InnerWeb
Przejdź do treści

Serwisant pracujący sam w rozdzielni: przypadek elektrociepłowni

Elektrociepłownia grupy energetycznej, podmiot kluczowy NIS2, prowadziła pilotaż cyfrowych poleceń na prace na 50 stanowiskach. Najtrudniejszy scenariusz dotyczył serwisanta pracującego sam przy rozdzielnicy po wyłączeniu napięcia: kartka z kartą przełączeń znała tylko jedna osoba, a w razie zasłabnięcia nikt nie miałby jak o tym się dowiedzieć. Ten przypadek pokazuje, jak rozdzielono role, zablokowano dopuszczenie i dodano kontakt z dyspozytorem.

50
stanowisk w pilotażu cyfrowych poleceń na prace
3–6 mies.
czas trwania pilotażu
2 160 s → 450 s
czas do pierwszej pomocy, najgorszy przypadek
Źródło: kalkulacja przykładowa

Sytuacja wyjściowa: papier, jedna kartka i jedna osoba

Obiekt energetyczny, o którym mowa, opisujemy rodzajowo: elektrociepłownia wchodząca w skład grupy energetycznej, podmiot kluczowy w rozumieniu NIS2, z wieloma równoległymi pracami na jednym układzie. Polecenie na pracę oraz karta przełączeń i zabezpieczeń krążyły na papierze między wystawiającym, uzgadniającymi, dopuszczającym i zespołem. Aktualny stan znała tylko osoba trzymająca kartkę.

Czynności z terenu trafiały do systemu dopiero po powrocie do biura, co powodowało podwójne wprowadzanie i rozbieżności między papierem a rejestrem. Firma zewnętrzna poznawała zagrożenia z ustnego instruktażu, a przerwy i wznowienia ginęły między zmianami. W praktyce oznaczało to dwa ryzyka naraz: błąd w kolejności zabezpieczeń oraz brak wiedzy o losie pracownika, który zostaje w rozdzielni sam.

Problem: dwa ryzyka w jednym stanowisku

Pierwsze ryzyko dotyczy koordynacji. Przy kilku pracach na jednym układzie osoba odwołująca zabezpieczenie musi wiedzieć, czy ktoś jeszcze na nim pracuje. Dopuszczenie zespołu jest bezpieczne dopiero po potwierdzeniu ostatniego zabezpieczenia z karty: przełączenia, odłączenia, zabezpieczenia przed załączeniem, uziemienia, oznakowania i sprawdzenia braku napięcia.

Drugie ryzyko to samotność. W rozdzielni rzadko ktoś przechodzi, a zdarzenie typu porażenie, zasłabnięcie lub upadek z drabiny może zostać zauważone dopiero przy końcu zmiany. Praca samotna nie jest sama w sobie zabroniona, ale pracodawca musi udokumentować ocenę ryzyka i zapewnić skuteczny sposób wezwania pomocy. Obiekt chciał, aby jedno rozwiązanie obejmowało obie sprawy i nie zmieniało obowiązujących instrukcji organizacji bezpiecznej pracy.

Czas do pierwszej pomocy w najgorszym przypadku

Czas do pierwszej pomocy w najgorszym przypadkuPorównanie dwóch wariantów: wykrycie zdarzenia 1800 s przy obchodzie i 90 s przy bezruchu; dojście ratownika 360 s w obu.0500100015002000sObchód kontrolny co 30 min (Wykrycie zdarzenia): 1800 s1800 sBezruch i SOS (Wykrycie zdarzenia): 90 s90 sWykrycie zdarzeniaObchód kontrolny co 30 min (Dojście ratownika): 360 s360 sBezruch i SOS (Dojście ratownika): 360 s360 sDojście ratownika
  • Obchód kontrolny co 30 min
  • Bezruch i SOS
Źródło: Kalkulacja przykładowa: obchód co 30 min, próg bezruchu z potwierdzeniem 90 s, dojście 360 s

Rozwiązanie: odwzorowana procedura i zablokowane dopuszczenie

System odwzorował obecną procedurę poleceń i kart jeden do jednego na podstawie druków obiektu: zmienił się nośnik, nie instrukcja. Polecenie przechodzi trzy fazy (przygotowanie, prace główne, zamknięcie), a każda jest listą zadań przypisanych do ról z procedury klienta. Zadanie z wymaganym podpisem zamyka tylko osoba uprawniona.

Pozycje karty przełączeń są zadaniami przygotowawczymi z kolejnością, osobą odpowiedzialną i podpisem. Dopóki ostatnie zabezpieczenie nie jest potwierdzone, dopuszczenie jest zablokowane, a wykonawca widzi status oczekiwania zamiast zgody na pracę. Wstrzymanie pracy nie zdejmuje zabezpieczeń, a dodatkowe odłączenie w trakcie jest nowym zadaniem warunkującym wznowienie. Zamknięcie wymaga potwierdzenia likwidacji strefy i odwołania zabezpieczeń w kolejności odwrotnej.

Rozdzielenie ról i kontakt z dyspozytorem

Kluczowa zasada: nikt nie wystawia, nie dopuszcza i nie wykonuje pracy w jednej osobie. Wystawiający przygotowuje polecenie, dopuszczający potwierdza zabezpieczenia na obiekcie, a serwisant dostaje do wykonania tylko to, co zostało odblokowane. Przy wystawianiu system pokazuje inne aktywne polecenia w tej samej lokalizacji z drzewa obiektu, a mapa prac pokazuje aktywne polecenia i ich fazę wraz z zagrożeniami i środkami ochrony.

Serwisant pracujący sam ma ustalony kontakt z dyspozytorem. W momencie dopuszczenia melduje początek pracy, w trakcie prac głównych potwierdza gotowość w uzgodnionych odstępach, a przed zamknięciem melduje koniec. Brak zgłoszenia w ustalonym czasie eskaluje się wg schematu obiektu: telefon, wysłanie najbliższej osoby, a przy braku odpowiedzi uruchomienie procedury ratowniczej.

Bezruch i SOS jako druga warstwa

Do kontaktu głosowego dodano wykrywanie bezruchu. Aplikacja mobilna analizuje czujniki urządzenia, a serwer niezależnie liczy czas, i dopiero zgodność obu uruchamia pełny alarm. Czasy reakcji, czas na potwierdzenie przez pracownika i progi czułości ustawia się w panelu, więc można je dopasować do rodzaju pracy: inne dla serwisanta stojącego przy rozdzielnicy, inne dla obchodu. System działa pod warunkiem, że pracownik nosi urządzenie, dlatego w instrukcji stanowiskowej noszenie urządzenia jest elementem warunków dopuszczenia.

Efekt: co zmierzono i co oszacowano

Pilotaż objął 50 stanowisk i miał trwać 3–6 miesięcy, w jednym obiekcie, z docelowym rozszerzeniem na kolejne. Dla firm zewnętrznych i gości nie przewidziano dodatkowych opłat, co upraszczało wciągnięcie wykonawców do jednego obiegu poleceń. Poniższy wykres to kalkulacja przykładowa czasu do pomocy w najgorszym przypadku, zbudowana na jawnych założeniach, a nie wynik pomiaru z obiektu.

Założenia kalkulacji przykładowej: bez systemu serwisanta sprawdza się obchodem kontrolnym co 30 minut (najgorszy przypadek 1 800 s do wykrycia), z systemem próg bezruchu i czas na potwierdzenie zajmują łącznie 90 s. Dojście ratownika z najbliższego punktu to 360 s w obu wariantach. Łączny czas do pierwszej pomocy: 2 160 s bez systemu i 450 s z systemem. Różnica jest zasługą skrócenia fazy wykrycia, nie fazy dojścia.

Wnioski dla utrzymania ruchu

Po pierwsze, procedurę przenosi się na nowy nośnik, nie zmienia: kolejność i role wynikają z wzorów kart obowiązujących w obiekcie, konfigurowanych na warsztacie. Po drugie, elementy, których nie da się ująć konfiguracją, wycenia się osobno jako rozszerzenie przed realizacją. Po trzecie, bezruch i SOS nie zastępują kontaktu z dyspozytorem, tylko go uszczelniają. Po czwarte, ślad każdego zadania z podpisem to materiał dowodowy dla postępowania powypadkowego i audytu.

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy praca samotna przy urządzeniach elektrycznych w ogóle jest dozwolona?

O dopuszczalności decyduje ocena ryzyka stanowiska i instrukcje organizacji bezpiecznej pracy obowiązujące u pracodawcy. Wiele prac pod napięciem lub w strefie zagrożonej wymaga drugiej osoby, więc kryteria wykluczające powinny być zapisane w dokumentacji.

Czy system zastępuje kartę przełączeń?

Nie zastępuje procedury, tylko odwzorowuje ją cyfrowo. Pozycje karty są zadaniami z kolejnością, osobą odpowiedzialną i podpisem, a dopuszczenie jest blokowane do czasu ich potwierdzenia.

Co dzieje się z zabezpieczeniami, gdy praca zostaje wstrzymana?

Wstrzymanie nie zdejmuje zabezpieczeń. Zmiana w układzie w trakcie wstrzymania jest nowym zadaniem, które warunkuje wznowienie pracy.

Czy bezruch zadziała bez noszonego urządzenia?

Nie. Sygnał bezruchu pochodzi z aplikacji mobilnej albo z karty aktywnej noszonej przez pracownika, dlatego noszenie urządzenia powinno być warunkiem dopuszczenia do pracy samotnej.

Źródła

Pokażemy to na Twojej karcie przełączeń

Umów rozmowę o pracy samotnej i cyfrowych poleceniach w Twoim obiekcie. Odwzorujemy procedurę na podstawie Waszych druków.

Porozmawiajmy