Dla kogo są te rekomendacje
Adresatem jest kierownik BHP lub specjalista, który buduje katalog ryzyk dla zakładu produkcji maszyn z halą montażu, spawalnią i lakiernią. Dotyczy to też administratora systemu, który wprowadza dane razem z BHP.
InnerWeb pozwala przypisać ryzyka z wymaganymi środkami ochronnymi do lokalizacji na każdym poziomie hierarchii: hala, obszar, linia, miejsce. Można je też przypisać do typu pracy niebezpiecznej. Skoro są cztery poziomy lokalizacji i typ pracy, trzeba wiedzieć, gdzie umieścić konkretne ryzyko, żeby nie zdublować go na kilku poziomach.
Jak system składa ryzyka na wydruku
Wydruk zezwolenia składa ryzyka w pięciu sekcjach bez powtórzeń: ryzyka międzyzezwoleniowe, hierarchia lokalizacji, lokalizacje dodatkowe, typ pracy niebezpiecznej i ryzyka użytkownika. System pilnuje, żeby to samo ryzyko nie wystąpiło dwa razy.
To jednak nie zwalnia z projektowania. Jeśli to samo zagrożenie wpiszemy na poziomie hali i osobno przy każdej linii, wydruk będzie poprawny, ale katalog stanie się trudny w utrzymaniu: zmiana środka ochronnego wymaga edycji w wielu miejscach.
Progi poziomu ryzyka w edytorze
Siedem zaleceń
Zalecenia są uporządkowane od najszerszego poziomu do najwęższego. Każde ma uzasadnienie wynikające z zachowania systemu, a nie z teorii.
1. Ryzyko wspólne dla całej hali trzymaj na poziomie hali
Ruch pojazdów wewnętrznych czy praca suwnicy dotyczą każdego miejsca w hali. Wpisane raz na poziomie hali pojawią się na każdym zezwoleniu dla tej hali. Uzasadnienie: jedna edycja zmienia wszystkie wydruki.
2. Ryzyko specyficzne dla obszaru przypisz obszarowi
Pary rozpuszczalników w lakierni czy odpryski w spawalni nie dotyczą stanowisk montażowych. Przypisanie do obszaru sprawia, że spawacz w spawalni widzi swoje ryzyka, a montażysta nie dostaje listy, która go nie dotyczy.
3. Linię i miejsce zostaw na wyjątki
Poziom linii i miejsca wykorzystuj dla ryzyk, które naprawdę różnią się od sąsiedztwa, na przykład gorąca powierzchnia przy jednym stanowisku. Gdy większość pozycji siedzi nisko, katalog puchnie, a nikt nie pamięta, skąd się wzięły.
4. Ryzyka rodzaju pracy przypisz do typu pracy niebezpiecznej
Zagrożenia związane z samą czynnością, na przykład praca z ogniem, nie zależą od miejsca. Przypisane do typu pracy, towarzyszą zezwoleniu zawsze, niezależnie od lokalizacji. Dzięki temu nie kopiujesz ich do każdego obszaru.
5. Lokalizacje dodatkowe traktuj jako uzupełnienie, nie zastępstwo
Gdy praca dotyka więcej niż jednego miejsca, system dołącza ryzyka lokalizacji dodatkowych. To osobna sekcja wydruku, więc dopisując te same ryzyka do lokalizacji głównej, tylko mnożysz pozycje.
6. Ryzyka międzyzezwoleniowe ogranicz do rzeczy naprawdę wspólnych
Pierwsza sekcja wydruku obejmuje ryzyka międzyzezwoleniowe. Umieszczaj tam wyłącznie to, co dotyczy każdej pracy w zakładzie, bo każda pozycja pojawi się na każdym dokumencie.
7. Zostaw miejsce na ryzyka użytkownika
Wystawiający zezwolenie może dodać ryzyka własne w ostatniej sekcji wydruku. Katalog nie przewidzi każdej sytuacji, więc ta sekcja pozwala opisać wyjątek bez zmiany danych zakładu.
Ocena ryzyka: próg decyduje o środkach
W edytorze ryzyk poziom ryzyka liczony jest jako iloczyn prawdopodobieństwa, ekspozycji i skutku względem progów 20, 70, 200 i 400. Dla każdego ryzyka na poziomie lokalizacji warto zapisać ocenę, bo próg wskazuje, jak mocny środek ochronny jest potrzebny.
Po zastosowaniu środków ochronnych ekspozycja i skutek zwykle pozostają bez zmian, a obniża się prawdopodobieństwo. Edytor domyślnie kopiuje te wartości z oceny wyjściowej, więc ocena po środkach wymaga zmiany jednej wartości, a nie trzech.
Typowe błędy w hierarchii ryzyk
Najczęstszy błąd to kopiowanie całego katalogu do każdej linii. Wydruk nadal się złoży, ale zmiana jednego środka ochronnego wymaga kilkunastu edycji, a któraś z nich zostanie pominięta.
Drugi błąd to wpisywanie ryzyka czynności do lokalizacji. Wtedy zezwolenie na spawanie w innym miejscu nie dostanie ostrzeżeń o ogniu, bo te siedzą w obszarze, a nie w typie pracy.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy to samo ryzyko może wystąpić na wydruku dwa razy?
Nie. Wydruk składa ryzyka w pięciu sekcjach bez powtórzeń. Warto jednak przypisać ryzyko na jednym właściwym poziomie, żeby katalog był łatwy w utrzymaniu.
Gdzie wpisać ryzyko związane z samą czynnością?
Do typu pracy niebezpiecznej. Wtedy towarzyszy zezwoleniu niezależnie od lokalizacji.
Czy specjalista BHP może dodać ryzyko sam?
Tak. Edytor ryzyk pozwala administratorowi i roli BHP dodać zagrożenie raz, po czym jest ono na stałe dostępne dla wszystkich wystawiających.
Zaprojektujmy katalog ryzyk Państwa hali
Pomożemy ułożyć ryzyka na właściwych poziomach hierarchii tak, aby wydruk zezwolenia był krótki i kompletny. Zapraszamy do rozmowy.
Porozmawiajmy