InnerWeb
Przejdź do treści

Telefon prywatny jako nośnik kodu QR wykonawcy: przypadek z pilotażu

Zakład produkcji opakowań z tektury falistej chciał, by wykonawca wchodził na teren z kodem QR we własnym telefonie, a nie z plakietką wydaną przy każdej wizycie. Kierownik ochrony przetestował to w pilotażu obok istniejących kart. Poniżej opisujemy, co zmieniło się w procesie bramy, a co zostało bez zmian.

256 bitów
długość losowego tokenu w kodzie QR
Źródło: dokumentacja funkcji InnerWeb
5 s
okno ignorowania powtórnego skanu tej samej osoby
Źródło: dokumentacja funkcji InnerWeb

Punkt wyjścia: plakietka wydawana przy każdej wizycie

Zakład działał w typowym układzie: wykonawca zgłaszał się do portierni, ochrona sprawdzała zaproszenie i wydawała plakietkę z kodem. Po wizycie plakietkę trzeba było odebrać, a część nie wracała. Przy kilkudziesięciu osobach dziennie takie obsługiwanie zajmowało czas obu stron i tworzyło kolejkę przy bramie w godzinach zmian.

Kierownik ochrony postawił konkretne pytanie: czy ten sam kod, który dotąd był drukowany na etykiecie, może trafić do telefonu osoby wchodzącej, jeśli nie zmieniamy czytników ani nie instalujemy aplikacji. Opis problemu dotyczył koncepcji zakładu typu opakowaniowego, a nie nowej technologii identyfikacji.

Co zrobiono: kod w wiadomości zamiast na etykiecie

Kod QR w systemie InnerWeb ma postać adresu z losowym tokenem o długości 64 znaków szesnastkowych, czyli 256 bitów, wygenerowanym z generatora losowego. Token nie wynika z numeru osoby, jej identyfikatora ani daty, więc nie da się go odgadnąć ani wyliczyć z danych znanych z zewnątrz.

W pilotażu wykonawca dostawał ten sam kod w wiadomości e-mail, a gdy nie miał adresu, ale miał numer telefonu, w SMS-ie z linkiem. Kod otwiera się w przeglądarce telefonu, więc nikt nie musiał instalować aplikacji mobilnej. Na bramie ochrona skanowała ekran telefonu tym samym skanerem, którym wcześniej czytała etykiety.

Jeden kod, cztery zastosowania

Ten sam kod obsługuje bramę, zaproszenie e-mail, kontrolę terenową i logowanie do szkolenia. Dla wykonawcy oznacza to jedną rzecz do okazania zamiast kilku: ten sam obraz w telefonie służy na bramie i przy tablecie szkoleniowym.

Bez wymiany czytników

Zakład z systemem kontroli dostępu może wdrożyć kod QR w telefonie obok kart dostawcy KD, bez wymiany czytników. InnerWeb jest producentem oprogramowania, nie czytników ani kart, więc nie dotykał infrastruktury bramy: karty działały dalej, a telefon był drugą ścieżką.

Zmiany w procesie bramy

Najważniejsza zmiana dotyczyła momentu, w którym wykonawca otrzymuje kod. Wiadomość z kodem wychodzi dopiero wtedy, gdy osoba ma zaliczone wymagane szkolenia. Zezwolenia, sama wizyta i oświadczenie zdrowotne nie blokują wysyłki, więc ochrona nie widzi osób, które dostały kod przed szkoleniem, a nie spełniają warunku wejścia.

Druga zmiana: kod jest wysyłany raz na osobę. Gwarancję daje atomowa kolumna w bazie, a nie kolejność wywołań kilku wyzwalaczy, więc wykonawca nie dostaje trzech identycznych wiadomości z trzech zdarzeń. Trzecia: wiadomość ma temat w języku osoby, w tym po polsku i niemiecku, imię w powitaniu i datę rejestracji, co zmniejsza liczbę pytań do portierni.

  • Kod wychodzi po zaliczeniu wymaganych szkoleń, a nie po samym zaproszeniu.
  • Jedna wiadomość na osobę, niezależnie od liczby wyzwalaczy.
  • E-mail albo SMS z linkiem, zależnie od tego, jaki kanał ma osoba.
  • Brak jakiegokolwiek kanału: nic nie jest wysyłane, a osoba trafia do obsługi na recepcji.

Co zostało bez zmian

Skan na tablecie szkoleniowym nie loguje osoby sam z siebie. System pokazuje imię, nazwisko i firmę właściciela kodu, a szkolenie rusza dopiero po potwierdzeniu przyciskiem „Czy to Ty?”. To rozwiązuje problem zrzutu ekranu: nawet skopiowany kod nie wystarcza, gdy osoba przy tablecie nie jest tą, której dane widać.

Rozpoznanie zeskanowanego ciągu odbywa się jedną regułą po stronie serwera, wspólną z bramą. Przeglądarka nie parsuje kodu, więc nie powstają dwie wersje logiki rozpoznawania, które mogłyby się rozjechać. Powtórny skan tej samej osoby w ciągu 5 sekund nie tworzy nowego zdarzenia wejścia, co chroni zapis przed duplikatami, gdy telefon jest przykładany dwa razy.

Wnioski dla kierownika ochrony

Pierwszy wniosek: pilotaż najlepiej prowadzić równolegle z kartami, a nie zamiast nich. Wykonawca bez naładowanego telefonu lub bez zasięgu nadal przechodzi starą ścieżką, więc brama nie traci przepustowości. Warto z góry ustalić z ochroną, co robi portier, gdy telefon nie działa, i opisać to w instrukcji stanowiskowej.

Drugi wniosek: mierzyć trzeba czas skanu telefonu, bo ekran przyciemniony lub zbity trwa dłużej niż karta. Zakład powinien sam zebrać te dane w pilotażu, zamiast przyjmować założenia z zewnątrz. Trzeci: prywatny telefon wymaga jasnej informacji dla wykonawcy, jakie dane system przetwarza, czyli imię, nazwisko, firmę i zdarzenia wejścia, bez dostępu do zawartości telefonu.

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy wykonawca musi instalować aplikację?

Nie. Kod otwiera się w przeglądarce telefonu pod adresem zakładu, a skan na bramie wykonuje skaner ochrony.

Co, gdy wykonawca nie ma e-maila?

Gdy ma numer telefonu, kod jest wysyłany SMS-em z linkiem. Gdy nie ma żadnego kanału, nic nie jest wysyłane i osobę obsługuje recepcja.

Czy skopiowany zrzut ekranu wystarczy do wejścia?

Na tablecie szkoleniowym nie: system pokazuje dane właściciela i wymaga potwierdzenia. Przy bramie kod można unieważnić, a system wystawia nowy.

Sprawdźmy kod QR w telefonie w Państwa zakładzie

Pokażemy pilotaż obok istniejących kart, bez wymiany czytników i bez aplikacji. Umówmy krótką rozmowę o bramie i szkoleniach.

Porozmawiajmy