InnerWeb
Przejdź do treści

Antresole i półpiętra na mapie pięter: rekomendacje dla integratora i projektanta

Antresola w hali i półpiętro na klatce schodowej to miejsca, w których numeracja budowlana rozjeżdża się z numeracją w systemie. Poniżej siedem rekomendacji dla integratora IT i projektanta budynku, jak uporządkować kondygnacje, aby selektor P, 1, 2 nie wprowadzał dyspozytora w błąd w czasie alarmu.

2
kondygnacje minimum, aby pojawił się selektor
Źródło: karta
12
przycisków w oknie selektora
Źródło: karta
0,55 m
grubość ścian linii wobec 1,6 m ścian budynku
Źródło: karta

Dla kogo są te rekomendacje

Rekomendacje kierujemy do integratora IT, który buduje model zakładu na mapie, oraz do projektanta lub kierownika inwestycji, który zna układ poziomów w dokumentacji budowlanej. To dwie różne perspektywy i właśnie na ich styku powstają niejasności: ten sam poziom nazywa się inaczej w projekcie, w tabliczce na ścianie i w systemie.

Selektor kondygnacji pojawia się tylko przy co najmniej dwóch kondygnacjach wybranego budynku, a etykiety w wersji polskiej to P, 1, 2 i dalej. Dyspozytor widzi więc krótkie oznaczenie, nie pełną nazwę z dokumentacji, dlatego jego sens musi być jednoznaczny.

Rekomendacja 1: jedna zasada numeracji dla całego zakładu

Ustal przed wprowadzaniem danych, czy poziom wejścia nazywa się P, czy 0, i trzymaj tę zasadę we wszystkich budynkach. Mieszanie zasad w jednym zakładzie kończy się tym, że dyspozytor pamięta numerację jednego budynku i stosuje ją w drugim.

Zasadę numeracji spisz na jednej stronie i dołącz do dokumentacji wdrożenia. Dla dyspozytorów wystarczy tabela: poziom w projekcie, etykieta na selektorze, nazwa potoczna.

Grubość ścian na mapie wnętrza (m)

Grubość ścian na mapie wnętrza (m)Wykres słupkowy: ściana linii ma 0,55 m, ściana budynku 1,6 m.00,511,52mŚciana linii lub pomieszczenia: 0,55 m0,55 mŚciana linii lub pomieszczeniaŚciana budynku: 1,6 m1,6 mŚciana budynku
Źródło: Karta funkcji: ściany linii 0,55 m, ściany budynku 1,6 m

Rekomendacja 2: antresola to osobna kondygnacja, gdy można na niej stać i pracować

Jeżeli na antresoli przebywają ludzie i potrzebna jest ich pozycja, traktuj ją jako osobny poziom w modelu. Jeśli to tylko pomost obsługowy, po którym osoba przechodzi w kilka minut, dodawanie poziomu zwiększa liczbę przycisków w selektorze bez realnej korzyści.

Kryterium praktyczne: czy w razie zdarzenia dyspozytor powinien móc wysłać pomoc na ten poziom, a nie tylko do hali. Jeśli tak, poziom trafia do modelu.

Rekomendacja 3: półpiętra nazwij tak, jak mówią ludzie na miejscu

Półpiętro nie ma własnego numeru w selektorze, jeśli nie jest kondygnacją w modelu. Dlatego uzgodnij z obsługą, czy mówią o nim jako o pierwszym piętrze z indeksem, czy jako o części klatki. Nazwa potoczna ma być w dokumentacji wdrożenia, aby dyspozytor tłumaczył ją na etykietę bez zgadywania.

Dobrą praktyką jest oznaczenie półpięter na planie wydrukowanym dla ochrony. Prosty rysunek z etykietami z selektora oszczędza czas przy pierwszej rozmowie z osobą na miejscu.

Rekomendacja 4: dopasuj model do struktury zakładu

W modelu zakładu wielkoobiektowego hala jest widokiem lub wydziałem, obszar budynkiem, a linia kondygnacją. W modelu jednohalowym hala jest halą, obszar strefą, a linia linią produkcyjną. Pytanie o antresole i półpiętra ma inne znaczenie w każdym z tych modeli: w pierwszym to kwestia poziomu w budynku, w drugim zwykle strefy w hali.

Zanim zaczniesz wprowadzać dane, zdecyduj, który model pasuje do zakładu. Zmiana modelu po wprowadzeniu danych oznacza przepisywanie powiązań.

Rekomendacja 5: nie przeładowuj selektora

Powyżej 12 kondygnacji selektor pokazuje okno 12 przycisków ze strzałkami, a kółko myszy przewija listę o jedną kondygnację. Każdy dodatkowy poziom to dodatkowe przewijanie. Dla budynków o kilkunastu poziomach warto unikać wprowadzania poziomów, których nikt nie odwiedza.

Jeżeli antresole i półpiętra mają zwiększyć liczbę poziomów powyżej 12, rozważ, czy część z nich nie powinna być opisana jako część sąsiedniej kondygnacji.

Rekomendacja 6: sprawdź czytelność ścian i kolorów

Ściany budynku, w którym użytkownik się znajduje, są czerwone, a ściany linii lub pomieszczenia niebieskie. Ściany linii mają 0,55 m grubości wobec 1,6 m ścian budynku. Przy antresolach różnica grubości pomaga odróżnić ścianę budynku od ściany lokalnego pomieszczenia.

W próbie odbiorczej poproś osobę z obsługi o opisanie, co widzi na ekranie. Jeśli myli czerwone ściany budynku z niebieskimi ścianami pomieszczenia, to sygnał do uproszczenia modelu.

Rekomendacja 7: zrób próbę z osobą, a nie tylko z dokumentacją

Najlepszy test to spacer: osoba z telefonem przechodzi z poziomu na poziom, przez antresolę i półpiętro, a drugi człowiek sprawdza, czy na mapie dwuklik w tę osobę otwiera właściwą kondygnację. Dokumentacja może być poprawna, a model błędny.

Zapisz wynik próby w protokole odbioru z listą poziomów i potwierdzeniem pozycji na każdym.

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy każda antresola musi być osobną kondygnacją w systemie?

Nie. Osobny poziom ma sens, gdy ludzie na niej pracują i potrzebna jest ich pozycja. Sam pomost obsługowy zwykle nie wymaga osobnej etykiety.

Jak oznaczone są poziomy w selektorze?

W wersji polskiej etykiety to P, 1, 2 i dalej. Selektor pojawia się tylko przy co najmniej dwóch kondygnacjach budynku.

Co z budynkiem powyżej 12 kondygnacji?

Selektor pokazuje wtedy okno 12 przycisków ze strzałkami, a kółko myszy przewija listę o jedną kondygnację.

Budujecie model kondygnacji?

Przejdziemy z Wami przez dokumentację poziomów i ustalimy numerację, zanim dane trafią na mapę. Umów rozmowę.

Porozmawiajmy