Pięć typów urządzeń i co każde robi
Ekosystem urządzeń pracownika obejmuje pięć typów: radiolatarnię BLE montowaną w obiekcie, kartę aktywną, multiładowarkę, zegarek i radiotelefon w wykonaniu ATEX. Dobiera się je do tego, czym zakład już dysponuje, a nie odwrotnie. Radiolatarnia nie jest urządzeniem noszonym: to nadajnik w infrastrukturze, który pozwala pozostałym urządzeniom ustalić, gdzie są.
Telefon z Androidem i zegarek z systemem Wear OS uruchamiają tę samą aplikację LiveWorker. Aplikacja skanuje nadajniki BLE, wykrywa bezruch i upadek oraz cyklicznie przesyła słyszane nadajniki, siłę sygnału, stan baterii i status. Z tych danych platforma zna położenie pracownika bez GPS. Karta aktywna jest tańsza i prostsza, ale nie ma ekranu ani aplikacji, więc nie zastąpi zegarka tam, gdzie liczy się potwierdzenie alarmu przez człowieka.
InnerWeb jest producentem oprogramowania. Radiolatarnia przemysłowa ma wzór przemysłowy i deklarację CE, a karty aktywne, multiładowarki, zegarek i radiotelefon kupujemy u dostawców i integrujemy. Dla zakupów i BHP ma to praktyczną konsekwencję: jeden dostawca odpowiada za działanie całości, a sprzęt nie jest uzależniony od jednego producenta.
Trzy pytania, które rozstrzygają dobór
Pierwsze pytanie dotyczy rąk: czy pracownik nosi rękawice, czy obsługuje maszynę obiema dłońmi. Przy rękawicach ekran dotykowy telefonu odpada jako jedyny kanał, a zegarek z fizycznym przyciskiem albo karta bez interakcji działają lepiej. Drugie pytanie dotyczy alarmu: czy rola wymaga, by pracownik sam wezwał pomoc. Samotna praca na placu, w magazynie albo przy obchodzie wymaga urządzenia z przyciskiem, czyli zegarka lub telefonu.
Trzecie pytanie dotyczy otoczenia: czy w strefie wolno używać telefonu. W strefach z zakazem telefonów i w miejscach o wysokim ryzyku zapłonu wchodzą do gry karta aktywna i radiotelefon ATEX. Odpowiedź na te trzy pytania, zapisana dla każdej roli, jest dokumentem doboru. Bez niego wdrożenie opiera się na przekonaniach, a nie na wymaganiach.
Orientacyjne widełki cen urządzeń (netto)
Dobór według miejsca pracy
Poniżej zestawienie według przypadków, w kolejności, w jakiej najczęściej pojawiają się w praktyce wdrożeniowej.
Hala produkcyjna
Operator maszyny pracuje w rękawicach i często w hałasie. Najczęściej sprawdza się zegarek z przyciskiem SOS i wibracją, uzupełniony kartą dla osób, które nie mogą nosić nic na nadgarstku. Pozycja wynika z sygnałów wielu nadajników uśrednianych na mapie; w budynku zakłada się jeden nadajnik na 100–200 m².
Plac, magazyn zewnętrzny i drogi zakładowe
Praca na placu jest zwykle samotna, a zasięg zależy od rozmieszczenia nadajników co ok. 100 m wzdłuż dróg zakładowych. Zegarek z SOS i bezruchem jest tu urządzeniem podstawowym. Kierowcy wjeżdżający na teren dostają lokalizator wydawany na bramie, który wymaga multiładowarki i procedury zwrotu.
Biuro i administracja
Pracownik biurowy zwykle ma telefon służbowy. Aplikacja na telefonie wystarcza do rejestracji obecności w strefach i do przyjmowania komunikatów ewakuacyjnych. Zegarek w biurze jest zbędny, o ile osoba nie wchodzi na halę.
Strefy ograniczeń
Tam, gdzie telefon jest niedozwolony albo ryzyko zapłonu wymusza specjalne wykonanie, rozważ kartę aktywną lub radiotelefon w wykonaniu ATEX. Sam dobór do strefy Ex należy do osoby odpowiedzialnej za dokumentację zagrożenia wybuchem, a system dostarcza dane o położeniu, nie certyfikuje urządzeń osób trzecich.
Jak złożyć wymagania w jedną tabelę
Zbuduj tabelę, w której wiersze to role, a kolumny to cztery cechy: praca w rękawicach, praca samotna, strefa z ograniczeniem, wymagane potwierdzenie alarmu. Wpisz tak lub nie. Rola z samotną pracą i bez ograniczeń dostaje zegarek lub telefon, rola z ograniczeniem dostaje kartę lub radiotelefon, a rola bez żadnej z cech może używać tańszego rozwiązania. Taka tabela mieści się na jednej stronie i jest czytelna dla zarządu, zakupów i inspektora.
Policz liczbę osób w każdej grupie, bo od niej zależą multiładowarki, liczba urządzeń rezerwowych i koszt. Orientacyjne widełki z wdrożeń 2025–2026 (wycena indywidualna): karta aktywna 220 zł jednorazowo, obudowa do karty 40 zł, multiładowarka 28-slotowa 3 400 zł netto. W wynajmie radiolatarnia przemysłowa kosztuje 7 zł netto za sztukę miesięcznie. Nie traktuj tych liczb jako oferty, tylko jako rząd wielkości do wstępnego budżetu.
Dowód dla audytu i kolejność wdrożenia
Audytor BHP lub ubezpieczyciel zapyta, na jakiej podstawie przydzielono urządzenia. Tabela doboru, lista przydziałów i zapis alarmów z systemu stanowią taki dowód. System wspiera spełnienie wymogu oceny ryzyka dla pracy samotnej, ale nie zastępuje samej oceny ryzyka.
Wdrażaj etapami. Najpierw jedna hala i jedna rola, potem następne. Termin instalacji nadajników wynosi 2–10 tygodni od zamówienia, więc urządzenia i infrastrukturę warto zamawiać równolegle. Po pierwszym miesiącu przejrzyj, które urządzenia leżą nieużywane, i skoryguj tabelę zamiast kupować kolejne sztuki.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy jeden typ urządzenia wystarczy dla całego zakładu?
Rzadko. Role różnią się pracą w rękawicach, samotnością i ograniczeniami stref, więc zwykle potrzebne są dwa lub trzy typy. System obsługuje je równolegle na jednej mapie.
Czy zegarek działa bez telefonu?
Zegarek z Wear OS uruchamia aplikację LiveWorker samodzielnie, skanuje nadajniki BLE i wykrywa bezruch oraz upadek. Wariant z łącznością LTE zarządza się flotowo przez MDM.
Czy karta aktywna ma przycisk SOS?
Dobór zależy od modelu karty kupionego u dostawcy. Tam, gdzie wymagane jest świadome wezwanie pomocy, planuj zegarek lub telefon.
Kto odpowiada za dobór do strefy Ex?
Osoba odpowiedzialna za dokumentację zagrożenia wybuchem. System dostarcza dane o położeniu i alarmach, ale nie certyfikuje urządzeń osób trzecich.
Porozmawiajmy o urządzeniach w Twoim zakładzie
Pokażemy, jak dobrać urządzenia do ról i jak system łączy je w jedną mapę. Umów rozmowę z zespołem InnerWeb.
Porozmawiajmy