InnerWeb
Przejdź do treści

Jak sprawdzić, czy kod QR przepustki to token losowy

Przepustka QR jest tak bezpieczna, jak trudny do odgadnięcia jest zakodowany w niej ciąg. Dział zakupów lub IT może to sprawdzić bez dostępu do kodu źródłowego, jeśli zada dostawcy właściwe pytania i wykona kilka prostych prób na próbce wydrukowanych kodów.

256 bitów
losowości tokenu plakietki
Źródło: karta funkcji
20
minimalna próbka kodów do przeglądu
Źródło: rekomendacja poradnika

Dlaczego numer porządkowy w kodzie to ryzyko

Jeśli kod na przepustce to kolejna liczba, na przykład numer rosnący co jeden, osoba znająca jedną ważną przepustkę może odgadnąć inne. W bezpieczeństwie aplikacji nazywa się to podatnością na odgadywanie identyfikatorów: kontrola dostępu opiera się na tym, że ktoś nie zna adresu, a nie na tym, że nie ma do niego prawa.

Token losowy zamyka tę drogę. W InnerWeb token plakietki QR powstaje wyłącznie z 32 losowych bajtów generatora kryptograficznego. Daje to 64 znaki szesnastkowe, czyli 256 bitów, a do tokenu nie wchodzi licznik, numer osoby ani data. Poniższe kroki pokazują, jak sprawdzić taką właściwość u dowolnego dostawcy.

Krok 1: zbierz próbkę kodów i odczytaj ich treść

Poproś dostawcę o co najmniej dwadzieścia wydrukowanych plakietek testowych wystawionych w krótkim odstępie czasu, najlepiej dla różnych osób. Odczytaj kod skanerem lub aplikacją, która pokazuje treść bez otwierania adresu, i zapisz pełny ciąg znaków do arkusza.

Kod w InnerWeb koduje adres instancji systemu z tokenem w postaci ścieżki /q/ i losowego ciągu. Ten sam adres trafia do maila z zaproszeniem i na wydruk etykiety ochrony. Interesuje cię końcówka po ukośniku: jej długość, zestaw znaków i zmienność.

  • Zapisz każdy ciąg w osobnym wierszu arkusza.
  • Policz długość każdego ciągu: powinna być stała.
  • Sprawdź zestaw znaków: dla tokenu szesnastkowego tylko cyfry i litery od a do f.

Siła identyfikatora zależnie od długości i rodzaju

Siła identyfikatora zależnie od długości i rodzajuWykres słupkowy: 6 cyfr to około 20 bitów, 8 cyfr 27 bitów, 16 znaków szesnastkowych 64 bity, 64 znaki szesnastkowe 256 bitów.0100200300bity6 cyfr: 20 bity20 bity6 cyfr8 cyfr: 27 bity27 bity8 cyfr16 znaków hex: 64 bity64 bity16 znaków hex64 znaki hex: 256 bity256 bity64 znaki hex
Źródło: Obliczenie: liczba bitów to logarytm dwójkowy z liczby możliwych wartości, zaokrąglony; 64 znaki szesnastkowe wynikają z 32 losowych bajtów

Krok 2: poszukaj wzorców

Posortuj ciągi i porównaj sąsiednie. Jeśli różnią się tylko ostatnimi znakami albo rosną o stałą wartość, to nie jest token losowy. Sprawdź też, czy początek ciągu nie zawiera daty, numeru osoby, numeru zakładu lub stałego prefiksu poza oczekiwanym schematem adresu.

Dwadzieścia próbek nie dowodzi losowości, ale wystarcza do wykrycia najczęstszych błędów: licznika, daty, skrótu z numeru osoby i krótkiego ciągu. Dowodem jest dopiero opis generatora i wynik przeglądu kodu przez dostawcę.

Ile znaczy długość tokenu

Liczba możliwych wartości rośnie wykładniczo z długością. Sześciocyfrowy numer to około 20 bitów, ośmiocyfrowy około 27, szesnastoznakowy ciąg szesnastkowy 64 bity, a ciąg 64-znakowy 256 bitów. Im krótszy token, tym łatwiej go odgadnąć lub przejrzeć seryjnie.

Krok 3: sprawdź, czy publiczny adres nie zdradza ważności

Losowy token to połowa zabezpieczenia. Druga połowa to to, co system odpowiada na zapytanie o dowolny token. Jeśli kod ważny, unieważniony i zmyślony dają różne odpowiedzi, atakujący może sprawdzać kolejne ciągi jak w wyszukiwarce.

W InnerWeb publiczny adres z tokenem nie sprawdza tokenu: ważny, unieważniony i zmyślony ciąg o właściwym kształcie dają ten sam przebieg i przekierowanie tej samej postaci. Na bramie obowiązuje jeden komunikat „nieznany kod” dla kodu nieznanego, unieważnionego i zmyślonego. Zrób analogiczny test u dostawcy: zeskanuj kod aktywny, kod unieważniony i ciąg zmyślony o tej samej długości, a następnie porównaj odpowiedzi serwera.

Krok 4: zapytaj o unieważnianie i historię

Token jest bezpieczny, dopóki można go szybko wyłączyć. Zapytaj, czy po unieważnieniu stary kod pozostaje w historii, czy jest nadpisywany. W InnerWeb unieważnienie nie nadpisuje starego wiersza: system wystawia nowy token, a stary zostaje w historii jako unieważniony.

Zapytaj też, czy panel ochrony ujawnia wartość tokenu. W InnerWeb token nie jest zwracany w żadnej odpowiedzi API panelu ochrony, a panel dostaje tylko fakty pochodne, takie jak to, czy osoba ma aktywną plakietkę i kiedy ją wydrukowano. To ogranicza wyciek tokenu przez przeglądarkę lub zrzut ekranu panelu.

Co zapisać jako dowód do audytu

Z weryfikacji powinien zostać krótki protokół: data, liczba próbek, wynik porównania, wynik testu trzech zapytań (aktywny, unieważniony, zmyślony), odpowiedź dostawcy na pytania o generator i unieważnianie. Taki dokument przyda się przy odbiorze systemu i przy audycie bezpieczeństwa informacji.

Dokument wspiera spełnienie wymagań audytowych, ale nie zastępuje przeglądu kodu ani testu penetracyjnego, jeśli zakład wymaga go dla swojej polityki bezpieczeństwa.

Lista kontrolna

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy dwadzieścia próbek dowodzi losowości?

Nie. Wystarcza do wykrycia licznika, daty lub krótkiego ciągu, ale dowodem jest dopiero opis generatora kryptograficznego i potwierdzenie dostawcy.

Czy zeskanowanie cudzego kodu telefonem jest bezpieczne?

Testy wykonuj na własnych plakietkach testowych. W InnerWeb publiczny adres z tokenem nie sprawdza tokenu, więc nie zdradza, czy kod jest ważny.

Czy ten sam test działa przy kartach szyfrowanych?

Częściowo. Dla kart pytania dotyczą kluczy i technologii nośnika, a nie tokenu w adresie. Kontrola unieważniania i odpowiedzi na nieznany identyfikator pozostaje taka sama.

Źródła

Zweryfikujmy token razem z Twoim działem IT

Przygotujemy próbkę plakietek testowych i pokażemy, jak wygląda odpowiedź na kod aktywny, unieważniony i zmyślony.

Porozmawiajmy