Dlaczego nie konto pracownika
Konto pracownika jest związane z osobą: jej rolą, hasłem, drugim składnikiem logowania i cyklem zatrudnienia. Integracja oparta na takim koncie przestaje działać w dniu odejścia pracownika albo zmiany hasła, a w dzienniku zdarzeń trudno odróżnić działanie człowieka od działania automatu.
Konto techniczne rozwiązuje te trzy problemy naraz. Ma właściciela po stronie IT, ograniczony zakres i własny ślad w dzienniku. Integracje InnerWeb (Person API, wnioski o dostęp, poller webhooków) korzystają z tokenów maszynowych, więc w naturalny sposób wspierają ten model.
Rekomendacje 1–3: zakres i oddzielenie
Pierwsze trzy rekomendacje dotyczą tego, co konto może robić i do czego służy.
1. Jedno konto na jedną integrację
Poller webhooków, portal wniosków o dostęp i API osoby powinny mieć osobne poświadczenia. Wyciek lub rotacja jednego tokenu nie zatrzymuje pozostałych integracji, a dziennik jednoznacznie wskazuje, która integracja wykonała wywołanie.
2. Najmniejszy możliwy zakres
Poller potrzebuje pobierania oczekujących wpisów i potwierdzania dostaw, nic więcej. Portal wniosków wysyła wnioski i odbiera decyzje. Dane uprawnień, szkoleń i badań są przyjmowane tylko wtedy, gdy zakres zgody je obejmuje, więc zakres powinien wynikać ze zgody osoby, a nie z wygody integratora.
3. Rozdziel konto integracji od roli decyzyjnej
Akceptacja, odrzucenie i ponowienie decyzji we wnioskach o dostęp jest dostępne wyłącznie dla roli administratora usługi; panel widzą także administrator i BHP. Konto techniczne nie powinno nosić tej roli. Decyzje o dostępie zostają po stronie człowieka.
Rekomendacje 4–6: cykl życia i nadzór
Czwarta rekomendacja: wyznacz właściciela konta po stronie IT zakładu. Właściciel decyduje o rotacji, wygaszeniu i przeglądzie zakresu raz w roku lub przy zmianie integratora. Konto bez właściciela jest najczęstszą przyczyną zapomnianych dostępów.
Piąta: zaplanuj reakcję na kody odpowiedzi. Wniosek o dostęp przyjmowany jest przez interfejs z tokenem maszynowym i zwraca 201 dla nowego, 200 dla powtórki tego samego identyfikatora, 400 dla błędnych danych i 401 dla braku lub złego tokenu. Integrator powinien alarmować przy serii kodów 401, bo oznacza to wygasły lub unieważniony token. Konto usunięte w API osoby daje 404.
Szósta: nie przenoś kluczy do przeglądarki ani do skryptów administratorów. W panelu SSO ustawienia są tylko do odczytu, a klucze nie trafiają do przeglądarki. Ten sam wzorzec obowiązuje po stronie integratora: poświadczenia w menedżerze sekretów, nie w pliku na pulpicie.
Jak wygląda dobre przekazanie konta integratorowi
Przekazanie powinno mieć formę krótkiego protokołu: nazwa integracji, zakres, właściciel po stronie IT, data przeglądu i procedura wygaszenia. Dzięki temu po zakończeniu projektu integrator nie zostaje z dostępem na czas nieokreślony.
Przy odbiorze sprawdź w dzienniku wymiany, że wywołania mają oczekiwany kierunek, wynik i kod HTTP. Dziennik rejestruje zdarzenia wymiany i jego zapis nigdy nie rzuca wyjątku, więc awaria dziennika nie zatrzyma integracji, ale warto go regularnie przeglądać.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy konto techniczne może akceptować wnioski o dostęp?
Nie powinno. Akceptacja, odrzucenie i ponowienie decyzji jest dostępne wyłącznie dla roli administratora usługi. Decyzje o dostępie zostają po stronie człowieka.
Co oznacza seria odpowiedzi 401?
Brak lub zły token. Najczęściej wygasł albo został unieważniony, więc integrator powinien to zgłosić właścicielowi konta.
Jak często przeglądać zakres konta?
Raz w roku i przy każdej zmianie integratora lub zakresu integracji.
Przekazanie integracji bez ryzyka
Zapytaj o wzór protokołu przekazania konta technicznego i listę zakresów dla Twojej integracji.
Porozmawiajmy