Co zawiera karta ryzyka
Karta ryzyka ma nazwę w polskim i angielskim, opis, piktogram, listę środków prewencyjnych oraz ocenę prawdopodobieństwa, ekspozycji i skutku przed i po zastosowaniu środków. Piktogram jest zawsze jeden, bez opcji braku znaku. Całość tworzy się w edytorze współdzielonym z ustawień prac niebezpiecznych.
Ocenę wykonuje i zatwierdza człowiek. Edytor jej nie wymyśla: liczy poziom z wpisanych wartości i pokazuje go na żywo jako znacznik poziomu. Dokumentacja nie opisuje oceny ryzyka przez sztuczną inteligencję, więc odpowiedzialność merytoryczna pozostaje po stronie BHP.
Jak liczony jest poziom ryzyka
Poziom ryzyka w edytorze to prawdopodobieństwo razy ekspozycja razy skutek. Wynik jest porównywany z progami 20, 70, 200 i 400, a edytor pokazuje na żywo znacznik poziomu. Gdy zmieniasz którąkolwiek z trzech wartości, znacznik zmienia się od razu, więc widzisz skutek swojej oceny.
Przykład: prawdopodobieństwo 3, ekspozycja 6 i skutek 7 dają 126. To wynik powyżej progu 70 i poniżej progu 200. Po środkach prewencyjnych prawdopodobieństwo spada do 1, a przy niezmienionych pozostałych wartościach wynik to 42, czyli poniżej progu 70.
- Przed środkami: 3 x 6 x 7 = 126
- Po środkach: 1 x 6 x 7 = 42
- Progi porównania: 20, 70, 200, 400
Poziom ryzyka przed i po środkach (przykład)
Dlaczego ekspozycja i skutek się przepisują
Po zastosowaniu środków ekspozycja i skutek zwykle zostają bez zmian, a spada prawdopodobieństwo. Dlatego edytor domyślnie przepisuje ekspozycję i skutek z oceny przed środkami. Przestaje to robić, gdy użytkownik zmieni pole ręcznie.
To rozwiązanie chroni przed częstym błędem: oceniający zmienia prawdopodobieństwo po środkach, a ekspozycja i skutek przypadkowo rozjeżdżają się w obu ocenach. Przepisywanie domyślne utrzymuje obie oceny w tej samej skali. Jeśli zmiana ekspozycji jest uzasadniona, na przykład dzięki barierze ograniczającej czas przebywania, wpisujesz ją ręcznie i edytor to respektuje.
Procedura oceny krok po kroku
Zacznij od oceny przed środkami: ustal, jak prawdopodobne jest zdarzenie, jak często ludzie są narażeni i jaki byłby skutek w najgorszym realnym scenariuszu. Wpisz środki prewencyjne, a dopiero potem wprowadź ocenę po środkach.
Pilnuj, aby uzasadnienie zmiany było opisane w środkach: kto, co i kiedy robi, aby prawdopodobieństwo spadło. Wynik po środkach bez opisanych środków to liczba, której nie obronisz przed audytorem.
- Oceń prawdopodobieństwo, ekspozycję i skutek przed środkami
- Wpisz konkretne środki prewencyjne
- Oceń prawdopodobieństwo po środkach, zostawiając domyślnie ekspozycję i skutek
- Zmieniaj ekspozycję lub skutek ręcznie tylko z uzasadnieniem
- Sprawdź znacznik poziomu względem progów 20, 70, 200 i 400
Pułapki i dowód do audytu
Najczęstsza pułapka to ocena po środkach niższa tylko dlatego, że środki są w planie, a nie wdrożone. Karta ryzyka pokazuje ocenę, ale to zakład odpowiada za wdrożenie środków. Druga pułapka to edycja ryzyka bez wiedzy o tym, że jest ono globalne: zmiana obowiązuje wszędzie tam, gdzie ryzyko jest użyte.
Dla audytora wartość daje uporządkowana karta: nazwa, opis, piktogram, środki, ocena przed i po oraz poziom. System dostarcza dowodu do audytu, a ocena merytoryczna pozostaje po stronie zakładu.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy edytor sam proponuje oceny?
Nie. Edytor liczy poziom z wpisanych wartości i pokazuje go jako znacznik. Ocenę wykonuje i zatwierdza człowiek.
Dlaczego ekspozycja po środkach równa się ekspozycji przed?
Środki zwykle zmniejszają prawdopodobieństwo, a ekspozycja i skutek zostają. Edytor domyślnie przepisuje te wartości, dopóki ich nie zmienisz ręcznie.
Jakie są progi poziomu ryzyka?
Poziom, czyli iloczyn trzech ocen, jest porównywany z progami 20, 70, 200 i 400.
Czy zmiana oceny dotyczy tylko jednego miejsca?
Nie. Ryzyko jest elementem globalnego katalogu, więc zmiana obowiązuje wszędzie tam, gdzie ryzyko jest użyte.
Ustal skalę ocen
Pokażemy edytor ryzyka na przykładzie z Twojej hali i ustalimy zasady oceny dla zespołu BHP.
Porozmawiajmy