Cel: dostęp dla telefonów i serwisu, brak dostępu dla maszyn
Ruch z zewnątrz, czyli telefony w sieci GSM i serwis producenta, dochodzi wyłącznie przez punkt styku pod kontrolą zamawiającego. Tworzą go: zapora aplikacyjna WAF, jeden publikowany adres, zapora wychodząca i koniec tunelu IPsec po stronie zamawiającego. Zasada projektowa jest odwrotna do typowej: nie otwieramy portów do systemu, tylko wskazujemy jedną drogę, którą system jest dostępny.
Dla działu sieci oznacza to jedną regułę do audytu zamiast kilku wyjątków. Dla działu OT: sieć maszyn nie jest elementem tej ścieżki.
Strefy sieci, w których to ustawiasz
W instalacji on-premise obowiązuje wzorzec stref. Strefa 0 to teren zakładu z nadajnikami BLE, strefa 1 użytkownicy w zakładzie, strefa 2 sieć LAN zakładu, strefa 3 private cloud zamawiającego. Punkt styku leży na granicy sieci zakładu z siecią zewnętrzną, a serwer w strefie 2 lub 3 nie jest widoczny bezpośrednio z internetu.
Nadajniki BLE w strefie 0 nie muszą być w ogóle widoczne w sieci IP, bo pozycję wylicza telefon z sygnałów wielu nadajników. To zmniejsza liczbę urządzeń, które trzeba ujmować w regułach zapór.
Przykładowa liczba reguł do audytu przez dział sieci
WAF i jeden publikowany adres
Zapora aplikacyjna filtruje ruch HTTP przed aplikacją: odrzuca typowe ataki na formularze, nadmierne zapytania i nietypowe nagłówki. Jeden publikowany adres, np. jedna nazwa domenowa, ułatwia certyfikat, monitoring i blokady. Telefony łączą się tylko z tym adresem.
Ustaw limity liczby żądań i czasów odpowiedzi tak, aby nie dławiły napływu zaległych zdarzeń po przerwie łączności. To częsty błąd: WAF skonfigurowany zbyt ostro traktuje szczyt po powrocie sieci jak atak.
Zapora wychodząca: serwer nie dzwoni gdziekolwiek
Zapora wychodząca ogranicza, dokąd serwer może się łączyć sam. Domyślnie nic poza ustalonymi adresami: serwer pocztowy zakładu, usługi czasu, ewentualnie wskazane punkty integracji. Dzięki temu nawet w razie przejęcia kontenera ruch nie wyjdzie w dowolne miejsce.
Lokalizacja działa bez GPS i bez zewnętrznej usługi map, więc nie trzeba otwierać ruchu wychodzącego do dostawców danych mapowych. Dane i kopie zapasowe zostają na dyskach zamawiającego.
Tunel IPsec dla serwisu producenta
Serwis producenta wchodzi tunelem IPsec, którego koniec jest po stronie zamawiającego. Zakład zachowuje kontrolę: ustala adresy, które mogą być dostępne, godziny pracy tunelu i może go wyłączyć. Architekturę protokołu opisuje RFC 4301.
Warto zapisać w umowie lub procedurze, kto otwiera tunel, na jak długo i kto zatwierdza pracę serwisową. Tunel nie jest stałym łączem, jeśli zakład nie chce, żeby był.
Kolejność uruchamiania i testy odbiorcze
Uruchamiaj punkt styku najpierw na preprodukcji. Sprawdź, czy telefon w sieci GSM łączy się z publikowanym adresem, czy żądanie z maszyny produkcyjnej nie dociera do serwera, czy tunel działa tylko w zakresie ustalonym i czy zapora wychodząca blokuje próbę połączenia z niezatwierdzonym adresem.
- Telefon w GSM łączy się z jednym publikowanym adresem.
- Z sieci maszyn nie ma ścieżki do serwera.
- Tunel IPsec działa tylko dla uzgodnionych adresów.
- Zapora wychodząca blokuje niezatwierdzone cele.
- Limity WAF nie blokują szczytu po przerwie łączności.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy serwer musi być widoczny z internetu?
Nie. Ruch z zewnątrz dochodzi przez jeden punkt styku pod kontrolą zamawiającego, a serwer stoi w sieci zakładu lub w private cloud.
Jak serwis producenta łączy się z systemem?
Tunelem IPsec, którego koniec jest po stronie zamawiającego. Zakład decyduje o zakresie, czasie i może tunel wyłączyć.
Czy maszyny produkcyjne dostają dostęp do systemu?
Nie. Cały model zakłada, że sieć maszyn nie jest elementem ścieżki wejścia.
Dlaczego WAF może zablokować telefony po przerwie?
Zbyt ostre limity żądań traktują falę zaległych zdarzeń jak atak. Limity trzeba dopasować do szczytu zmierzonego na preprodukcji.
Źródła
Ustalmy punkt styku z działem sieci
Przejdziemy z Waszym działem sieci przez strefy, reguły WAF i zakres tunelu IPsec, zanim cokolwiek zostanie otwarte.
Porozmawiajmy