Dla kogo i po co te rekomendacje
Rekomendacje adresujemy do administratora systemu po stronie dostawcy lub zakładu, który przygotowuje instancję demonstracyjną przed pokazem dla zarządu. Błąd na tym etapie bywa kosztowny wizerunkowo: wiadomość e-mail z alarmem SOS, która trafia do realnego pracownika lub kierownika, rozbija zaufanie szybciej niż awaria.
System wysyła powiadomienia push i e-mail, a zdarzenia mogą wywoływać zewnętrzny webhook. Skoro pokaz symuluje alarmy, każde konto biorące udział w scenariuszu musi być odizolowane od świata zewnętrznego.
Rekomendacja 1: adresy w domenie zarezerwowanej do testów
Konta demonstracyjne powinny mieć adresy w domenie zarezerwowanej do testów, takiej jak example.invalid. Taka domena nigdy nie jest przypisana do realnej skrzynki, więc nawet jeśli pokaz wyśle e-mail, nie trafi on do żadnej osoby.
Nie używaj adresów firmowych pracowników ani własnych adresów prywatnych. Zdarza się, że przygotowujący dopisuje swój adres dla wygody testów, a potem zapomina o nim przed pokazem na spotkaniu z klientem.
Przykładowy zestaw kont w pokazie
Rekomendacja 2: role dopasowane do scenariusza
Przygotuj tylko tyle kont, ile ról pojawia się w scenariuszu. Typowy zestaw to konto pracownika, którego zegarek wywołuje SOS lub bezruch, konto osoby wystawiającej zezwolenie i konto dyspozytora oglądającego mapę.
Każde konto nazwij tak, by prowadzący nie musiał się zastanawiać, kim się loguje. Nazwy rodzajowe wystarczą: pracownik hali, wystawiający, dyspozytor.
- pracownik z zegarkiem lub aplikacją: źródło SOS i bezruchu,
- wystawiający zezwolenia: tworzy pracę w kreatorze,
- dyspozytor: obserwuje mapę izometryczną i alarmy,
- gość: tylko jeśli scenariusz obejmuje rejestrację w kiosku.
Rekomendacja 3: hasło jako zmienna, nie plik
Hasło kont demonstracyjnych przechowuj jako zmienną CI/CD, a nie w repozytorium ani w pliku konfiguracyjnym. Dzięki temu hasło nie trafia do historii kodu i można je zmienić bez modyfikacji repozytorium.
Zasada obowiązuje także dla kont, które istnieją tylko na kilka godzin. Prowizoryczne hasło w pliku tekstowym bywa potem kopiowane do kolejnych środowisk.
Rekomendacja 4: kopia bazy przed zmianą i oznaczenie danych
Przed zmianą danych na instancji demonstracyjnej wykonaj kopię bazy: zrzut spakowany gzip i sprawdzenie jego rozmiaru. Pusty lub zaskakująco mały plik oznacza, że kopia się nie udała i nie wolno jej uznać za zabezpieczenie.
Lokalizacje i nadajniki pokazu oznacz identyfikatorem zewnętrznym. Wtedy po pokazie czyścisz tylko własne dane, a markery zakończonego pokazu kasujesz tylko dla kont demonstracyjnych.
Jak sprawdzić gotowość kont
Przed spotkaniem zaloguj się każdym kontem, wywołaj jedno zdarzenie i sprawdź, że pojawia się na mapie. Potwierdź, że żadna wiadomość nie opuściła środowiska: skrzynki testowe nie istnieją, więc kontrola polega na przejrzeniu logów wysyłki, a nie skrzynki odbiorczej.
Zapisz w notatce, które konta wykorzystano. Po pokazie hasło wymień, a dane demonstracyjne oznaczone identyfikatorem zewnętrznym usuń zgodnie z procedurą zatrzymania pokazu.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Dlaczego domena example.invalid?
Jest zarezerwowana do testów i nigdy nie wskazuje na realną skrzynkę, więc powiadomienia z pokazu nie dotrą do żadnej osoby.
Gdzie trzymać hasło kont demonstracyjnych?
W zmiennej CI/CD, a nie w repozytorium ani pliku konfiguracyjnym. Po pokazie hasło warto zmienić.
Czy kopia bazy jest potrzebna dla instancji demo?
Tak. Przed zmianą danych wykonuje się zrzut spakowany gzip i sprawdza jego rozmiar, aby można było wrócić do stanu wyjściowego.
Bezpieczny pokaz bez ryzyka dla ludzi
Przygotujemy instancję demonstracyjną i konta testowe, abyś mógł pokazać system zarządowi bez wysyłania powiadomień do realnych osób.
Porozmawiajmy