Krok 1: ustal podział prac i liczbę instancji
Zacznij od zapisu, że zamawiający dostarcza maszyny, sieć i dyski, a producent oprogramowania rozstawia kontenery Docker. Ustal dwie instancje: produkcyjną i bliźniaczą preprodukcję. Dwie instancje to dwa zestawy zasobów, więc decyzję o hoście lub zarezerwowanych zasobach podejmij na początku.
Do protokołu wpisz osobę po stronie zamawiającego odpowiedzialną za hosta, sieć i kopie zapasowe. Brak tej osoby jest najczęstszą przyczyną opóźnień w pierwszym tygodniu instalacji.
Krok 2: przygotuj hosta i środowisko kontenerowe
Pełny stos systemu składa się z kilku usług: serwera pośredniczącego z TLS, aplikacji PHP 8.4 z Apache, bazy MySQL 8.0, magazynu zgodnego z S3, Redis, usługi generowania PDF i usługi pomocniczej .NET. W środowisku deweloperskim dochodzi łapacz poczty. Dane leżą w nazwanych wolumenach.
Dla administratora wynika z tego lista pozycji do przygotowania: środowisko uruchamiające kontenery, wolumeny na bazę i magazyn plików oraz miejsce na kopie zapasowe. Zasoby procesora i pamięci należy dobrać do liczby użytkowników i zdarzeń. Konkretne wartości ustalamy po rozmowie o skali zakładu.
- Środowisko Docker na hoście
- Wolumeny na bazę MySQL i magazyn zgodny z S3
- Miejsce na kopie zapasowe na dyskach zamawiającego
- Zasoby dla usługi PDF i usługi pomocniczej
Krok 3: ułóż strefy sieci
Wzorzec instalacji on-premise obejmuje cztery strefy: teren zakładu z nadajnikami BLE, użytkowników w zakładzie, sieć LAN zakładu oraz chmurę prywatną zamawiającego, w której działa serwer. Przed instalacją opisz, które podsieci odpowiadają którym strefom.
Lokalizacja działa bez GPS i bez zewnętrznej usługi map, więc nie trzeba otwierać wyjść do takich usług. Ogranicza to listę reguł wychodzących i upraszcza uzgodnienia z działem bezpieczeństwa.
Krok 4: przygotuj punkt styku
Ruch z zewnątrz, czyli telefony w sieci GSM i serwis producenta, dochodzi wyłącznie przez punkt styku pod kontrolą zamawiającego: zaporę aplikacyjną WAF, jeden publikowany adres, zaporę wychodzącą i koniec tunelu IPsec po stronie zamawiającego.
Przed instalacją przygotuj certyfikat dla publikowanego adresu, regułę WAF i adres końca tunelu. Zapisz, kto może wyłączyć tunel serwisu. Ta decyzja leży po stronie zamawiającego.
Krok 5: sprawdź usługi pomocnicze i dowód gotowości
Pierwsze uruchomienie czystego środowiska, od pustej bazy do działającego logowania, trwało w teście około 8 minut, głównie z powodu wykonania 380 migracji. Zaplanuj to w harmonogramie instalacji, żeby nie interpretować tego czasu jako awarii.
Dowód gotowości to krótki zapis: wersje obrazów, status kontenerów, wynik logowania, lokalizacja kopii i data próbnego odtworzenia. Zapis wchodzi do protokołu odbioru i jest podstawą do audytu u zamawiającego.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Ile instancji trzeba przygotować?
Dwie: produkcyjną i bliźniaczą preprodukcję. Obie działają w kontenerach Docker na infrastrukturze zamawiającego.
Czy trzeba otwierać wyjście do usług map?
Nie. Lokalizacja działa bez GPS i bez zewnętrznej usługi map.
Ile trwa pierwszy start od pustej bazy?
W teście około 8 minut, głównie z powodu 380 migracji.
Kto decyduje o dostępie serwisu?
Zamawiający, bo koniec tunelu IPsec leży po jego stronie.
Porozmawiajmy o instalacji w Waszej serwerowni
Przedstawimy wymagania i podział odpowiedzialności dla Waszego zakładu na podstawie dokumentacji instalacyjnej. Umówcie rozmowę z zespołem InnerWeb.
Porozmawiajmy