Krok 1: wymóg i zakres polityki
Dyrektywa NIS2 w art. 21 ust. 1 wymaga środków chroniących systemy sieciowe i informatyczne oraz ich fizyczne otoczenie przed incydentami. W art. 21 ust. 2 wśród środków wymieniono bezpieczeństwo zasobów ludzkich, polityki kontroli dostępu i zarządzanie aktywami oraz uwierzytelnianie wieloskładnikowe tam, gdzie jest to właściwe. Polityka dostępu do serwerowni i szaf OT jest więc dokumentem, który wynika z tej listy.
Zakres polityki wyznacza wykaz miejsc: serwerownia, szafy sieciowe, szafy sterowników na halach, sterownia. Dla każdego miejsca wpisz właściciela, rodzaj zawartości i sposób zamknięcia. Bez wykazu polityka będzie ogólna, a audytor zapyta, których drzwi dotyczy.
Krok 2: role zamiast nazwisk
Politykę pisz w rolach, nie w nazwiskach: administrator serwerowni, automatyk, opiekun wizyty, firma serwisowa. Uprawnienia w InnerWeb wynikają z ról z dziedziczeniem i macierzy zakresów, więc zapis w polityce odpowiada konfiguracji systemu. Zmiana osoby nie wymaga zmiany dokumentu.
Nadawanie ról odbywa się po drabinie starszeństwa i nie można nadać roli wyższej niż własna. Zapisz tę zasadę w polityce jako regułę nadawania uprawnień: kto je nadaje, komu i do jakiego poziomu. To odpowiedź na pytanie, kto kontroluje administratorów.
Co polityka wiąże z dowodem w systemie
Krok 3: ryzyka przypisane do miejsc
Każde miejsce z wykazu ma swoje ryzyka: pożar, awaria zasilania, nieuprawnione podłączenie, prace w pobliżu urządzeń pod napięciem. Katalog ryzyk i środków ochronnych można przypisać do lokalizacji, do typu pracy niebezpiecznej i do zezwolenia. Dzięki temu dostęp do szafy OT nie jest opisem ogólnym, tylko listą środków, które pojawiają się w zezwoleniu na prace w tym konkretnym miejscu.
W polityce wystarczy odwołanie do katalogu i zasada, że środki z katalogu są częścią każdego zezwolenia. Szczegóły zostają w systemie, gdzie można je zmieniać z autorem i czasem zmiany.
Krok 4: zezwolenie jako warunek wejścia dla firm zewnętrznych
Dla wykonawców polityka mówi: wejście do serwerowni lub szafy OT wymaga zezwolenia albo zaplanowanej wizyty z opiekunem. Elektroniczne zezwolenie na pracę określa zadanie, miejsce i okno czasowe oraz przechodzi fazy przygotowania, prac głównych i zamknięcia. Przepływ zleconych zezwoleń pozwala zlecającemu i wykonawcy działać na tym samym dokumencie.
Zaplanowana wizyta zastępuje na bramie wymóg zezwolenia na jeden dzień, ale szkolenia, kwalifikacje i aktywne konto nadal decydują o wejściu. Wizyta ma opiekuna, do którego system dzwoni raz przy pierwszym wejściu. Te trzy zdania warto przenieść do polityki prawie bez zmian.
Krok 5: uwierzytelnianie i konta administracyjne
Dla kont administracyjnych polityka powinna wymagać uwierzytelniania wieloskładnikowego. Kod z e-maila lub TOTP włącza się per instalacja, z okresem zaufanego urządzenia. Zapisz w polityce, dla jakich ról jest obowiązkowe, i jak długo urządzenie pozostaje zaufane. Dyrektywa odnosi się do tego środka tam, gdzie jest to właściwe, więc uzasadnij wybór analizą ryzyka.
Krok 6: dowód, który produkuje system
Polityka musi wskazać dowód: rejestr wejść i wyjść, zezwolenia, ślad zmian. Każdy skan na ekranie ochrony jest aktem kontroli i zapisuje się w rejestrze. Zmiany zezwoleń, taksonomii prac niebezpiecznych, wyników szkoleń, reguł automatyzacji i tras obchodów są zapisywane razem z autorem i czasem. Jeżeli drzwi obsługuje system kontroli dostępu klienta, InnerWeb przyjmuje zdarzenia odbicia karty przez webhook i łączy je z kwalifikacjami, zezwoleniami, obecnością i rejestracją czasu pracy.
Napisz w polityce, kto i jak często przegląda dowód. Raport cykliczny z tabelami i załącznikiem PDF, wysyłany codziennie, co tydzień lub co miesiąc, jest naturalnym nośnikiem takiego przeglądu.
Krok 7: wyjątki i awarie
Polityka musi przewidzieć, co się dzieje, gdy system nie działa lub osoba nie ma uprawnień, a wejście jest konieczne. Opisz tryb awaryjny z opiekunem i późniejszym wpisem do rejestru. Pamiętaj o miejscach bez dostępu do sieci: gdy sieć klienta blokuje cały ruch wychodzący z hosta aplikacji, webhooki alarmowe zapisują się w trwałej kolejce odbieranej przez zewnętrzny poller, więc alarm nie ginie.
Krok 8: przegląd i ślad audytowy
Polityka ma datę przeglądu i właściciela. Ślad audytowy odpowiada na pytanie, kto zmienił dane, a encje zapisywane wyłącznie przez system są z niego świadomie wyłączone, bo ich historia jest danymi źródłowymi. Dziennik zapisuje czas lokalny strefy Europe/Warsaw od października 2026; wpisy z sezonów zimowych 2023/24–2025/26 mają przesunięcie o godzinę, co zapisz w nocie do polityki, aby audytor nie traktował tego jako błędu.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy jedna polityka może obejmować serwerownię i szafy OT?
Tak, jeżeli osobno opisuje rodzaje miejsc i środki. Serwerownia i szafa na hali mają inną ekspozycję, więc wspólny jest szkielet, a szczegóły różnią się.
Czy polityka musi wskazywać konkretny system?
Nie. Powinna opisywać zasadę i dowód. System jest sposobem jej egzekwowania i może się zmienić bez zmiany polityki.
Jak często przeglądać politykę?
Co najmniej raz w roku oraz po zmianie zakresu miejsc lub ról. Przegląd i jego data są częścią dowodu dla audytora.
Źródła
Zamieńcie politykę w dowód
Pokażemy, jak zapisy polityki dostępu odpowiadają konfiguracji ról, zezwoleń i rejestru w InnerWeb. Umówcie rozmowę z zespołem InnerWeb.
Porozmawiajmy