Dlaczego storyboard dzieli się na bloki
Pięć grup wchodzących, czyli pracownicy, goście, kierowcy TIR, kurierzy i firmy zewnętrzne, potrzebuje pięciu wersji filmu. Większość treści jest jednak wspólna: zasady poruszania się po zakładzie, zakazy, sygnały alarmowe. Odmienne są fragmenty dotyczące roli, na przykład trasy kierowcy albo zasad pracy firmy zewnętrznej, oraz zakończenie z właściwym punktem zbiórki.
Jeśli storyboard od początku rozpisze się na bloki, każdy blok ma własny numer, czas, tekst lektora i kadr. Wersję filmu składa się z listy bloków. Zmiana bloku zmienia wszystkie wersje, które go używają, a koszt poprawki zależy od liczby bloków, nie od liczby wersji.
Efekt widać w liczbach z produkcji pięciu wersji: nagrywanie osobno to 15 712 znaków lektora, po wydzieleniu 32 unikalnych segmentów 10 737, a po wydzieleniu 193 unikalnych zdań 8 370.
Krok 1: lista bloków wspólnych i bloków grupy
Zacznij od tabeli. W wierszach umieść bloki scenariusza, w kolumnach grupy wchodzących, a w komórkach oznaczenie, czy blok występuje i w jakim wariancie. Blok wspólny ma ten sam tekst we wszystkich kolumnach. Blok specyficzny ma wariant dla każdej grupy, która go potrzebuje.
Najczęściej specyficzne są trzy rodzaje bloków: wejście i poruszanie się zgodnie z rolą, zasady szczególne dla grupy oraz zakończenie z punktem zbiórki. Zakończenie jest szczególne, bo w omawianym zakładzie każda grupa ma punkt zbiórki obok portierni przy właściwej bramie i prośbę o zgłoszenie obecności na miejscu.
Trasa ewakuacyjna i punkt zbiórki nie są funkcją systemu, tylko treścią filmu i procedury zakładu. Kierownik BHP musi więc zadbać, żeby blok zakończenia zgadzał się z planem ewakuacji, a system pokazuje wyłącznie listę osób i ich ostatnią pozycję.
Znaki lektora w trzech podejściach do storyboardu
Krok 2: tekst lektora na poziomie zdań
Po podziale na bloki rozbij tekst na zdania i oznacz powtórzenia. Zdanie, które występuje w kilku blokach, nagrywa się raz i wstawia w wielu miejscach. Spójność jest korzyścią dodatkową: ten sam komunikat brzmi identycznie w każdej wersji.
Przy pięciu wersjach to rozwiązanie dało oszczędność 7 342 znaków względem nagrywania osobno, czyli około 46,7 procent. Przy dużej liczbie wersji językowych zysk rośnie, bo każdy język powiela strukturę bloków.
Pamiętaj o rytmie: zdania wydzielane do ponownego użycia muszą brzmieć naturalnie w każdym kontekście. Unikaj odwołań w rodzaju „jak wspomniano wcześniej”, bo w wersji dla innej grupy blok wcześniejszy może być inny.
Krok 3: kadr punktu zbiórki i podmiana bloku
Kadr z punktem zbiórki oznaczaj na planie zakładu symbolem ISO 7010 E007, czyli miejsce zbiórki ewakuacyjnej. Jednolity symbol w każdej wersji ułatwia rozpoznanie, niezależnie od języka lektora.
Gdy zakład zmieni punkt zbiórki, nowy blok zakończenia zastępuje stary we wszystkich pięciu wersjach. W omawianym zakładzie tak wprowadzono zmianę: jako podmianę jednego bloku, bez nagrywania pozostałych fragmentów. Nowy plik trafia do biblioteki jako zmiana danych na instalacji, bez zmiany kodu systemu.
Przed publikacją nowej wersji system zapisuje kopię poprzedniego pliku katalogu, więc w razie błędu można do niej wrócić.
Krok 4: kontrola po montażu i publikacja
Po zmontowaniu wersji sprawdź każdą grupę osobno: czy występują właściwe bloki, czy zakończenie wskazuje właściwy punkt i czy tekst nie zawiera odwołań do bloków, których w tej wersji nie ma. Dopiero potem film trafia do biblioteki jako kafel w kategorii, a administrator w przeglądarce ustawia tytuł, opis, miniaturę, numer i kolejność.
Dla każdej wersji językowej dołóż osobne pliki z napisami i bez, bo przełącznik napisów w bibliotece pojawia się tylko wtedy, gdy film istnieje w obu wersjach. Przeliczenie czasu napisów jest konieczne dla każdego nowego lektora.
Dowód do audytu zakładu: wersje filmu, daty podmian bloków i zapis szkoleń uczestników w systemie. Dostarcza on dowodu, że każda grupa miała film z aktualnym punktem zbiórki.
Lista kontrolna
Materiał wideo
Często zadawane pytania
Ile bloków powinien mieć film wstępny?
Liczba zależy od scenariusza. W omawianej produkcji pięć wersji złożono z 32 unikalnych segmentów i 193 unikalnych zdań.
Czy zmiana bloku wymaga zmiany kodu systemu?
Nie. Nowy plik trafia do biblioteki jako zmiana danych: plik katalogu i pliki w magazynie obiektowym.
Kto odpowiada za treść punktu zbiórki?
Zakład. Punkt zbiórki jest treścią filmu i procedury zakładu, a system pokazuje listę osób i ich ostatnią pozycję.
Czy można cofnąć błędną zmianę w katalogu?
Tak. Przed każdą edycją katalogu system zapisuje kopię poprzedniego pliku.
Porozmawiajmy o filmie wstępnym w Twoim zakładzie
Pokażemy, jak biblioteka wideo, kiosk rejestracji i lista ewakuacyjna łączą się w jeden przebieg wejścia. Umów rozmowę lub demo.
Porozmawiajmy