Zachowanie selektora przy 13 i więcej kondygnacjach
Selektor kondygnacji pojawia się tylko przy co najmniej dwóch kondygnacjach wybranego budynku, a etykiety w wersji polskiej to P, 1, 2. Powyżej 12 kondygnacji selektor pokazuje okno 12 przycisków ze strzałkami w górę i w dół, a kółko myszy przewija listę o jedną kondygnację.
Dla testera oznacza to, że zachowanie selektora w budynku z 12 poziomami i w budynku z 13 poziomami jest różne. Przejście progu trzeba sprawdzić osobno, bo test na małym budynku nie dowodzi niczego o dużym.
Test graniczny: 12, 13 i 32 kondygnacje
Najlepiej przygotować trzy budynki testowe: z 12, 13 i 32 kondygnacjami. Pierwszy potwierdza, że przy 12 poziomach selektor działa bez przewijania. Drugi sprawdza próg, czyli moment, w którym pojawiają się strzałki. Trzeci pokazuje zachowanie, gdy lista wielokrotnie przekracza okno.
Budynek testowy z 32 kondygnacjami (P oraz 1–31) nie mieścił się w oknie 1600 na 900 pikseli, co wymusiło przewijanie kondygnacji. Ten przypadek warto powtórzyć na ekranach, których używają dyspozytorzy, bo rozdzielczość monitora wpływa na to, ile widać bez przewijania.
Co sprawdzić w każdym teście
W każdym z trzech budynków tester powinien wykonać te same czynności i zapisać wynik w tabeli.
- Czy selektor się pojawia i czy etykiety zaczynają się od P.
- Czy strzałki w górę i w dół zmieniają okno o 12 przycisków.
- Czy kółko myszy przewija o jedną kondygnację, a nie o całe okno.
- Czy wybrany poziom pozostaje zaznaczony po przewinięciu.
Budynki testowe a okno selektora (liczba kondygnacji)
Wejście na piętro osoby przy wysokim budynku
Dwuklik w pracownika otwiera budynek na piętrze, na którym ta osoba się znajduje. W wysokim budynku to najważniejszy test, bo właśnie ta ścieżka omija przewijanie selektora. Sprawdź ją dla osób na najniższym poziomie, na środkowym i na najwyższym.
Kondygnację osoby system ustala kolejno z kondygnacji lokalizacji, potem linii, potem obszaru, a bryłę budynku najpierw z powiązania z obszarem, potem z punktu w obrysie. Jeśli test pokazuje złe piętro, zacznij diagnozę od tego łańcucha: który z elementów jest przypisany, a który pusty.
Pułapki wdrożeniowe
Trzy pułapki powtarzają się w wysokich budynkach.
- Wyłączone łączenie brył budynków z danymi o obszarach: domyślnie jest wyłączone, więc bez włączenia dwuklik nie pokaże pięter.
- Różne zasady numeracji w sąsiednich budynkach, przez które ta sama etykieta oznacza inny poziom.
- Test tylko na jednym monitorze: okno przewijania może wyglądać inaczej na mniejszym ekranie niż na stanowisku testera.
Kolejność prac przed uruchomieniem dyspozytorów
Najpierw model budynku z numeracją, potem włączenie łączenia brył z obszarami, następnie testy graniczne, a na końcu spacer z osobą po kilku poziomach. Dopiero po tym dyspozytorzy dostają szkolenie z przewijania selektora.
Szkolenie powinno obejmować jedną rzecz: nie szukaj piętra w selektorze, jeśli możesz wejść z karty osoby. Selektor służy do oglądania poziomów, a nie do szukania ludzi.
Dokument odbioru
Wynik testów zapisz w protokole: liczba kondygnacji budynku, wynik progu 12 i 13, wynik testu na dużej liczbie poziomów, wynik wejścia z karty osoby dla trzech poziomów oraz uwagi do ekranu. Taki protokół jest dowodem, że wysoki budynek sprawdzono świadomie, a nie założono, że zadziała tak jak mały.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Od ilu kondygnacji selektor wymaga przewijania?
Powyżej 12 kondygnacji. Selektor pokazuje wtedy okno 12 przycisków ze strzałkami w górę i w dół.
Jak przewijać listę kondygnacji?
Strzałkami w górę i w dół albo kółkiem myszy, które przesuwa listę o jedną kondygnację.
Dlaczego przy wysokim budynku wystarczy dwuklik w osobę?
Bo dwuklik w pracownika otwiera budynek na jego piętrze, więc omija przewijanie selektora. To najszybsza droga w alarmie.
Testujecie wysoki budynek?
Przygotujemy z Wami scenariusz testów granicznych dla selektora i wejścia z karty osoby. Umów rozmowę.
Porozmawiajmy