Po co mapa ryzyka przed zamówieniem lokalizacji
Dostawca lokalizacji pyta zwykle o powierzchnię i liczbę osób. Bardziej przydatne pytania dotyczą tego, gdzie leżą strefy, którędy jeżdżą dostawcy i gdzie ktoś pracuje sam. Od tych odpowiedzi zależy, w których miejscach nadajniki muszą mieć wykonanie ATEX i jak gęsto trzeba je rozmieścić.
Mapa ma też drugą funkcję: pozwala porównać stan istniejący z docelowym. Jeśli zakład wie, że po wdrożeniu chce widzieć osoby w strefie 2 i na drodze cystern, wpisuje to na plan przed rozmową z dostawcą.
Krok 1: naniesienie stref z projektu klasyfikacji
Źródłem są dokumenty klasyfikacji stref zakładu, a nie własne oszacowanie. Strefy 2 i 22 to miejsca, w których atmosfera wybuchowa w normalnej pracy nie występuje, a jeśli się pojawi, to rzadko i na krótko. Podział na strefy wynika z dyrektywy 1999/92/WE.
Nadajniki ATEX InnerWeb są dopuszczone do stref 2 i 22. Jeśli na mapie pojawiają się strefy 1 i 21, trzeba je oznaczyć osobnym kolorem, bo certyfikację pod te strefy zleca się na potrzeby instalacji klienta, bez obietnicy terminu. Zakres stref weryfikuje się z projektem klasyfikacji stref zakładu.
Przykładowy podział odcinków dróg według strefy (ilustracja)
Krok 2: drogi dostawców i miejsca postoju
Na plan nanosi się trasę standardową cystern i innych dostawców: brama, waga, stanowisko załadunku, wyjazd. Przy każdym odcinku warto zapisać, czy przebiega przez strefę Ex i gdzie pojazdy zwykle zatrzymują się dłużej. Droga jest podstawą rozmieszczenia nadajników, bo na drogach zakładowych rozstaw wynosi około 100 m, co daje około 10 sztuk na kilometr.
Nadajniki montuje się na słupach i konstrukcjach opaskami lub klejem, więc na mapie trzeba wskazać, gdzie takie punkty istnieją. Odcinki bez słupów i konstrukcji to miejsca, w których projekt będzie wymagał osobnego pomysłu.
Krok 3: praca w pojedynkę i miejsca bez widoczności
Trzecia warstwa to miejsca, gdzie osoba pracuje sama lub poza zasięgiem wzroku kolegów: rozdzielnie, zbiorniki, estakady, pompownie. Dla każdego trzeba odpowiedzieć na pytanie, kto i po jakim czasie zauważy, że z pracownikiem jest źle.
System wykrywa bezruch dwustronnie: telefon analizuje czujniki, a serwer niezależnie mierzy czas, więc pełny alarm rusza dopiero przy zgodności obu. Warstwa pracy w pojedynkę pokazuje, gdzie ten mechanizm ma największy sens.
Krok 4: sprzęt, który już jest w strefie
W strefach Ex zakład pracuje na telefonach w wykonaniu Ex (Android 9 lub 11, BLE 4.2) i detektorach gazu z Bluetooth. Koncepcja InnerWeb zostawia ten sprzęt i dokłada nadajniki oraz aplikację. Na mapie warto więc zapisać, jaki model telefonu ma pracownik w danej strefie i czy detektor ma interfejs Bluetooth.
Integracja odczytów gazu z detektorów zależy od protokołu producenta detektora i jest tematem spotkania, nie standardem. Trasa ewakuacyjna i punkt zbiórki nie są funkcją systemu: system pokazuje listę osób i ostatnią pozycję.
Jak z mapy zrobić zamówienie
Gotową mapę przekazuje się dostawcy razem z krótką listą pytań: które nadajniki mają być ATEX, ile odcinków dróg trzeba pokryć, które strefy wymagają certyfikacji, jakie telefony pracują w terenie. Dostawca odpowiada rzeczowo, a zakład może porównać oferty.
Dobrą praktyką jest oznaczenie jednego odcinka drogi i jednej hali jako pilotażowych. Wynik pilotażu uzupełnia mapę o realne pokrycie, a kolejne etapy rozszerzają zakres.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy mapę ryzyka może zrobić dostawca lokalizacji?
Może pomóc, ale źródłem stref jest projekt klasyfikacji zakładu. Zakład powinien przekazać dostawcy własne dane, nie odwrotnie.
Czy nadajniki można montować w strefach 1 i 21?
Nadajniki ATEX InnerWeb są dopuszczone do stref 2 i 22. Certyfikację pod strefy 1 i 21 zleca się na potrzeby instalacji klienta, bez obietnicy terminu.
Czy system wyznacza trasę ewakuacji?
Nie. Trasa ewakuacyjna i punkt zbiórki nie są funkcją systemu, który pokazuje listę osób i ostatnią pozycję.
Czy trzeba wymieniać telefony Ex?
Nie. Koncepcja zostawia istniejące telefony Ex i detektory gazu, a dokłada nadajniki i aplikację.
Źródła
Przenieś mapę ryzyka na plan pilotażu
Przyślij InnerWeb swoją mapę stref i dróg, a zaproponujemy odcinek i halę do pierwszego pilotażu lokalizacji.
Porozmawiajmy