Zasada: 1 sztuka na 150 m2 na kondygnację
Metoda geometryczna liczy nadajniki wewnątrz budynków jako 1 sztukę na 150 m2 na kondygnację. Wartość mieści się w przedziale, który stosujemy ogólnie dla wnętrz, czyli 1 nadajnik na 100–200 m2, ale w budynkach wielopoziomowych przyjmuje się jedną liczbę, aby wycena była powtarzalna.
Lokalizacja nie opiera się na jednym nadajniku. Pozycja osoby jest wyliczana z sygnałów wielu nadajników i uśredniana na mapie, a system działa bez GPS. Gęstość 1 na 150 m2 ma więc zapewnić, że w każdym punkcie kondygnacji słychać kilka nadajników, a nie jeden.
Krok po kroku: od planu do liczby
Pierwszym krokiem jest zebranie planów wszystkich kondygnacji z powierzchniami użytkowymi. Drugim, podział powierzchni na część ogólną i części osobne, które liczy się inaczej. Dopiero potem następuje dzielenie przez 150 i zaokrąglanie w górę dla każdego poziomu osobno.
- zbierz plany wszystkich kondygnacji i wpisz powierzchnię każdej w m2
- wydziel klatki schodowe, windy i galerie, bo liczy się je osobno
- podziel powierzchnię pozostałą na kondygnacji przez 150 i zaokrąglij w górę
- zsumuj nadajniki wszystkich kondygnacji
- dolicz nadajniki zewnętrzne dla terenu wokół budynku
- przyjmij wartość końcową i zapisz margines ±30 procent
Struktura przykładowego wyliczenia: nadajniki wewnętrzne i zewnętrzne
Dlaczego klatki, windy i galerie liczy się osobno
Klatki schodowe i windy łączą kondygnacje, więc pozycja osoby przechodzi tam z jednego poziomu na drugi. Jeżeli nadajnik w klatce jest przypisany do złej kondygnacji, osoba widoczna na mapie skacze między piętrami. Dlatego te elementy wymagają własnych nadajników i starannego przypisania poziomu.
Galerie, czyli otwarte przestrzenie z widokiem na niższy poziom, tworzą podobny problem: sygnał dociera na dwa poziomy jednocześnie. Osobne liczenie pozwala zaplanować tam nadajniki tak, aby kondygnację można było rozstrzygnąć jednoznacznie.
Przykład z obiektu o powierzchni ok. 118 tys. m2
W przykładowym wyliczeniu geometrycznym dla ok. 118 tys. m2 zabudowy wyszło 1875 nadajników wewnętrznych i 156 zewnętrznych, a przyjęto 2000. Najbardziej czułym parametrem była liczba kondygnacji budynku głównego: różnica 4 kontra 8 poziomów to ok. 360 nadajników, a wynik waha się o ±30 procent.
Przykład uczy dwóch rzeczy. Po pierwsze, wynik jest szacunkiem z jawnymi założeniami, a nie liczbą z katalogu. Po drugie, przyjęcie wartości zaokrąglonej, tu 2000, jest decyzją, którą trzeba zapisać wraz z uzasadnieniem.
Dowód do audytu: co zapisać po obliczeniach
Dobrze przygotowana oferta zawiera arkusz obliczeń, z którego da się odtworzyć każdą liczbę. Zamawiający może go sprawdzić, a po montażu porównać z faktycznym stanem. Rozliczenie według stanu po montażu ogranicza wtedy ryzyko błędnych założeń o kondygnacjach.
Przykładowa pozycja arkusza to: nazwa kondygnacji, powierzchnia, powierzchnia klatek, wind i galerii, powierzchnia pozostała, wynik dzielenia i liczba po zaokrągleniu. Taki arkusz stanowi dowód metody i ułatwia późniejsze wprowadzanie danych do edytora mapy.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy 1 nadajnik na 150 m2 to wartość sztywna?
To wartość przyjęta w metodzie geometrycznej dla budynków wielopoziomowych. Ogólnie dla wnętrz stosuje się 1 nadajnik na 100–200 m2, a ostateczną gęstość potwierdza próba na miejscu.
Czy liczenie dotyczy też terenu poza budynkiem?
Tak, nadajniki zewnętrzne liczy się osobno. Drogi zakładowe obsługuje się nadajnikami co ok. 100 m, a w przykładzie dla ok. 118 tys. m2 wyszło 156 sztuk zewnętrznych.
Czy system potrzebuje GPS w budynku?
Nie. Lokalizacja działa bez GPS, bo pozycja jest wyliczana z sygnałów wielu nadajników i uśredniana na mapie.
Zróbmy arkusz obliczeń dla Waszego budynku
Wyślijcie plany kondygnacji, a przygotujemy arkusz liczenia nadajników z założeniami, który da się sprawdzić po montażu.
Porozmawiajmy