MIFARE Classic 48 bitów, DESFire EV3 128 bitów.050100150bity125 kHz (brak): 0 bity0 bity125 kHz (brak)MIFARE Classic: 48 bity48 bityMIFARE ClassicDESFire EV3: 128 bity128 bityDESFire EV3
Źródło: https:/sos.cs.ru.nl/applications/rfid/2008-esorics.pdf; https:/www.nxp.com/products/rfid-nfc/mifare-hf/mifare-desfire

Krok 2: sprawdź oznaczenia na karcie i partie z magazynu

Na wielu kartach drukowane są oznaczenia fabryczne, na przykład symbol technologii albo model układu. Na etykiecie opakowania zbiorczego znajduje się zwykle pełna nazwa produktu. Karty z jednej partii mają tę samą technologię, więc wystarczy sprawdzić po jednej karcie z każdej partii.

Pamiętaj o kartach awaryjnych, zastępczych i gościnnych: bywają z innej serii niż karty pracownicze i najczęściej to tam trafia starsza technologia.

Krok 3: odczyt testowy na urządzeniu, które odróżnia częstotliwość

Częstotliwość ustala się odczytem. Pasmo 13,56 MHz obsługuje między innymi standard ISO/IEC 14443, czyli karty zbliżeniowe o zasięgu rzędu kilku centymetrów. Telefon z NFC pracuje właśnie w paśmie 13,56 MHz, więc karty, których telefon w ogóle nie widzi, najprawdopodobniej należą do pasma 125 kHz. To wskazówka, a nie dowód, ale dobra do szybkiej selekcji.

Dokładniejszy odczyt wykonuje czytnik testowy lub aplikacja, która pokazuje rodzinę układu, na przykład odróżnia MIFARE Classic od DESFire. Test wykonuje dział IT lub dostawca KD, na własnych kartach zakładu, w obecności osoby odpowiedzialnej za rejestr kart. Nie kopiujemy kart, nie zapisujemy ich zawartości poza rejestrem technologii.

Jak odczytać wynik

Brak odczytu telefonem NFC sugeruje 125 kHz. Odczyt z rodziną MIFARE Classic oznacza szyfr Crypto1, a odczyt z rodziną DESFire oznacza wzajemne uwierzytelnienie i szyfr AES. Wynik zapisujesz dla każdej partii w rejestrze.

Krok 4: ustal, jak system KD odczytuje kartę

Typ karty to jedno, a sposób jej odczytu przez system to drugie. System, który odczytuje tylko numer UID, pozostaje podatny na kopiowanie numeru nawet wtedy, gdy karta ma zabezpieczone sektory. Dlatego po ustaleniu technologii trzeba sprawdzić, czy czytnik i kontroler korzystają z uwierzytelnienia karty, czy wyłącznie z numeru.

Odpowiedź daje konfiguracja czytników i dokumentacja dostawcy KD. Jeśli nie ma jej w zakładzie, warto ją uzyskać pisemnie, bo będzie potrzebna audytorowi.

Krok 5: zapisz wynik w rejestrze i przekaż go dalej

Wynik inwentaryzacji ma postać tabeli: grupa pracowników, partia kart, technologia, sposób odczytu, liczba kart w obiegu, drzwi, do których karty dają dostęp. Tabela staje się dowodem dla audytora i podstawą wyceny wymiany. W zakładzie na 500 pracowników zwykle wystarczy kilka wierszy, bo karty kupowano w kilku partiach.

InnerWeb nie produkuje ani nie wymienia czytników i kart kontroli dostępu, a integruje się z istniejącym systemem KD. Rejestr technologii kart jest więc dokumentem po stronie KD, ale warto, żeby miał go także dział odpowiedzialny za szkolenia i zezwolenia: wymiana kart wpływa na plan wejść na bramę.

Lista kontrolna

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy telefon wystarczy do ustalenia typu karty?

Daje wstępną wskazówkę: telefon z NFC pracuje w paśmie 13,56 MHz, więc brak odczytu sugeruje 125 kHz. Do ustalenia rodziny układu potrzebny jest czytnik testowy lub aplikacja rozpoznająca układy.

Czy wolno kopiować karty podczas testu?

Nie. Test odczytuje tylko technologię i rodzinę układu. Kopiowanie kart pracowników nie jest potrzebne do inwentaryzacji i narusza zasady minimalizacji danych.

Ile trwa inwentaryzacja w zakładzie na 500 pracowników?

Zwykle jeden dzień roboczy, bo karty pochodzą z kilku partii zakupu. Najdłużej trwa uzyskanie od dostawcy KD potwierdzenia konfiguracji czytników.

Źródła

Masz wyniki inwentaryzacji kart?

Pokażemy, jak system zezwoleń i szkoleń przyjmuje odbicia z KD niezależnie od technologii karty. Umów rozmowę lub demo.

Porozmawiajmy