Dlaczego rozdzielać funkcje na trzy grupy
Klient w strefie Ex podejmuje decyzje, od których zależy bezpieczeństwo ludzi. Oferta, która łączy wszystko w jednej tabeli funkcji, tworzy wrażenie, że wszystko jest dostępne od pierwszego dnia. Gdy okaże się inaczej, tracą zaufanie handlowiec, zakład i cały projekt.
Trzy grupy rozwiązują problem: funkcje działające dziś, funkcje zależne od osoby trzeciej i funkcje poza zakresem. Każda funkcja z oferty trafia do dokładnie jednej grupy, a pozycja bez przypisania jest sygnałem, że opis jest niepełny.
Grupa 1: co system robi dziś
Do grupy pierwszej należy to, co działa bez udziału innych dostawców. Telefon odbiera sygnały kilku nadajników naraz i wysyła je co kilka sekund, a pozycja jest uśredniana na mapie. System pokazuje listę osób i ostatnią pozycję. Alarm bezruchu działa dwustronnie: telefon analizuje czujniki, serwer niezależnie mierzy czas, a pełny alarm rusza dopiero przy zgodności obu.
Po przekroczeniu progu bezruchu system wysyła powiadomienia push i e-mail, tworzy zezwolenie alarmowe z szablonu ALARM, zaznacza alarm na mapie i może wywołać zewnętrzny webhook. Lista ewakuacyjna jest jednym ekranem „kto jest teraz na terenie”, odświeża się co 13 sekund i dzieli osoby na sześć grup, z wydrukiem jednej strony na grupę dla koordynatorów w punkcie zbiórki.
Przykładowy podział funkcji oferty na trzy grupy (liczba funkcji)
Grupa 2: co zależy od osoby trzeciej
Do grupy drugiej trafia integracja odczytów gazu z detektorów. Zależy ona od protokołu producenta detektora i jest tematem spotkania, nie standardem. Handlowiec nie powinien zapisywać jej jako dostępnej, dopóki producent detektora nie udostępni protokołu i dopóki nie zostanie ustalony zakres.
Do tej grupy należy też certyfikacja pod strefy 1 i 21. Nadajniki ATEX InnerWeb są dopuszczone do stref 2 i 22. Certyfikację pod strefy 1 i 21 zleca się na potrzeby instalacji klienta, bez obietnicy terminu, a zakres stref weryfikuje się z projektem klasyfikacji stref zakładu.
Grupa 3: co jest poza zakresem
Trasa ewakuacyjna i punkt zbiórki nie są funkcją systemu. System dostarcza listę osób i ostatnią pozycję, a trasę i miejsce zbiórki wyznacza zakład w swoich procedurach. Zapisanie tego w ofercie zapobiega sytuacji, w której klient oczekuje wskazywania drogi ucieczki na ekranie telefonu.
Podobnie system nie zastępuje klasyfikacji stref ani oceny ryzyka wybuchu. Dostarcza dowodu pozycji i czasu, a nie decyzji o dopuszczeniu pracy w strefie.
Jak to zapisać w karcie wdrożeniowej
Karta wdrożeniowa dla architekta powinna mieć trzy sekcje o stałych nagłówkach i identyczny układ w każdym projekcie. Dzięki temu klient porównuje projekty, a zespół wdrożeniowy ma jeden wzór pracy.
Przy każdej pozycji z grupy drugiej wpisuje się właściciela zależności i stan: kontakt nawiązany, protokół dostępny, protokół niedostępny. Brakuje wtedy miejsca na domysły, a status można odświeżać na spotkaniach projektowych.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy ewakuacja jest funkcją systemu?
Częściowo. System pokazuje listę osób i ostatnią pozycję, a lista ewakuacyjna dzieli osoby na sześć grup do wydruku dla koordynatorów. Trasa i punkt zbiórki pozostają po stronie zakładu.
Jak działa alarm bezruchu?
Telefon analizuje czujniki, a serwer niezależnie mierzy czas. Pełny alarm rusza dopiero przy zgodności obu.
Co dzieje się po alarmie bezruchu?
System wysyła powiadomienia push i e-mail, tworzy zezwolenie alarmowe z szablonu ALARM, zaznacza alarm na mapie i może wywołać zewnętrzny webhook.
Czy certyfikacja stref 1 i 21 ma termin?
Nie ma obietnicy terminu. Certyfikację zleca się na potrzeby instalacji klienta.
Zbudujmy kartę wdrożeniową z trzema grupami
Pomożemy rozdzielić funkcje na działające dziś, zależne od osoby trzeciej i poza zakresem. Umów rozmowę.
Porozmawiajmy