InnerWeb
Przejdź do treści

FAQ: bezpieczeństwo przepustki QR w zakładzie produkcyjnym

Inspektor bezpieczeństwa pyta zwykle o trzy rzeczy: czy kod da się odgadnąć, czy da się go skopiować i co system robi, gdy kopia zostanie użyta. Poniżej odpowiedzi oparte na tym, jak działa przepustka QR w InnerWeb, z jawnym oddzieleniem tego, co ogranicza system, od tego, co musi zapewnić procedura zakładu.

256 bitów
losowości w tokenie plakietki
Źródło: karta funkcji
64
znaki szesnastkowe tokenu
Źródło: karta funkcji
12 h
limit pobytu do automatycznego zamknięcia
Źródło: karta funkcji

Czy kod da się odgadnąć

Pierwsza obawa audytora to numer porządkowy zaszyty w kodzie: jeśli plakietki są numerowane po kolei, ktoś może wpisać kolejną liczbę i dostać ważny kod. W InnerWeb tak nie jest, bo token plakietki powstaje wyłącznie z 32 losowych bajtów generatora kryptograficznego. Daje to 64 znaki szesnastkowe, czyli 256 bitów losowości, a do tokenu nie wchodzi licznik, numer osoby ani data.

Dla praktyka oznacza to, że znajomość jednego kodu nie pomaga w odgadnięciu następnego. Przestrzeń możliwych wartości jest tak duża, że zgadywanie nie jest realną metodą ataku, a nie dlatego, że ktoś ukrył wzór. Wzoru nie ma.

Czy w kodzie jest imię lub numer osoby

Nie. Kod QR koduje adres instancji systemu z tokenem w postaci ścieżki /q/ i losowego ciągu. Imię, nazwisko i firma pojawiają się na etykiecie jako zwykły druk, ale nie są częścią tokenu. Dlatego sama analiza obrazu kodu nie ujawnia, kim jest posiadacz.

Czy panel ochrony pokazuje token

Nie. Token nie jest zwracany w żadnej odpowiedzi API panelu ochrony. Panel dostaje tylko fakty pochodne: czy osoba ma aktywną plakietkę i kiedy ją wydrukowano. Ochroniarz widzi więc status, a nie wartość, którą dałoby się przepisać lub sfotografować z ekranu.

Czy kod da się skopiować

Odpowiedź uczciwa brzmi: kod QR jako obraz da się skopiować zawsze, tak samo jak numer na karcie zbliżeniowej da się sklonować w słabych technologiach. Żaden druk nie jest zabezpieczeniem przed fotografią. Zabezpieczeniem jest to, co system robi z zeskanowanym tokenem, oraz to, jak szybko można go wyłączyć.

Kopia jest równie ważna jak oryginał, dopóki plakietka jest aktywna. Dlatego kluczowe są trzy elementy: krótki czas życia plakietki, szybkie unieważnienie i zapis każdej próby na bramie.

Co się dzieje z kopią po unieważnieniu

Unieważnienie nie nadpisuje starego wiersza. System wystawia nowy token, a stary zostaje w historii jako unieważniony. Skan unieważnionego kodu na bramie daje tę samą odpowiedź „nieznany kod” co kod nieistniejący, więc kopia przestaje działać i nie ujawnia, że kiedyś była ważna.

Czy jedna osoba może mieć kilka aktywnych plakietek

Niezmiennik „najwyżej jedna aktywna plakietka na osobę” pilnuje transakcja z blokadą wiersza przy wystawianiu, a nie ograniczenie unikalności w bazie. Po wymianie kodu poprzedni przestaje być aktywny, więc zgubiona plakietka nie zostaje w obiegu obok nowej.

Parametry zabezpieczeń przepustki QR

Parametry zabezpieczeń przepustki QRWykres słupkowy: 64 znaki tokenu, minimalny rozmiar kodu 13 mm, limit pobytu 12 godzin, sprawdzanie co 3 godziny.020406080wartośćZnaki tokenuZnaki tokenu: 64 wartość64Minimalny rozmiar QR (mm)Minimalny rozmiar QR (mm): 13 wartość13Limit pobytu (godz.)Limit pobytu (godz.): 12 wartość12Sprawdzanie pobytu co (godz.)Sprawdzanie pobytu co (godz.): 3 wartość3
Źródło: Karty funkcji InnerWeb: token plakietki, etykieta, automatyczne zamknięcie pobytu

Zrzut ekranu i zdjęcie plakietki

Najczęstsza praktyczna sytuacja: gość lub wykonawca dostaje kod mailem, robi zrzut ekranu i przesyła go koledze. Warto zacząć od tego, że mail z kodem QR wychodzi dopiero po zaliczeniu szkoleń wymaganych przy bramie, a każda osoba dostaje go najwyżej raz dzięki atomowemu znacznikowi w bazie. Nie ma więc lawiny powtórnych wysyłek, które zwiększałyby liczbę kopii w skrzynkach.

Sam zrzut ekranu jest kopią tego samego tokenu. Ogranicza go werdykt bramy: składa się z czterech elementów, czyli braku zaległych szkoleń, braku brakujących kwalifikacji do prac niebezpiecznych, zezwolenia w toku na dziś oraz aktywnego konta. Kolega, który użyje cudzego zrzutu, przechodzi więc weryfikację na danych właściciela kodu, a nie własnych, i każda próba zostaje zapisana, także odmowa.

  • Zrzut ekranu nie jest wykrywany jako taki: system widzi ten sam token.
  • Zapis każdej próby daje dowód do wyjaśniania, kto i kiedy użył kodu.
  • Szybkie unieważnienie i wydruk nowej plakietki zamyka okno ryzyka.

Co widzi osoba, która zeskanuje cudzy kod telefonem

Publiczny adres z tokenem nie sprawdza, czy token istnieje. Kod ważny, unieważniony i zmyślony ciąg o właściwym kształcie dają ten sam przebieg i przekierowanie tej samej postaci. Przechodzień z telefonem nie dowie się więc, czy znaleziony kod jest aktywny, i nie użyje tej strony jako wyszukiwarki ważnych kodów.

Na tablecie szkoleniowym i na bramie obowiązuje ten sam komunikat „nieznany kod” (404) dla kodu nieznanego, unieważnionego i zmyślonego, bez odesłania zeskanowanego ciągu. Skan na tablecie niczego nie loguje sam: tablet pokazuje imię, nazwisko i firmę właściciela kodu, a szkolenie rusza po potwierdzeniu przez człowieka. Ta pośrednia warstwa chroni przed przypadkowym zalogowaniem cudzej osoby.

Co zapewnia system, a co musi zapewnić zakład

Dobra odpowiedź dla inspektora nie obiecuje szczelności. System ogranicza ryzyka przez losowy token, brak ujawniania ważności, unieważnianie z historią i zapis prób. Zakład uzupełnia to procedurą: kto odbiera plakietkę, kiedy ją oddaje i jak szybko zgłasza zgubienie.

Plakietka powinna mieć neutralny wygląd: logo zakładu i kod QR z imieniem oraz firmą, bez nazwy serwera. Rozmiar kodu nie schodzi poniżej 13 mm. Dzięki temu zgubiona etykieta nie wskazuje, do jakiego systemu prowadzi, i nie zawiera danych wrażliwych poza imieniem i firmą.

  • Zgubiona plakietka: zgłoszenie do recepcji, unieważnienie, nowy wydruk.
  • Plakietka gościa wraca do recepcji na koniec wizyty.
  • Osoba, która nie wyszła przez bramę, jest zamykana automatycznie po przekroczeniu 12 godzin pobytu.

Jak to się ma do karty szyfrowanej

Karta szyfrowana ma mocniejszą ochronę przed klonowaniem nośnika, ale kosztuje więcej i wymaga czytników oraz zarządzania kluczami. InnerWeb nie produkuje czytników ani kart: przyjmuje zdarzenia odbicia karty z systemu kontroli dostępu zakładu i łączy je z kwalifikacjami, zezwoleniami i obecnością. Plakietka QR i karta mogą działać obok siebie, na przykład QR dla gości i wykonawców, karta dla załogi.

Wybór między nimi zależy od profilu ryzyka. Dla krótkich wizyt i dużej rotacji wykonawców krótkotrwały token z szybkim unieważnieniem bywa bardziej praktyczny niż nośnik, który trzeba personalizować i odzyskiwać.

Lista kontrolna

Materiał wideo

Często zadawane pytania

Czy zrzut ekranu kodu QR wystarczy, żeby wejść na teren zakładu?

Zrzut jest kopią tego samego tokenu, więc system nie odróżnia go od oryginału. O wejściu decyduje jednak werdykt bramy: szkolenia, kwalifikacje, zezwolenie na dziś i aktywne konto właściciela kodu. Każda próba, także odmowa, zostaje zapisana.

Czy można wygenerować kod innej osoby, znając swój?

Nie, ponieważ token pochodzi z 32 losowych bajtów, a nie z licznika czy numeru osoby. Znajomość jednego tokenu nie daje informacji o innych.

Co zrobić, gdy gość zgubi plakietkę?

Recepcja unieważnia plakietkę i drukuje nową. Stary token zostaje w historii jako unieważniony, a jego skan daje komunikat „nieznany kod”.

Czy system ujawnia właścicielowi znalezionego kodu, że jest on ważny?

Nie. Kod ważny, unieważniony i zmyślony dają ten sam przebieg po stronie publicznego adresu, więc nie da się go wykorzystać do sprawdzania aktywności kodów.

Porozmawiajmy o przepustkach QR w Twoim zakładzie

Pokażemy, jak działa token, unieważnienie i zapis prób na bramie, i pomożemy przygotować pytania do audytu bezpieczeństwa.

Porozmawiajmy