InnerWeb
Przejdź do treści

Rekomendacje: lokalizacja pracowników w strefach Ex zakładu

Siedem zaleceń dla dyrektora zakładu i kierownika bezpieczeństwa procesowego, którzy wybierają system lokalizacji osób w strefach zagrożenia wybuchem. Punkt wyjścia: telefony Ex i detektory gazu już są, system zezwoleń też, a zakład nie chce ich wymieniać. Zalecenia wynikają z wdrożeń na rozległych terenach rafineryjnych i z wymogów ATEX.

15 m
średnia odchyłka w symulacji dla rozstawu 100 m
18
modułów w jednym pulpicie InnerWeb

Dla kogo są te zalecenia

Zalecenia kierujemy do dyrektora zakładu, kierownika bezpieczeństwa procesowego, kierownika ochrony przeciwpożarowej i osób odpowiedzialnych za dokument zabezpieczenia przed wybuchem. Dotyczą zakładów z atmosferą wybuchową: chemii, paliw, gazu, młynów, cukrowni, lakierni i zakładów przetwarzania drewna. Zakładamy, że zakład ma już ocenę ryzyka wybuchu, klasyfikację stref (gaz 0, 1, 2; pył 20, 21, 22) i oznakowane miejsca zgodnie z rozporządzeniem z 2010 r. (Dz.U. 2010 nr 138 poz. 931).

Siedem zaleceń

Kolejność odpowiada kolejności decyzji: od inwentaryzacji ryzyka po wymagania wobec dostawcy.

1. Zacznij od mapy ryzyka, nie od produktu

Zaznacz na planie, które strefy Ex wymagają wiedzy o obecności ludzi, którymi drogami jeżdżą pojazdy dostawców i gdzie ludzie pracują w pojedynkę. Dopiero ta mapa mówi, ile nadajników i w jakich wykonaniach potrzebujesz.

2. Zostaw sprzęt Ex, który już masz

Wymiana telefonów Ex i detektorów to koszt i ponowne certyfikaty. Wymagaj od dostawcy, by lokalizacja działała na terminalach zakładu (w opisanym przypadku Android 9 lub 11, BLE 4.2), a działanie aplikacji na Twoim modelu telefonu było potwierdzone na urządzeniu przed zakupem.

3. Sprawdź certyfikaty nadajników na poziomie strefy

Urządzenie musi mieć kategorię właściwą dla strefy (dyrektywa 2014/34/UE). Radiolatarnia przemysłowa InnerWeb ma wykonanie ATEX dla stref 2 i 22. Dla stref 1 i 21 certyfikację zleca się na potrzeby instalacji, bez obietnicy terminu, więc zapisz to w harmonogramie.

4. Wymagaj jawnego opisu algorytmu pozycji

Poproś dostawcę o dowód, że lokalizacja działa bez GPS, oraz o opis, jak pozycja powstaje. Rozwiązanie uśredniające sygnały wielu nadajników na mapie jest odporniejsze na odbicia niż wskazywanie najsilniejszego nadajnika.

5. Traktuj system jako nakładkę niezależną od systemu zezwoleń

System zezwoleń dopuszcza pracę, ale nie potwierdza, kto faktycznie jest w strefie. Nakładka lokalizacyjna dokłada tę wiedzę bez wymiany obecnych systemów. Integracja ma być opcją, nie warunkiem startu, a zakres uzgadnia się przy realnej potrzebie.

6. Oddziel to, co system robi dziś, od tego, co zależy od osób trzecich

Odczyty gazu z detektorów zależą od protokołu ich producenta. Trasa ewakuacji i punkt zbiórki nie są funkcją systemu, system pokazuje listę osób i ostatnią pozycję. Zapisz te granice w specyfikacji.

7. Pokaż koncepcję na geometrii własnego terenu

Schemat ogólny niczego nie dowodzi. Poproś o pokaz na obrysie, drogach i budynkach zakładu, z szacunkiem liczby nadajników i spodziewanej odchyłki. Ustal też, czy dane mają pracować na serwerze zakładu, czy w chmurze.

Odchyłka pozycji w symulacji, nadajniki co 100 m

Odchyłka pozycji w symulacji, nadajniki co 100 mWykres słupkowy: średnia odchyłka pozycji 15 m, maksymalna 39 m w symulacji z nadajnikami co 100 m.010203040mŚrednia: 15 m15 mŚredniaMaksymalna: 39 m39 mMaksymalna
Źródło: symulacja dla rozstawu nadajników co 100 m (szacunek w dokumencie źródłowym)

Najczęstsze błędy przy wyborze systemu

Pierwszy błąd to kupowanie nadajników przed sprawdzeniem, na jakim sprzęcie będą pracować ludzie: okazuje się wtedy, że telefon Ex w zakładzie ma starszy system albo ograniczoną obsługę BLE. Drugi to założenie, że jeden dostawca ma zastąpić wszystkie systemy zakładu; tymczasem uzupełnienie i uszczelnienie istniejących rozwiązań jest tańsze i szybsze. Trzeci to brak uzgodnienia z działem Ex, który odpowiada za zezwolenia na montaż w strefach i planuje postoje.

Czwarty błąd to pomijanie zasilania i konserwacji: nadajniki na bateriach pracują kilka lat, ale ich wymiana musi mieć właściciela i termin w planie przeglądów.

Jak zacząć w ciągu miesiąca

Praktyczna kolejność: tydzień na mapę ryzyka i wykaz sprzętu, tydzień na pokaz koncepcji na planie zakładu, dwa tygodnie na uzgodnienia z działem Ex i wybór zakresu pilotażu. Pilotaż obejmuje jedną instalację albo jedną drogę dojazdową z kilkoma budynkami, aby zmierzyć odchyłki i sprawdzić aplikację na używanym telefonie, zanim zakład zdecyduje o pokryciu całego terenu.

Co te zalecenia dają w audycie

Każde z siedmiu zaleceń zostawia ślad dokumentacyjny: mapę ryzyka, wykaz certyfikatów, potwierdzenie testu na sprzęcie, opis algorytmu, zakres integracji i protokół kalibracji. Taki komplet wspiera spełnienie wymogu oceny ryzyka i koordynacji prac wielu pracodawców oraz dostarcza dowodu do audytu. Nie zastępuje dokumentu zabezpieczenia przed wybuchem ani decyzji kierownika ruchu.

Przy odległościach rzędu kilometrów liczy się też skala wdrożenia: na drogach zakładowych nadajniki montuje się ok. co 100 m, w budynkach 1 na 100–200 m². W symulacji dla takiego rozstawu średnia odchyłka wyniosła ok. 15 m, maksymalna ok. 39 m; wymagaj od dostawcy podobnych liczb dla Twojego terenu.

Lista kontrolna

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy trzeba zmieniać system zezwoleń?

Nie. Lokalizacja działa jako niezależna nakładka, a integrację robi się dopiero wtedy, gdy po stronie zakładu pojawi się taka potrzeba.

Do jakich stref są nadajniki?

Radiolatarnia InnerWeb ma wykonanie ATEX dla stref 2 i 22. Dla stref 1 i 21 certyfikację zleca się na potrzeby instalacji klienta.

Czy dane muszą trafić do chmury?

Nie. Miejsce pracy systemu wybiera zakład: własny serwer albo chmura, a dane zostają u klienta.

Źródła

Porozmawiajmy o strefach Ex w Twoim zakładzie

Przejdziemy razem przez mapę ryzyka i listę sprzętu, który może zostać. Umów rozmowę z zespołem InnerWeb.

Porozmawiajmy