Dla kogo są te rekomendacje
Rekomendacje kierujemy do kierownika recepcji i ochrony w zakładzie produkcyjnym, który wydaje plakietki gościom, wykonawcom i kierowcom. Dotyczą wydruku etykiety z systemu, a nie wyboru czytnika. Opierają się na zachowaniu etykiety zapisanym w dokumentacji funkcji i na rozważaniach o tym, co ujawnia utracony przedmiot.
Siedem rekomendacji
Kolejność odpowiada drodze etykiety: co się na niej znajdzie, jak jest wydrukowana i kto ma do tego dostęp.
1. Drukuj tylko imię, firmę i kod QR
Etykieta ma neutralny wygląd: logo zakładu, kod QR, imię oraz firma. To wystarczy człowiekowi, który ma rozpoznać gościa na hali, i skanerowi, który ma go zidentyfikować. Każdy dodatkowy element zwiększa to, co ujawni zgubiona plakietka.
2. Nie drukuj nazwy serwera ani adresu tekstem
Adres instancji jest zakodowany w QR, ale nie powinien występować na etykiecie jako tekst. Osoba, która znajdzie plakietkę, ma zobaczyć kod, a nie adres wewnętrznego systemu zakładu.
3. Nie dodawaj zakresu uprawnień ani stref
Informacja o tym, do której hali gość ma wstęp, jest potrzebna systemowi, a nie osobie postronnej. Uprawnienia sprawdza serwer przy skanie. Na etykiecie wystarczy kolor lub oznaczenie zakładowe, jeśli zakład takie stosuje.
4. Zachowaj minimum 13 mm dla kodu
Rozmiar QR nie schodzi poniżej 13 mm, a wymiary etykiety są ograniczone do przedziału 13–233 mm. Przy mniejszym kodzie skaner na bramie czyta gorzej, a mało czytelna plakietka kończy się ręcznym wpisem, co obniża bezpieczeństwo.
5. Nie wpisuj tokenu ręcznie
Token jest dla człowieka nieczytelnym ciągiem 64 znaków. Nie ma powodu, by go przepisywać na kartkę. Brak ciągu na papierze oznacza, że nikt go nie odczyta z zawieszki na szyi, a odgadnięcie nie wchodzi w grę, bo token pochodzi z 32 losowych bajtów.
6. Drukuj za logowaniem
Strona wydruku zawiera tokeny plakietek w adresach drukowania, dlatego leży za logowaniem w roli ochrony lub administratora. Stanowisko wydruku w recepcji powinno mieć konto z odpowiednią rolą, a nie wspólne konto dla wszystkich.
7. Planuj wymianę zamiast wydruku zapasowego
Nie drukuj zapasowych plakietek na zapas. Pierwszy wydruk etykiety osoby bez plakietki automatycznie wystawia nową, a unieważnienie ma ten sam efekt dla starej. Pula zapasów to ryzyko, które trudno policzyć.
Granice wymiarów etykiety
Co zobaczy znalazca zgubionej plakietki
Przy takich ustawieniach osoba, która znajdzie plakietkę, zobaczy imię, firmę i kod. Skan telefonem nie ujawni, czy kod jest aktywny, ani kim jest właściciel poza tym, co wydrukowano. To zmienia rozmowę o zgubionych plakietkach: zamiast alarmu wystarczy wymiana, bo stary token zostaje w historii jako unieważniony.
Dane gościa wyświetlają się dopiero na bramie i tablecie szkoleniowym, gdzie skanuje uprawniony sprzęt. Panel ochrony nie dostaje tokenu w odpowiedzi API, tylko fakty pochodne, na przykład czy osoba ma aktywną plakietkę.
Jak sprawdzić wydruk przed pierwszą zmianą
Wydrukuj trzy etykiety testowe dla fikcyjnych gości i obejrzyj je tak, jak zobaczy je znalazca. Zapytaj współpracownika spoza ochrony, co z nich wynika. Jeśli potrafi wskazać halę, funkcję albo uprawnienia, etykieta zawiera za dużo. Następnie zeskanuj każdą na bramie testowej i sprawdź czytelność przy mniejszym rozmiarze.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy na plakietce można umieścić nazwę zakładu?
Tak, jako logo zakładu. Nie umieszczaj natomiast nazwy serwera ani adresu systemu jako tekstu na etykiecie.
Jak duży ma być kod QR?
Nie mniejszy niż 13 mm. Wymiary etykiety system ogranicza do przedziału 13–233 mm.
Co zrobić ze zgubioną plakietką?
Unieważnić ją i wystawić nową. Stary token pozostaje w historii jako unieważniony, a zgubiona plakietka niczego nie ujawnia poza wydrukowanym imieniem i firmą.
Sprawdźmy Waszą etykietę
Przejrzymy z Wami układ etykiety i ustawienia wydruku w recepcji. Umów rozmowę z zespołem InnerWeb.
Porozmawiajmy