InnerWeb
Przejdź do treści

Ryzyka przypisane do lokalizacji hali: rekomendacje

Kierownik BHP w zakładzie produkcji maszyn decyduje, czy dane ryzyko należy do hali, obszaru, linii czy konkretnego miejsca. Od tej decyzji zależy, czy wydruk zezwolenia będzie krótki i czytelny, czy zamieni się w listę powtórzeń, której nikt nie czyta. Poniżej siedem zaleceń z uzasadnieniem.

4
poziomy hierarchii lokalizacji dla ryzyk
Źródło: karta
5
sekcji ryzyk na wydruku
Źródło: karta

Dla kogo są te rekomendacje

Adresatem jest kierownik BHP lub specjalista, który buduje katalog ryzyk dla zakładu produkcji maszyn z halą montażu, spawalnią i lakiernią. Dotyczy to też administratora systemu, który wprowadza dane razem z BHP.

InnerWeb pozwala przypisać ryzyka z wymaganymi środkami ochronnymi do lokalizacji na każdym poziomie hierarchii: hala, obszar, linia, miejsce. Można je też przypisać do typu pracy niebezpiecznej. Skoro są cztery poziomy lokalizacji i typ pracy, trzeba wiedzieć, gdzie umieścić konkretne ryzyko, żeby nie zdublować go na kilku poziomach.

Jak system składa ryzyka na wydruku

Wydruk zezwolenia składa ryzyka w pięciu sekcjach bez powtórzeń: ryzyka międzyzezwoleniowe, hierarchia lokalizacji, lokalizacje dodatkowe, typ pracy niebezpiecznej i ryzyka użytkownika. System pilnuje, żeby to samo ryzyko nie wystąpiło dwa razy.

To jednak nie zwalnia z projektowania. Jeśli to samo zagrożenie wpiszemy na poziomie hali i osobno przy każdej linii, wydruk będzie poprawny, ale katalog stanie się trudny w utrzymaniu: zmiana środka ochronnego wymaga edycji w wielu miejscach.

Progi poziomu ryzyka w edytorze

Progi poziomu ryzyka w edytorzeWykres słupkowy progów poziomu ryzyka: 20, 70, 200 i 400 punktów0100200300400pktPróg 1: 20 pkt20 pktPróg 1Próg 2: 70 pkt70 pktPróg 2Próg 3: 200 pkt200 pktPróg 3Próg 4: 400 pkt400 pktPróg 4
Źródło: Dokumentacja funkcji: prace szczególnie niebezpieczne i ryzyka

Siedem zaleceń

Zalecenia są uporządkowane od najszerszego poziomu do najwęższego. Każde ma uzasadnienie wynikające z zachowania systemu, a nie z teorii.

1. Ryzyko wspólne dla całej hali trzymaj na poziomie hali

Ruch pojazdów wewnętrznych czy praca suwnicy dotyczą każdego miejsca w hali. Wpisane raz na poziomie hali pojawią się na każdym zezwoleniu dla tej hali. Uzasadnienie: jedna edycja zmienia wszystkie wydruki.

2. Ryzyko specyficzne dla obszaru przypisz obszarowi

Pary rozpuszczalników w lakierni czy odpryski w spawalni nie dotyczą stanowisk montażowych. Przypisanie do obszaru sprawia, że spawacz w spawalni widzi swoje ryzyka, a montażysta nie dostaje listy, która go nie dotyczy.

3. Linię i miejsce zostaw na wyjątki

Poziom linii i miejsca wykorzystuj dla ryzyk, które naprawdę różnią się od sąsiedztwa, na przykład gorąca powierzchnia przy jednym stanowisku. Gdy większość pozycji siedzi nisko, katalog puchnie, a nikt nie pamięta, skąd się wzięły.

4. Ryzyka rodzaju pracy przypisz do typu pracy niebezpiecznej

Zagrożenia związane z samą czynnością, na przykład praca z ogniem, nie zależą od miejsca. Przypisane do typu pracy, towarzyszą zezwoleniu zawsze, niezależnie od lokalizacji. Dzięki temu nie kopiujesz ich do każdego obszaru.

5. Lokalizacje dodatkowe traktuj jako uzupełnienie, nie zastępstwo

Gdy praca dotyka więcej niż jednego miejsca, system dołącza ryzyka lokalizacji dodatkowych. To osobna sekcja wydruku, więc dopisując te same ryzyka do lokalizacji głównej, tylko mnożysz pozycje.

6. Ryzyka międzyzezwoleniowe ogranicz do rzeczy naprawdę wspólnych

Pierwsza sekcja wydruku obejmuje ryzyka międzyzezwoleniowe. Umieszczaj tam wyłącznie to, co dotyczy każdej pracy w zakładzie, bo każda pozycja pojawi się na każdym dokumencie.

7. Zostaw miejsce na ryzyka użytkownika

Wystawiający zezwolenie może dodać ryzyka własne w ostatniej sekcji wydruku. Katalog nie przewidzi każdej sytuacji, więc ta sekcja pozwala opisać wyjątek bez zmiany danych zakładu.

Ocena ryzyka: próg decyduje o środkach

W edytorze ryzyk poziom ryzyka liczony jest jako iloczyn prawdopodobieństwa, ekspozycji i skutku względem progów 20, 70, 200 i 400. Dla każdego ryzyka na poziomie lokalizacji warto zapisać ocenę, bo próg wskazuje, jak mocny środek ochronny jest potrzebny.

Po zastosowaniu środków ochronnych ekspozycja i skutek zwykle pozostają bez zmian, a obniża się prawdopodobieństwo. Edytor domyślnie kopiuje te wartości z oceny wyjściowej, więc ocena po środkach wymaga zmiany jednej wartości, a nie trzech.

Typowe błędy w hierarchii ryzyk

Najczęstszy błąd to kopiowanie całego katalogu do każdej linii. Wydruk nadal się złoży, ale zmiana jednego środka ochronnego wymaga kilkunastu edycji, a któraś z nich zostanie pominięta.

Drugi błąd to wpisywanie ryzyka czynności do lokalizacji. Wtedy zezwolenie na spawanie w innym miejscu nie dostanie ostrzeżeń o ogniu, bo te siedzą w obszarze, a nie w typie pracy.

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy to samo ryzyko może wystąpić na wydruku dwa razy?

Nie. Wydruk składa ryzyka w pięciu sekcjach bez powtórzeń. Warto jednak przypisać ryzyko na jednym właściwym poziomie, żeby katalog był łatwy w utrzymaniu.

Gdzie wpisać ryzyko związane z samą czynnością?

Do typu pracy niebezpiecznej. Wtedy towarzyszy zezwoleniu niezależnie od lokalizacji.

Czy specjalista BHP może dodać ryzyko sam?

Tak. Edytor ryzyk pozwala administratorowi i roli BHP dodać zagrożenie raz, po czym jest ono na stałe dostępne dla wszystkich wystawiających.

Zaprojektujmy katalog ryzyk Państwa hali

Pomożemy ułożyć ryzyka na właściwych poziomach hierarchii tak, aby wydruk zezwolenia był krótki i kompletny. Zapraszamy do rozmowy.

Porozmawiajmy