InnerWeb
Przejdź do treści

Wdrożenie systemu w sieci zakładu: uwagi wdrożeniowe on-premise

Najwięcej opóźnień we wdrożeniu on-premise nie powoduje oprogramowanie, tylko sieć: brak adresu w odpowiedniej strefie, zapora zamykająca porty i serwer, który czeka na zamówienie. Poniżej kolejność etapów, pułapki i warunki, które warto uzgodnić, zanim ktokolwiek zacznie instalację.

7
wymagań podstawowych FR1–FR7 w ISA/IEC 62443-3-3
4
poziomy bezpieczeństwa SL 1–4 w ISA/IEC 62443-3-3

Etap 1: uzgodnienia przed instalacją

Przed pierwszym poleceniem na serwerze potrzebne są cztery decyzje: gdzie w sieci stanie serwer, kto go utrzymuje, jak wygląda dostęp dostawcy i jakie alarmy muszą mieć drugi tor powiadomienia. Zapisz je w krótkim dokumencie, który trafi do rejestru aktywów.

Termin wdrożenia zależy od zakresu, więc rzetelny harmonogram powstaje dopiero po warsztacie. Obietnica daty bez znajomości sieci i planu zakładu zwykle się nie sprawdza.

Etap 2: serwer, kontenery i konfiguracja

System działa w kontenerach Docker, a każda instancja ma własną bazę danych. Zakład dostarcza maszynę fizyczną lub wirtualną z systemem operacyjnym zatwierdzonym przez dział IT, z uruchomionym silnikiem kontenerów. Dokładne parametry procesora, pamięci i dysku zależą od liczby użytkowników, urządzeń i okresu przechowywania historii, dlatego ustala się je na podstawie zakresu, a nie z tabeli ogólnej.

Konfigurację opisuje kontrakt nazw zmiennych, a wartości nie trafiają do repozytorium ani do plików przesyłanych mailem. Środowisko testowe uruchamia się jedną komendą docker compose up. W praktyce to ułatwia odbiór: dział IT dostaje listę tego, co trzeba ustawić, i może to sprawdzić przed startem.

Struktura ISA/IEC 62443-3-3: wymagania i poziomy

Struktura ISA/IEC 62443-3-3: wymagania i poziomyWykres słupkowy: 7 wymagań podstawowych i 4 poziomy bezpieczeństwa w normie 62443-3-3.02468liczbaWymagania podstawowe FR: 7 liczba7 liczbaWymagania podstawowe FRPoziomy bezpieczeństwa SL: 4 liczba4 liczbaPoziomy bezpieczeństwa SL
Źródło: ISA: seria norm ISA/IEC 62443

Etap 3: strefy sieci i reguły zapory

Seria ISA/IEC 62443 (część 3-2) zaleca podział instalacji na strefy i kanały. Serwer systemu wspierającego bezpieczeństwo umieszcza się zwykle w strefie pośredniej między siecią biurową a siecią systemów produkcyjnych, a nie w sieci sterowania procesem. Połączenia między strefami ogranicza się do wymaganych portów i adresów.

  • zdefiniuj minimalny zestaw reguł: kto z kim, na jakim porcie, w którą stronę
  • oddziel dostęp użytkowników (przeglądarka) od dostępu urządzeń i bramek
  • zablokuj dostęp zdalny, który nie ma uzasadnienia w umowie serwisowej
  • zapisz reguły w dokumentacji i dołącz je do rejestru zmian zapory
  • po wdrożeniu przetestuj, czy zablokowane połączenia faktycznie są zablokowane

Etap 4: praca bez ruchu wychodzącego

Jeśli zapora blokuje cały ruch wychodzący z hosta aplikacji, webhooki alarmowe zapisują się trwale w kolejce. Zewnętrzny poller odbiera je po działającym kanale przychodzącym i dostarcza dalej. Dzięki temu instalacja za izolacją sieci nie musi otwierać ruchu wychodzącego, a zapisany alarm nie ginie.

Pułapka polega na oczekiwaniach. Dostarczenie zależy od częstotliwości odpytywania, więc nie można obiecywać, że alarm dotrze natychmiast. Alarmy krytyczne dla życia powinny mieć dodatkowy, niezależny tor lokalny, na przykład sygnał na stanowisku monitoringu w sieci zakładu.

Etap 5: dane początkowe, testy i odbiór

Po stronie zakładu zostaje przygotowanie danych: plan terenu, strefy, listy użytkowników i ról. Plan zakładu buduje w edytorze mapy zespół InnerWeb. Odbiór obejmuje test alarmu, kopię zapasową z próbą odtworzenia i potwierdzenie, że zapora zachowuje się zgodnie z projektem.

Zapisy z odbioru stanowią część dowodu do audytu. Uporządkowane są też podstawą do późniejszych aktualizacji, bo wiadomo, jaka wersja została odebrana.

Najczęstsze pułapki

Z doświadczenia wdrożeń na serwerach klientów wynikają cztery powtarzalne pułapki.

  • serwer zamawiany dopiero po podpisaniu umowy: sprzęt potrafi blokować start na tygodnie
  • brak właściciela serwera po stronie zakładu: nikt nie zatwierdza okna serwisowego
  • reguły zapory ustalane ustnie, bez zapisu: po miesiącu nikt nie wie, dlaczego port jest otwarty
  • oczekiwanie alarmu natychmiastowego przy pracy bez ruchu wychodzącego

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy trzeba otwierać ruch wychodzący z serwera?

Nie. Webhooki alarmowe trafiają do trwałej kolejki odbieranej przez zewnętrzny poller po kanale przychodzącym. Czas dostarczenia zależy jednak od częstotliwości odpytywania.

Jakie parametry serwera są potrzebne?

Zależą od liczby użytkowników, urządzeń i okresu przechowywania historii. Ustala się je po warsztacie, na podstawie zakresu wdrożenia.

Jak szybko można uruchomić środowisko testowe?

Środowisko testowe uruchamia się jedną komendą docker compose up, bez pliku konfiguracyjnego. Wersja produkcyjna wymaga ustawienia wymaganych zmiennych wg kontraktu nazw.

Źródła

Zaplanujmy wdrożenie w Państwa sieci

Przejdziemy przez strefy, reguły zapory i odbiór. Umów rozmowę z zespołem wdrożeniowym InnerWeb.

Porozmawiajmy