Po co przenosić strefy na mapę
Strefa 22 to miejsce, w którym chmura pyłu palnego w normalnej pracy nie występuje, a jeśli się pojawi, to krótkotrwale. Taka definicja pochodzi z dyrektywy 1999/92/WE. Dokument zabezpieczenia przed wybuchem wskazuje, które pomieszczenia i urządzenia ją spełniają, ale ten dokument leży w teczce.
Gdy strefy są na mapie, informacja dociera tam, gdzie powstaje decyzja: do osoby przygotowującej zezwolenie, do firmy serwisowej i do kierownika zmiany. Mapa zamienia opis w obowiązujący obraz, który można przypisać do konkretnego miejsca pracy.
Krok 1: zbierz dane wejściowe
Zanim zaczniesz rysować, zbierz komplet materiałów. Brak któregoś z nich wydłuża pracę, bo klasyfikację stref trzeba będzie potwierdzać w trakcie.
- Aktualny dokument zabezpieczenia przed wybuchem z klasyfikacją stref pyłowych.
- Plan hali lub rzut kondygnacji z numeracją pomieszczeń.
- Lista źródeł pyłu: odciągi, filtry, cyklony, szlifierki, silosy, przenośniki.
- Wykaz urządzeń w strefach z ich oznaczeniami ATEX.
Kroki oznaczania stref na mapie
Krok 2: odwzoruj strefy w hierarchii zakładu
Katalog ryzyk z wymaganymi środkami ochronnymi można przypisać do lokalizacji: hali, obszaru, linii lub miejsca. Najprostszy sposób to stworzenie w hierarchii zakładu wpisów odpowiadających strefom z dokumentu i nadanie im nazw, które pracownik rozpozna, na przykład hali szlifowania lub stanowiska filtra.
Ryzyka można edytować w zezwoleniu oraz w edytorze mapy 3D, osobno dla każdego poziomu budynku. Dzięki temu strefa na antresoli nie miesza się ze strefą parteru, a zmiana jednej nie zmienia drugiej.
Krok 3: przypisz ryzyka i środki ochronne
Do każdej strefy dopisz ryzyko wybuchu pyłu, ryzyko zapłonu od prac gorących i ryzyko tlenia się osadu. Katalog można przypisać także do typu pracy niebezpiecznej, więc ten sam wpis zadziała zarówno dla spawania, jak i dla cięcia.
Doraźnie uzupełnia ryzyka sam zlecający zezwolenie. Dzięki temu zezwolenie na pracę w strefie 22 nie zaczyna się od pustej karty: ryzyka i środki ochronne pojawiają się z lokalizacji, a człowiek je weryfikuje.
Krok 4: obejmij pracę w wielu miejscach jednym obrysem
Zezwolenie obejmujące wiele lokalizacji, na przykład ciąg instalacji odpylania od cyklonu przez filtr do silosu, jest rysowane na mapie jako jeden obrys na planie hali. Koordynator widzi, które strefy 22 wchodzą w zakres pracy i czy w tym samym czasie nie trwa praca w sąsiedniej.
Wydruk zezwolenia powstaje z aktualnych danych, w języku pracownika, z piktogramami ryzyk i środkami ochrony. Wykonawca dostaje to, co wynika z mapy, a nie ręcznie przepisany formularz.
Krok 5: zachowaj dowód do audytu
Audytor zapyta, skąd wiadomo, że strefa na mapie zgadza się z dokumentem. Odpowiedź to zapis uzgodnienia: data, osoba odpowiedzialna za dokument zabezpieczenia przed wybuchem i wersja dokumentu, z którą porównano mapę.
System dostarcza dowód użycia: które zezwolenie powstało w której strefie, jakie ryzyka zostały przypisane i kto je zatwierdził. Mapa wspiera spełnienie wymogu, ale nie zastępuje oceny stref wykonanej przez osoby do tego uprawnione.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Kto wyznacza strefy 22?
Strefy klasyfikuje zakład w dokumencie zabezpieczenia przed wybuchem, zgodnie z dyrektywą 1999/92/WE i krajowymi przepisami. System odwzorowuje to, co zakład wyznaczył.
Czy można ustawić ryzyka osobno dla każdej kondygnacji?
Tak. Ryzyka można edytować w edytorze mapy 3D osobno dla każdego poziomu budynku.
Czy mapa zastępuje dokument zabezpieczenia przed wybuchem?
Nie. Mapa udostępnia informacje z dokumentu tam, gdzie powstaje zezwolenie, ale dokument pozostaje podstawą.
Źródła
Pokażemy strefy 22 na mapie Państwa zakładu
Na demo przeniesiemy przykładowy dokument zabezpieczenia przed wybuchem na mapę i przypiszemy ryzyka do lokalizacji.
Porozmawiajmy