Sytuacja: 20 firm zewnętrznych i papierowy obraz prac
Opisujemy zakład chemiczny (rafinacja i petrochemia w grupie międzynarodowej), podmiot kluczowy NIS2, z około 20 firmami zewnętrznymi w utrzymaniu ruchu. Co miesiąc zakład dopuszcza do pracy kilkadziesiąt osób spoza załogi, często do prac pożarowo niebezpiecznych, na wysokości i w przestrzeniach zamkniętych. Zezwolenia funkcjonowały w segregatorach i nie dawały aktualnego obrazu otwartych prac.
Szkolenie wstępne odbywało się przy wejściu i opóźniało start prac. Trudno było też potwierdzić, że szkolenie przeszła każda osoba z ekipy, a nie tylko brygadzista. Ważność uprawnień (SEP, UDT, praca na wysokości) pilnowano ręcznie. Ta sama luka organizacyjna dotyczyła dostępu serwisowego: osoby z zewnątrz, które dopuszczano fizycznie, korzystały też z dostępu do systemów, a lista upoważnionych nie była powiązana z listą przeszkolonych.
Problem: dwa obiegi, jedna luka
W zakładzie o profilu Seveso (dyrektywa 2012/18/UE) fizyczne dopuszczenie do prac i dostęp do systemów sterowania są elementami tego samego scenariusza ryzyka. Zdarzenie wywołane cyberatakiem na OT może uruchomić poważną awarię, a rejestry obu obiegów prowadzą różne działy. Gdy dostawca ma dostęp zdalny bez wiedzy o aktualnym stanie prac na terenie, ryzyko rośnie.
NIS2 w art. 21 wymaga bezpieczeństwa łańcucha dostaw i kontroli dostępu. W praktyce oznacza to, że zakład powinien umieć pokazać, że dostęp do systemów miała tylko osoba, która była upoważniona, przeszkolona i miała zlecenie. Odpowiedź na to pytanie wymaga jednej ewidencji osób i firm, a nie dwóch.
Struktura kosztu wdrożenia szkoleń i zezwoleń
Rozwiązanie: jedna ścieżka od szkolenia do kontroli
Zakład wdrożył ścieżkę „szkolenie, zezwolenie, kontrola”. Imienne zaproszenie z kodem QR (e-mail lub SMS) otwiera szkolenie online z testem o losowych pytaniach i oświadczeniem w dwóch wersjach językowych. Kartoteka firm i uprawnień ma terminy ważności i przypomnienia, a system nie dopuszcza osoby bez aktualnego szkolenia.
Cyfrowe zezwolenie powstaje w kilkanaście sekund, przechodzi akceptacje i drukuje się jako PDF według dwóch wzorów zakładu. Typy prac szczególnie niebezpiecznych mają własne listy zabezpieczeń, a matryce dopuszczeń pilnują, kto może wystawić i zaakceptować. Kontrola QR w terenie pokazuje szkolenie, uprawnienia i zezwolenie na dziś.
Rozszerzenie: ta sama logika dla dostępu serwisowego
Rozszerzenie na dostęp serwisowy polega na przeniesieniu warunków dopuszczenia do okna zdalnego. Zakład zawęża krąg osób, które mogą otrzymać dostęp zdalny do systemów, do tych, które mają aktualne szkolenie z zasad bezpieczeństwa informacji i ważne zlecenie lub zezwolenie. Okno dostępu otwiera osoba odpowiedzialna w zakładzie na czas wskazany w zezwoleniu.
Rozwiązanie nie zastępuje bramy zdalnej ani rejestru sesji. InnerWeb działa jako niezależny system uzupełniający: dostarcza informację, kto jest przeszkolony, upoważniony i na jakie zlecenie, a zdarzenia mogą wyzwalać webhooki do zewnętrznej automatyzacji. Połączenie z konkretnym systemem zakładu wymaga prac wdrożeniowych. Szczegóły rozwiązania opisujemy w poradniku o zdalnym dostępie do OT.
Efekt: liczby z wdrożenia
Skala zakładu to około 20 firm zewnętrznych i do 10 użytkowników po stronie zakładu. Uruchomienie zajęło około 6 tygodni, a po stronie klienta nie była wymagana żadna dodatkowa infrastruktura, bo wdrożenie obejmuje osobny serwer z kontami dla 50 osób. Wdrożenie kosztowało rzędu 12–13 tys. zł netto, płatne w dwóch ratach (50% przy zamówieniu i 50% po odbiorze), a utrzymanie rzędu 2 tys. zł netto miesięcznie dla 10 użytkowników. Są to orientacyjne widełki z wdrożeń 2025–2026; wycena indywidualna.
W strukturze kosztu największe pozycje to zezwolenia i prace szczególnie niebezpieczne (około 29% wdrożenia), serwer z konfiguracją i szkoleniami (około 31%) oraz moduł szkoleniowy (około 22%). Pozostałe to kontrola QR oraz kartoteka firm z instrukcją procesu.
Wnioski dla dyrektora zakładu
Po pierwsze, dostęp zdalny dostawców nie jest odrębnym światem od dopuszczenia fizycznego. Jedna ewidencja osób, firm, szkoleń i zezwoleń upraszcza audyt i zmniejsza liczbę luk. Po drugie, szkolenie przed przyjazdem skraca czas startu prac, a to samo szkolenie może obejmować zasady bezpiecznego dostępu do systemów.
Po trzecie, rozwiązanie nie wymaga wielomiesięcznego projektu: ścieżka uruchamia się w tygodniach, a rozbudowa o dostęp zdalny jest kolejnym krokiem opartym na tych samych danych. Takie podejście wspiera spełnienie wymogu bezpieczeństwa łańcucha dostaw i dostarcza dowodu do audytu, ale nie zastępuje systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji podmiotu.
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Czy InnerWeb zastępuje bramę zdalnego dostępu?
Nie. InnerWeb jest niezależnym systemem uzupełniającym: dostarcza informację o szkoleniach, upoważnieniach i zezwoleniach. Bramę zdalną i rejestr sesji zakład prowadzi w swoich narzędziach.
Czy połączenie z systemami zakładu działa od razu?
Platforma udostępnia API REST oraz webhooki do zewnętrznej automatyzacji, ale gotowe konektory do konkretnych systemów klienta wymagają prac wdrożeniowych.
Czy takie wdrożenie wymaga własnej infrastruktury?
W opisanym przypadku nie. Wdrożenie obejmowało osobny serwer z kontami dla 50 osób, więc po stronie klienta infrastruktura nie była wymagana.
Źródła
Połączmy dopuszczenie osób i dostęp serwisowy
Pokażemy na Twoich danych, jak jedna ewidencja szkoleń i zezwoleń może sterować oknem dostępu dostawców. Umów rozmowę z zespołem InnerWeb.
Porozmawiajmy