InnerWeb
Przejdź do treści

Niezależny system lokalizacji w zakładzie: uwagi wdrożeniowe

Zakład Seveso ma zwykle własny system zezwoleń, uprawnień i szkoleń, który dopuszcza do pracy, ale nie potwierdza, kto faktycznie jest w strefie. Niezależna nakładka lokalizacyjna dokłada tę brakującą warstwę, bez wymiany systemów i bez wymogu integracji na starcie. Poniżej etapy, pułapki i warunki, które decydują o powodzeniu takiego wdrożenia.

18
modułów w jednym pulpicie
16 000
zainstalowanych radiolatarni
8 367
unikalnych hostów OT widocznych w internecie

Założenie: uzupełnienie i uszczelnienie, nie zamiennik

System zezwoleń klienta odpowiada na pytanie, kto ma prawo pracować i gdzie. Nie odpowiada na pytanie, czy dzieje się to, co zlecono: czy w strefie jest ta osoba, czy nie ma w niej kogoś dodatkowego i gdzie stoją pojazdy dostawców. Nakładka InnerWeb dokłada lokalizację i monitoring ruchu na wspólnym planie zakładu, a zezwolenia, uprawnienia i szkolenia nadal obsługuje system klienta.

Dzięki temu zakład nie ponosi kosztu wymiany ani ponownego uczenia ludzi. Gdy brakuje któregoś elementu (zezwoleń na prace, prac niebezpiecznych, uprawnień i szkoleń, dostaw i firm zewnętrznych, obchodów, raportów i alarmów, listy ewakuacyjnej), jest gotowy na tym samym planie. Pulpit obejmuje 18 modułów, ale zakład włącza tylko te, których potrzebuje.

Etapy wdrożenia

Kolejność ma znaczenie, bo każdy etap daje dane do następnego.

Etap 1: mapa ryzyka i plan zakładu

Zespół i zakład zaznaczają strefy zagrożenia wybuchem, drogi dla pojazdów dostawców, miejsca pracy w pojedynkę i punkty zbiórki. Plan zakładu jest budowany w edytorze mapy przez zespół InnerWeb na podstawie realnej geometrii terenu, z budynkami i kondygnacjami.

Etap 2: nadajniki i sprzęt

Na drogach nadajniki montuje się co ok. 100 m, w budynkach 1 na 100–200 m². Pod strefy 2 i 22 stosuje się wykonanie ATEX; pod strefy 1 i 21 certyfikację zleca się na potrzeby instalacji, bez obietnicy terminu. Montaż na słupach i konstrukcjach opaskami lub klejem nie wymaga kabli ani zasilania z sieci.

Etap 3: urządzenia pracowników

Pracownicy używają własnych urządzeń zakładu: telefonów, kart aktywnych, zegarków. Działanie aplikacji na konkretnym modelu telefonu Ex trzeba potwierdzić na urządzeniu klienta przed uruchomieniem na całym terenie.

Etap 4: pilotaż na wybranym rejonie i rozszerzenie

Pilotaż obejmuje jeden rejon z różnymi typami przestrzeni: drogę, budynek, strefę Ex. Po weryfikacji dokładności i stabilności pozycji siatkę rozszerza się na kolejne rejony.

Przykład: liczba nadajników dla fragmentu zakładu

Przykład: liczba nadajników dla fragmentu zakładuWykres słupkowy: 30 nadajników na 3 km drogi, od 30 do 60 nadajników w hali 6 000 m² (kalkulacja przykładowa).0204060szt.Droga 3 km, co 100 m: 30 szt.30 szt.Droga 3 km, co 100 mHala 6 000 m², 1 na 200 m²: 30 szt.30 szt.Hala 6 000 m², 1 na 200 m²Hala 6 000 m², 1 na 100 m²: 60 szt.60 szt.Hala 6 000 m², 1 na 100 m²
Źródło: Kalkulacja przykładowa na założeniach: droga 3 km, hala 6 000 m², gęstość z

Dane, miejsce pracy systemu i integracje

Miejsce pracy systemu wybiera zakład: serwer zakładu albo chmura. Każdy klient ma izolowaną instancję z własną bazą danych, którą można uruchomić na serwerze klienta w kontenerach Docker. Dla zakładów, które traktują lokalizację osób jako dane wrażliwe operacyjnie, wariant on-premise jest zwykle punktem wyjścia, a dane zostają u klienta.

Integracje robi się dopiero wtedy, gdy pojawia się po stronie klienta taka potrzeba. Zakres ustala się na spotkaniu. Integracja odczytów gazu z detektorów zależy od protokołu producenta detektora i nie jest standardem. Interfejs API REST i webhooki pozwalają łączyć nakładkę z innymi systemami, ale każdą integrację z systemem OT zakład powinien ocenić pod kątem segmentacji sieci.

Pułapki: OT i dostęp zdalny

Nakładka lokalizacyjna nie powinna powiększać powierzchni ataku na sieć OT. W 2025 roku ataki na energetykę i wodociągi w Polsce nie wymagały zaawansowanych exploitów: wystarczył słaby dostęp zdalny i brak segmentacji. Według danych z karty trendów w internecie widocznych było ok. 8 367 unikalnych hostów OT (dane z narzędzia Snitch).

Dla wdrożenia oznacza to kilka zasad. Prywatny APN operatora traktuj jako sieć niezaufaną. Wyłącz SSH i Telnet na urządzeniach administracyjnych. Zmień domyślne hasła VNC i HMI oraz sprawdź ekspozycję w serwisie moje.cert.pl. Rozdziel poświadczenia dla administracji IT, inżynierii OT i wsparcia dostawców, i prowadź rejestr dostępu zewnętrznego do stref OT. Dane lokalizacji, kto i kiedy był w strefie, są dobrym uzupełnieniem takiego rejestru, bo łączą dostęp logiczny z fizycznym.

Warunki i kolejność, żeby nie utknąć

Z doświadczeń wdrożeniowych wynika sześć warunków, które warto spełnić przed startem.

  • Najpierw mapa ryzyka, potem liczba nadajników, nie odwrotnie.
  • Kartoteka wykonawców i plakietki zaimportowane przed uruchomieniem kontroli wejścia.
  • Potwierdzenie telefonu Ex na urządzeniu klienta przed rolloutem.
  • Decyzja o miejscu pracy systemu (serwer zakładu albo chmura) przed instalacją.
  • Integracje dopiero po uruchomieniu lokalizacji i tylko wtedy, gdy są potrzebne.
  • Dla stref 1 i 21 osobna ścieżka certyfikacji, bez założonego terminu.

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy trzeba zintegrować nakładkę z systemem zezwoleń od początku?

Nie. Nakładka działa niezależnie, a zakres integracji ustala się na spotkaniu dopiero przy potrzebie po stronie klienta.

Gdzie przechowywane są dane o lokalizacji?

O miejscu pracy systemu decyduje zakład: serwer zakładu albo chmura. Instancja jest izolowana, z własną bazą danych.

Czy nakładka wymaga zmian w sieci OT?

Lokalizacja opiera się na nadajnikach BLE bez kabli i telefonach pracowników. Każdą integrację z systemami OT zakład powinien oceniać pod kątem segmentacji i dostępu zdalnego.

Źródła

Omówmy wdrożenie na Państwa terenie

Przejdziemy przez mapę ryzyka, miejsce pracy systemu i zakres integracji. Umów rozmowę z zespołem InnerWeb.

Porozmawiajmy