InnerWeb
Przejdź do treści

Ocena ryzyka w obiekcie zamkniętym służb: przypadek

Jednostka penitencjarna z 50 funkcjonariuszami i 9 budynkami musi wiedzieć, gdzie jest każdy człowiek pracujący w pojedynkę i skąd pochodzi alarm, a przy tym nie może polegać na GSM ani chmurze. Przypadek pokazuje, jak ocenę ryzyka pracy w pojedynkę przełożyć na konkretne środki lokalizacyjne i koszt, który mieści się w progu ustawy Pzp.

50
osób objętych systemem
9
budynków z kondygnacjami
2
wizyty na miejscu po 1 dniu

Sytuacja: praca w pojedynkę w murach

Podmiot z przypadku to jednostka penitencjarna w sektorze publicznym: 50 funkcjonariuszy, 9 budynków z wieloma kondygnacjami i dziedziniec. Funkcjonariusz bardzo często pracuje w pojedynkę, w korytarzach, na oddziałach i na zewnątrz. Obiekt jest historyczny, ma grube mury, a wymagania bezpieczeństwa wykluczają zależność od kart SIM, sieci komórkowej i usług w chmurze.

Ocena ryzyka zawodowego dla takiej pracy musi odpowiedzieć na trzy pytania. Jak szybko ktoś zauważy, że funkcjonariusz potrzebuje pomocy? Skąd wiadomo, gdzie go szukać, na której kondygnacji którego budynku? Co się dzieje, gdy nie może sam wezwać pomocy?

Ocena ryzyka: gdzie leży największe zagrożenie

Największe ryzyko to zdarzenie, po którym osoba nie może wezwać pomocy: napaść, upadek, utrata przytomności. Prawdopodobieństwo jest umiarkowane, ale skutek poważny, a czas do udzielenia pomocy zależy od tego, czy w ogóle wiadomo, gdzie jest poszkodowany. Drugie zagrożenie to fałszywy spokój: system lokalizacji, który działa tylko w części budynków, jest gorszy od jasnej procedury, bo daje poczucie pewności tam, gdzie jej nie ma.

Środki ochronne, które wynikają z oceny, są więc trzy: wykrywanie bezruchu (czujniki urządzenia i niezależny pomiar czasu po stronie serwera), alarm SOS wywoływany gestem przycisku oraz mapa budynków z kondygnacjami, na której widać pozycję i źródło alarmu.

Koszt jednorazowy wariantów a próg Pzp (zaokrąglone, netto)

Koszt jednorazowy wariantów a próg Pzp (zaokrąglone, netto)Wykres słupkowy kosztu jednorazowego dwóch wariantów urządzeń na tle progu stosowania ustawy Pzp.050100150200tys. złWariant z zegarkiem LoRa: 140 tys. zł140Wariant z zegarkiem LoRaWariant z opaską BLE: 160 tys. zł160Wariant z opaską BLEPróg Pzp: 170 tys. zł170Próg Pzp
Źródło: i, wartości zaokrąglone; orientacyjne widełki z wdrożeń 2025–2026; wycena indywidualna.

Rozwiązanie: dwa warianty urządzeń, jedno oprogramowanie

Jednostka otrzymała dwa warianty z identycznym oprogramowaniem, licencją, szkoleniami i SLA. W wariancie pierwszym zegarek LoRa wyznacza pozycję z sygnałów radiolatarni BLE i wysyła ją radiem LoRa przez odbiorniki do bramy w sieci jednostki. Pozycja odświeża się co ok. 20 s, a przy alarmie odświeżają się wszystkie pozycje. W wariancie drugim opaska BLE współpracuje z siecią anten zasilanych z instalacji, co daje ciągłą lokalizację, wykrywanie bezruchu i upadku oraz ok. 12 miesięcy pracy na jednym ładowaniu.

Pozycja powstaje z uśrednienia sygnałów wielu nadajników, nie z jednego najsilniejszego, co ma znaczenie przy odbiciach w grubych murach. System działa bez GPS i bez chmury, a głośny SOS można spiąć z istniejącym systemem alarmowym obiektu.

Zakres skali: ok. 120 radiolatarni, 60 zegarków, 6 odbiorników i 1 brama dla pierwszej wersji wdrożenia. Montaż radiolatarni to według szacunku 5–8 minut na sztukę, a prace na miejscu to dwie wizyty po jednym dniu, z kalibracją i szkoleniami; późniejsze aktualizacje są zdalne.

Efekt: koszt w progu i jasna decyzja

Dla organu publicznego równie ważny jak technika jest próg zamówień. Od 1 stycznia 2026 r. próg stosowania ustawy Pzp wynosi 170 tys. zł netto (wartość z karty przypadku). Koszt jednorazowy obu wariantów mieści się poniżej tego progu. W horyzoncie pięciu lat, z abonamentem SLA, wariant z zegarkiem LoRa kończy się na granicy progu (ok. 170 tys. zł netto), a wariant z opaską BLE nieco powyżej (ok. 190 tys. zł netto), więc przy wyborze liczy się horyzont, w którym zamawiający liczy wartość zamówienia.

To nie jest oferta ani cennik. Kwoty są zaokrąglone i podane dla jednej skali obiektu; orientacyjne widełki z wdrożeń 2025–2026; wycena indywidualna.

Wnioski dla oceny ryzyka w obiektach zamkniętych

Po pierwsze, ocenę ryzyka warto rozpisać na zdarzenia (napaść, upadek, bezruch), a nie na ogólne hasło praca w pojedynkę. Po drugie, środek lokalizacyjny musi być zmierzony w najtrudniejszym miejscu obiektu, nie w najłatwiejszym. Po trzecie, procedura wydawania urządzeń na zmianę jest równie ważna jak sprzęt: urządzenie w szafce nie chroni nikogo. Po czwarte, wymogi bezpieczeństwa jednostki wydłużają odbiory, więc harmonogram wymaga zapasu czasu.

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy system działa bez kart SIM, GSM i chmury?

Tak, w opisanym przypadku pozycja i alarm przechodzą przez radiolatarnie BLE, odbiorniki LoRa i bramę w sieci jednostki. Oprogramowanie działa na serwerze w infrastrukturze klienta.

Czy głośny SOS może uruchomić istniejący system alarmowy?

W tym przypadku tak: głośny SOS został spięty z systemem alarmowym obiektu, obok wariantu cichego. Zakres integracji ustala się indywidualnie.

Jak system wykrywa, że funkcjonariusz nie może wezwać pomocy?

Wykrywanie bezruchu jest dwustronne: czujniki urządzenia analizują ruch, a serwer niezależnie mierzy czas. Po przekroczeniu progu powiadamia osoby odpowiedzialne i pokazuje miejsce na mapie.

Czy to ocena ryzyka za jednostkę?

Nie. Ocenę wykonuje i zatwierdza pracodawca. System dostarcza środków ochronnych i dowodu z zapisów do audytu.

Źródła

Porozmawiajmy o ryzykach w Państwa zakładzie

Pokażemy na danych z Państwa zakładu, jak katalog ryzyk, zgłoszenia i ślad audytowy działają razem. Umówmy krótką rozmowę z zespołem InnerWeb.

Porozmawiajmy