InnerWeb
Przejdź do treści

Przypadek: zakład ruchu ciągłego i dowody do audytu KSC

W zakładzie materiałów budowlanych pracującym w ruchu ciągłym w ciągu 9 tygodni wystawiono 106 zezwoleń na prace dla ok. 20 firm wykonawczych, a 44 z nich wskazywały budynek zamiast maszyny. Te dane pokazują, jakich dowodów brakuje audytorowi cyberbezpieczeństwa podmiotu kluczowego: kto, kiedy i gdzie miał dostęp do instalacji oraz czy wykonawca przeszedł szkolenie przed wejściem.

106
zezwoleń w 9 tygodni
82%
zezwoleń wystawionych między 6:00 a 10:00
63%
zezwoleń od czterech największych firm
4
warunki sprawdzane przy skanie na portierni

Sytuacja: zakład, którego nie można zatrzymać

Producent materiałów izolacyjnych pracuje w ruchu ciągłym: piecownie i linie produkcyjne nie mają okien na wygodne przeglądy, więc serwis wchodzi na instalacje w trakcie pracy zakładu. Na dwóch halach, magazynowej i produkcyjnej, pracuje ok. 20 firm wykonawczych. Zakład musi przygotować się do audytu, w którym będzie dowodził, że dostęp do jego instalacji jest kontrolowany i udokumentowany.

Przypadek jest pseudonimowy i nie rozstrzyga statusu zakładu w rozumieniu ustawy o KSC. Pokazuje natomiast, jakie dane zbiera i jak je wykorzystuje zakład, który traktuje audyt cyberbezpieczeństwa jako ocenę całego dostępu do instalacji, także fizycznego i organizacyjnego. Podmiot kluczowy ma przejść pierwszy audyt w ciągu 24 miesięcy od wejścia ustawy w życie, czyli do 3 kwietnia 2028 r.

Zakład miał kilka pytań: gdzie i kiedy pracują firmy zewnętrzne, jakie typy prac dominują, jak poprawić dokładność lokalizacji zezwoleń i jak kontrolować wejście wykonawców na portierni. Odpowiedzi trzeba było oprzeć na danych, a nie na wrażeniach kierowników.

Problem: zezwolenia wskazują budynek, nie maszynę

Z 106 zezwoleń wystawionych w okresie 9 tygodni aż 44, czyli 42%, miało lokalizację ogólną: nazwę zaczynającą się od słowa „Budynek”, „Inna” lub „Cała linia”. Dla audytora oznacza to lukę dowodową: nie da się wykazać, kto miał dostęp do konkretnego urządzenia, filtra, zasypu czy komory pieca.

Druga luka dotyczyła wejścia. Ochrona nie miała narzędzia do sprawdzenia w kilka sekund, czy wykonawca ma szkolenie, uprawnienia do pracy z zezwolenia, zezwolenie na dziś i aktywne konto. Lista osób na terenie i lista ewakuacyjna powstawały ręcznie, więc w razie zdarzenia nie było pewności, kto faktycznie jest w zakładzie.

Z punktu widzenia audytu cyberbezpieczeństwa obie luki łączą się z wymogami SZBI: zarządzaniem zasobami, kontrolą dostępu i bezpieczeństwem łańcucha dostaw, w którym wykonawca jest jednym z ogniw.

Co pokazała analiza 106 zezwoleń

Co pokazała analiza 106 zezwoleńWykres słupkowy poziomy: 44 zezwolenia z lokalizacją ogólną, 43 prace z ogniem, 40 na wysokości, 62 we wtorek i środę, 0 w weekend.020406080zezwoleńLokalizacja ogólna (budynekzamiast maszyny)Lokalizacja ogólna (budynek zamiast maszyny): 44 zezwoleń44Prace z ogniemPrace z ogniem: 43 zezwoleń43Prace na wysokościPrace na wysokości: 40 zezwoleń40Wtorek i środaWtorek i środa: 62 zezwoleń62WeekendWeekend: 0 zezwoleń0
Źródło: analiza zezwoleń z 9 tygodni w zakładzie ruchu ciągłego

Rozwiązanie: analiza danych i kontrola wejścia

Zakład zrobił dwa kroki, z których każdy daje dowody w formie zapisów z systemu.

Krok 1: analiza zezwoleń i poprawa struktury lokalizacji

Analiza danych z instancji zakładu objęła liczbę zezwoleń w tygodniu, godziny i dni wystawiania, typy prac szczególnie niebezpiecznych, firmy wykonawcze i obszary zakładu. Wynik pokazano na mapie ciepła na modelu 3D zakładu. Następnie poprawiono strukturę lokalizacji w edytorze mapy 3D (lokalizacje, linie, kondygnacje), aby wykonawca wybierał konkretny punkt przy maszynie: filtr, sekcję, zasyp, komorę.

Krok 2: kontrola wejścia firm zewnętrznych na portierni

Ochrona skanuje kod QR z plakietki lub telefonu: pierwszy skan zapisuje wejście, drugi wyjście. System sprawdza cztery warunki: szkolenie, kwalifikacje do prac z zezwolenia, zezwolenie na dziś i aktywne konto. Brak jednego warunku oznacza brak zgody z powodem wyświetlonym na ekranie. System nie steruje bramką ani szlabanem; strażnik wpuszcza fizycznie, a system dostarcza werdykt i zapis.

Lista osób na terenie jest podzielona na gości, kurierów, dostawców, pracowników i firmy zewnętrzne. Lista ewakuacyjna powstaje z tych samych skanów i drukuje się jednym kliknięciem; osoba, która nie odbiła wyjścia, trafia do grupy „Niepewni”.

Efekt: liczby, które widzi audytor

Analiza 106 zezwoleń dała obraz pracy zakładu, którego wcześniej nie było w żadnym dokumencie. Zezwolenia były wystawiane głównie rano: 82% między 6:00 a 10:00. We wtorek i środę wystawiono 62 z 106 zezwoleń, w weekend żadnego. Cztery największe firmy odpowiadały za 63% zezwoleń.

Rozkład typów prac wskazał, gdzie są największe ryzyka: 43 zezwolenia dotyczyły prac z ogniem, 40 prac na wysokości. W hali magazynowej na wysokości wykonywano 24 z 39 zezwoleń, a w hali produkcyjnej z ogniem 24 z 37 zezwoleń. Obie hale łącznie obsłużyły 76 z 106 zezwoleń.

Na tej podstawie zakład ustawił dyżury akceptujących i ochrony na wtorek i środę rano, a szkolenia i matryce dopuszczeń w pierwszej kolejności dla czterech największych firm. Pierwszy tydzień okresu miał 24 zezwolenia, prawdopodobnie prace postojowe, co wymaga potwierdzenia z zakładem i pokazuje, że dane trzeba czytać z kontekstem.

Jak to przekłada się na dowody dla audytu KSC

Audytor oceniający podmiot kluczowy zapyta nie o politykę, lecz o jej działanie. W opisanym przypadku odpowiedzią są zapisy:

  • rejestr zezwoleń z lokalizacją do poziomu urządzenia, co wspiera dowód kontroli dostępu do zasobów,
  • zapis wejść i wyjść z portierni z werdyktem czterech warunków, co dostarcza dowodu kontroli firm zewnętrznych,
  • lista ewakuacyjna z faktycznych skanów, a nie z planu,
  • szkolenia wykonawców z testem i terminem ważności, wraz z raportem tygodniowym o brakach,
  • wskaźnik jakości danych: udział zezwoleń z lokalizacją ogólną (w opisanym przypadku 44 z 106) mierzony i obniżany w kolejnych kwartałach.

Wnioski i pułapki

Pierwszy wniosek: dane z eksploatacji są najlepszym dowodem, ale tylko wtedy, gdy struktura lokalizacji jest dopracowana. Wskaźnik 42% zezwoleń z lokalizacją ogólną to konkretne zadanie dla kierowników obszarów, nie uwaga w raporcie.

Drugi wniosek: kontrola wejścia ma sens dopiero po zaimportowaniu kartoteki wykonawców i przypisaniu plakietek. Bez tego pierwszego dnia ochrona zobaczy komunikaty o brakach, które wynikają z pustej kartoteki, a nie z zaniedbań wykonawców.

Trzeci wniosek: system nie zastępuje decyzji strażnika ani nie steruje fizycznym dostępem. Daje werdykt i zapis, które wspierają spełnienie wymogu i dostarczają dowodu do audytu. Zakres wdrożenia trzeba opisać audytorowi właśnie w takich granicach.

Lista kontrolna

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy dane o zezwoleniach to dowód dla audytu cyberbezpieczeństwa?

Dostarczają dowodu kontroli dostępu do zasobów i wykonawców, który audytor może zestawić z dokumentacją SZBI. Nie zastępują innych dowodów, takich jak rejestry zdarzeń w systemach IT i OT.

Czy system steruje bramką lub szlabanem?

Nie. System wydaje werdykt i zapis, a strażnik wpuszcza osobę fizycznie. Nie rozpoznaje twarzy i nie używa NFC; kontrola opiera się na kodzie QR z plakietki lub telefonu.

Skąd bierze się lista ewakuacyjna?

Z tych samych skanów wejść i wyjść. Osoby, które nie odbiły wyjścia, trafiają do grupy „Niepewni”, a wydruk listy robi się jednym kliknięciem.

Czy przypadek dotyczy konkretnego podmiotu kluczowego?

Nie. To pseudonimowy opis zakładu materiałów budowlanych w ruchu ciągłym. Status podmiotu zakład ocenia samodzielnie według progów i sektorów z ustawy o KSC.

Źródła

Zobacz, co pokażą Twoje zezwolenia

Przeanalizujemy dane z Twojego zakładu i pokażemy, jakie dowody dla audytu da kontrola wejścia i lokalizacja prac. Umów rozmowę lub demonstrację.

Porozmawiajmy