Zasada wyjściowa: integracja wynika z potrzeby, nie jest warunkiem startu
InnerWeb działa jako niezależny system uzupełniający i uszczelniający istniejące systemy zakładu. Zezwolenia, uprawnienia i szkolenia może nadal obsługiwać system klienta, a platforma dokłada lokalizację, monitoring ruchu i rejestr na wspólnym planie. Zakres integracji ustala się na spotkaniu dopiero przy zgłoszonej potrzebie. Dzięki temu pilotaż można uruchomić bez czekania na prace po stronie systemów zakładu.
Nie oznacza to, że integracji nie trzeba planować. Oznacza, że rejestr ma wartość od pierwszego dnia, a każde kolejne połączenie dokłada wartość, ale nie jest przeszkodą w starcie. Rozmowa o integracji powinna odpowiedzieć na trzy pytania: które dane mają przepływać, w którą stronę i kto jest właścicielem rekordu, gdy dwa systemy mają różne wartości.
API REST i webhooki: co platforma udostępnia
Platforma udostępnia API REST w wersjach 1 i 2 z uwierzytelnianiem JWT, z którego korzystają aplikacje mobilne i interfejs przeglądarkowy. Zdarzenia z platformy mogą wyzwalać webhooki do zewnętrznej platformy automatyzacji, która wykonuje telefony, SMS i komunikaty. Te dwa mechanizmy pokrywają większość scenariuszy: pobranie lub zapis danych przez API oraz powiadomienie innego systemu o zdarzeniu przez webhook.
Ważne ograniczenie: nie ma gotowych konektorów do konkretnych systemów klienta. Połączenie z systemem utrzymania ruchu, systemem zezwoleń czy bazą zasobów wymaga prac wdrożeniowych, których zakres i czas zależą od interfejsów po stronie zakładu. W planie projektu trzeba zarezerwować czas na analizę tych interfejsów i testy na danych rzeczywistych.
Przykładowy harmonogram etapów integracji
Sieć bez ruchu wychodzącego: kolejka zamiast otwierania zapory
W zakładach z wymaganiami NIS2 sieć przemysłowa często blokuje cały ruch wychodzący z hosta aplikacji. Wymaganie otwarcia takiego ruchu dla integracji bywa nie do przyjęcia dla zespołu bezpieczeństwa. Platforma ma na to rozwiązanie: webhooki alarmowe są zapisywane trwale w kolejce, a zewnętrzny poller odbiera je po działającym kanale przychodzącym i dostarcza dalej. Alarm nie ginie bez otwierania ruchu wychodzącego.
Trzeba uczciwie opisać cenę tego rozwiązania. Dostarczenie nie jest natychmiastowe, bo zależy od częstotliwości odpytywania. Dla alarmów, w których liczą się sekundy, należy to uwzględnić w projekcie: częstotliwość pollera, osobny kanał lokalny dla alarmów krytycznych albo syrena i lampa przy stanowisku. Konfiguracja zależy od architektury sieci konkretnego zakładu i ustala się ją z zespołem sieciowym.
Instancja zakładu on-premise
Każdy klient dostaje izolowaną instancję z własną bazą danych i własnym systemem poczty. Instancja działa w kontenerach Docker, także na serwerze klienta, a część środowisk działa na Kubernetes. Dla zakładu to oznacza, że dane o zasobach, lokalizacji i zdarzeniach nie opuszczają jego infrastruktury, a granice instancji są jasne dla audytora.
Przy instalacji na serwerze zakładu trzeba uzgodnić od razu cztery rzeczy: kto utrzymuje system operacyjny i kopie zapasowe, jak wygląda proces aktualizacji, gdzie leży poller dla kolejki webhooków oraz jak instancja dostaje czas i adresy. Terminu wdrożenia nie obiecuje się z góry, bo zależy od zakresu.
Kolejność integracji: od najtańszej do najbardziej złożonej
Sprawdzony porządek zaczyna od integracji o najmniejszym ryzyku i najwyższej wartości dla jakości danych. Przykładowy harmonogram poniżej to kalkulacja przykładowa dla zakładu średniej wielkości z jednym systemem utrzymania ruchu i jednym systemem zezwoleń; czasy w dniach roboczych zostały dobrane jako przykład i wymagają potwierdzenia po analizie interfejsów.
- etap 1 (5 dni): ustalenie identyfikatorów zasobów i słownika lokalizacji wspólnego dla systemów
- etap 2 (3 dni): jednorazowy import zasobów z systemu utrzymania ruchu do rejestru
- etap 3 (8 dni): webhooki zdarzeń do systemu zakładu lub platformy automatyzacji
- etap 4 (5 dni): kolejka bez ruchu wychodzącego z pollerem, jeśli sieć blokuje ruch wychodzący
- etap 5 (13 dni): testy na danych rzeczywistych, deduplikacja i ustalenie właściciela rekordu
Pułapki: duplikaty, właściciel rekordu i dryf danych
Najczęstsza pułapka to duplikaty. Ten sam sterownik figuruje w systemie utrzymania ruchu pod numerem inwentarzowym, w dokumentacji pod oznaczeniem technologicznym, a w rejestrze pod nazwą ze słownika. Jeśli integracja nie ma klucza łączącego te nazwy, import tworzy trzy rekordy zamiast jednego. Trzeba wcześniej uzgodnić klucz i zapisać regułę łączenia.
Druga pułapka dotyczy właściciela rekordu. Gdy dwa systemy mogą zmienić tę samą wartość, każdy nowy przepływ danych tworzy konflikt. Dla każdego pola zapisujemy, który system jest źródłem prawdy. Trzecia pułapka to dryf: po pół roku wartości w dwóch systemach rozjeżdżają się, bo jeden został zaktualizowany ręcznie. Prosty raport różnic uruchamiany co miesiąc wykrywa to wcześnie.
Czwarta pułapka to nadmiar integracji na starcie. Każde połączenie to kod, test i utrzymanie. Zespół powinien dla każdej integracji odpowiedzieć na pytanie, jaką decyzję lub czynność ona usprawnia. Jeśli odpowiedź jest niejasna, integrację odkładamy.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy integracja jest wymagana na starcie wdrożenia?
Nie. Rejestr i lokalizacja działają jako nakładka niezależna. Integrację dodajemy, gdy zakład zgłosi taką potrzebę i ustalimy zakres.
Czy są gotowe konektory do popularnych systemów?
Nie obiecujemy gotowych konektorów do konkretnych systemów klienta. Połączenia realizujemy przez API REST i webhooki w ramach prac wdrożeniowych.
Co jeśli nasza sieć blokuje ruch wychodzący?
Webhooki alarmowe zapisują się w trwałej kolejce, którą odbiera zewnętrzny poller po kanale przychodzącym. Alarm nie ginie, ale czas dostarczenia zależy od częstotliwości odpytywania.
Gdzie działa system?
Instancja klienta może działać na jego serwerze w kontenerach Docker, z własną bazą danych i własnym systemem poczty.
Źródła
Omów integracje z zespołem InnerWeb
Umów rozmowę o integracji rejestru zasobów z systemami Twojego zakładu. Zaczniemy od danych, które mają przepływać, a nie od listy konektorów.
Porozmawiajmy