InnerWeb
Przejdź do treści

Bezpieczeństwo rafinerii: dobre praktyki dla rozległego terenu instalacji

Teren rzędu 531 ha, kompleks o obrysie 5,4 × 3,2 km i strefy zagrożone wybuchem to warunki, w których GPS zawodzi, a operator nie wie, gdzie jest pracownik. Dobre praktyki bezpieczeństwa rafinerii obejmują lokalizację bez GPS, kontrolę prac firm zewnętrznych i alarm SOS z ostatnią znaną pozycją.

531 ha
teren monitorowany w instalacjach InnerWeb
Źródło: prezentacja Infrastruktura Krytyczna
15 m
średnia odchyłka w symulacji co 100 m
od -40 do 60 °C
zakres pracy radiolatarni

Specyfika rozległej instalacji rafineryjnej

Rafineria to jednocześnie zakład procesowy, plac budowy i ruchliwy węzeł logistyczny. Teren kilkuset hektarów, w przykładzie obrys 5,4 × 3,2 km, oznacza, że dojście z jednego końca na drugi trwa długo, a alarm bez lokalizacji zamienia się w przeszukiwanie instalacji. Zasięg GPS jest ograniczony przez konstrukcje, a urządzenia w strefach zagrożonych wybuchem muszą spełniać wymogi, które ograniczają wybór sprzętu.

Działy bezpieczeństwa operacyjnego produkcji pytają o to samo: jak ustalić pozycję osoby w strefie Ex, gdy GPS nie działa, czy da się użyć telefonów Ex i detektorów gazu, które zakład już ma, i czy lista osób nadaje się do ewakuacji. Praktyki poniżej odpowiadają na te pytania.

Praktyka 1: lokalizacja z wielu nadajników, nie z GPS

Nadajniki BLE (iBeacon) w wykonaniu ATEX dla stref 2 i 22 rozmieszcza się wzdłuż dróg zakładowych co ok. 100 m, a wewnątrz budynków w gęstości 1 nadajnika na 100–200 m2. Telefon Ex pracownika odbiera sygnały kilku nadajników naraz razem z siłą każdego z nich i co kilka sekund wysyła je siecią komórkową lub Wi-Fi. Pozycja jest uśredniana na mapie, a nie wyznaczana zasadą „najsilniejszy wygrywa”.

W symulacji dla rozstawu co 100 m średnia odchyłka pozycji wyniosła 15 m, a maksymalna 39 m. To dokładność do odcinka drogi lub węzła instalacji, nie do metra. Radiolatarnie pracują na bateriach przemysłowych przez kilka lat w zakresie temperatur od -40 do 60 °C, a montaż na słupach i konstrukcjach opaskami lub klejem nie wymaga kabli ani zasilania z sieci.

Ograniczenie: nadajniki ATEX są dopuszczone do stref 2 i 22. Pod strefy 1 i 21 certyfikację zleca się na potrzeby instalacji klienta, bez obietnicy terminu. Działanie aplikacji na konkretnym modelu telefonu Ex wymaga potwierdzenia na urządzeniu klienta.

Odchyłka pozycji w symulacji (nadajniki co 100 m)

Odchyłka pozycji w symulacji (nadajniki co 100 m)Średnia odchyłka 15 m, maksymalna 39 m.010203040mŚrednia: 15 m15 mŚredniaMaksymalna: 39 m39 mMaksymalna
Źródło: symulacja dla fragmentu poglądowego z 106 nadajnikami

Praktyka 2: prace firm zewnętrznych widoczne na tym samym planie

Zakład ma zwykle własny system zezwoleń, uprawnień i szkoleń, który dopuszcza pracę, ale nie potwierdza, że dzieje się to, co zlecono. Dobra praktyka to niezależna nakładka lokalizacyjna: zezwolenia, uprawnienia i szkolenia obsługuje system klienta, a nakładka dokłada lokalizację i monitoring ruchu ludzi i pojazdów dostawców.

Na mapie dyspozytor widzi pracowników, pojazdy i miejsca prac. Zezwolenie obejmujące wiele lokalizacji, na przykład ciąg rurociągu, jest rysowane jako jeden obrys. Po rozpoznaniu lokalizacji system może dołączać pracownika do zezwoleń w miejscu pracy i zdejmować go z nich. Integracje z systemami klienta wykonuje się dopiero wtedy, gdy pojawi się potrzeba.

Praktyka 3: alarm SOS, bezruch i lista ewakuacyjna

SOS, bezruch i upadek wykrywane w telefonie lub na zegarku trafiają do dyspozytora z ostatnią znaną lokalizacją. Wykrywanie bezruchu jest dwustronne: aplikacja analizuje czujniki urządzenia, a serwer niezależnie mierzy czas, i dopiero zgodność obu uruchamia alarm. Po przekroczeniu progu system powiadamia osoby odpowiedzialne i tworzy zezwolenie alarmowe z szablonu.

Lista ewakuacyjna odpowiada na pytanie, kto jest teraz na terenie, i odświeża się co kilkanaście sekund, z wydrukiem dla dowódcy akcji. System nie wyznacza trasy ewakuacji ani punktu zbiórki: pokazuje listę osób i ostatnią pozycję. Integracja odczytów gazu z detektorów zależy od protokołu producenta detektora i jest tematem spotkania, nie standardem.

Skala doświadczeń i ograniczenia

Instalacje InnerWeb obsługują dziś 531 ha monitorowanych terenów, a w jednym pulpicie działa 18 modułów. Skala 16 000 radiolatarni i 20 wdrożeń i pilotaży pokazuje, że rozwiązanie wyszło poza fazę próby. Każdy zakład wymaga jednak własnych testów pokrycia, szczególnie przy gęstej zabudowie metalowej, gdzie sygnał jest tłumiony.

Dobrą praktyką jest pilotaż na wybranym fragmencie instalacji, z pomiarem pokrycia i odchyłki, przed rozszerzeniem na cały teren. Dane zostają u klienta: na serwerze zakładu albo w wybranej chmurze. System wspiera spełnienie wymogów i dostarcza dowodu do audytu, nie zastępuje służb ratowniczych ani procedur ewakuacji.

Lista kontrolna

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy trzeba wymieniać telefony Ex i detektory gazu?

Nie ma takiej potrzeby z założenia. Telefon Ex pracownika jest odbiornikiem sygnałów nadajników, ale działanie na konkretnym modelu wymaga potwierdzenia na urządzeniu klienta.

Czy system wskaże trasę ewakuacji?

Nie. Trasa ewakuacyjna i punkt zbiórki nie są funkcją systemu. Pokazywana jest lista osób na terenie i ich ostatnia pozycja.

Do jakich stref są dopuszczone nadajniki?

Do stref 2 i 22. Pod strefy 1 i 21 certyfikację zleca się na potrzeby instalacji klienta, bez obietnicy terminu.

Czy odczyty gazu z detektorów trafią do systemu?

Zależy od protokołu producenta detektora. To temat spotkania technicznego, nie funkcja standardowa.

Źródła

Porozmawiajmy o Waszym zakładzie

Pokażemy na planie zakładu, jak zezwolenia, kontrola wejścia i lokalizacja tworzą jeden ślad do audytu. Umów rozmowę z zespołem InnerWeb.

Porozmawiajmy